Οι τρελοτουρίστες όταν δεν ταξιδεύουν...

Ιδέες, ιδέες, ιδέες!!

2012-05-16T20:17:00.001+03:00

Αυτές οι τελευταίες μέρες ήταν και είναι ένα πραγματικό συναισθηματικό roller coaster!
Από τα ψηλά στα χαμηλά και πάλι στα ψηλά και εύχομαι από δω και πέρα εκεί να μείνει, γιατί μας περιμένουν όμορφα πράγματα!!
Κι επειδή είπαμε, σπίτι ανοίγουμε, να μερικές ιδέες που βρήκα στο internet και πολύ μου άρεσαν!

1) Μεταφορά φωτογραφίας σε καμβά!!
2) Κεριά σε παλιά φλιτζανάκια του καφέ!
3) Θήκη για χαρτιά υγείας!
4) Στριφογυριστή βιβλιοθηκούλα!!
5) Υγρό απορρυπαντικό πάτιων σε όμορφα μπουκάλια!
6) Μπισκότα σε συσκευασία δώρου!

Μ'αρέσει πολύ να βρίσκω τέτοια όμορφα πραγματάκια και σας υπόσχομαι ότι μέχρι του χρόνου τέτοια εποχή θα σας έχω δείξει τη δικιά μου εκδοχή για κάποια από αυτά!!

Τρελοτουρίστρια

Λαχανόκηπος και φέτος...

2012-05-03T09:55:00.000+03:00

Μπήκε ο Μάης και είπαμε και φέτος να συνεχίσουμε την ετήσια, καθιερωμένη πλέον, περιποίηση του λαχανόκηπου! Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, λοιπόν, μαζέψαμε τα τελευταία απομεινάρια της χειμερινής συγκομίδης (μπρόκολα, 2-3 ξεχασμένα μαρούλια, κρεμμύδια και σκόρδα).

Την άλλη μέρα, ξεχορταριάσαμε το χώρο, ανακατέψαμε το κόμποστ μας με χώμα και σκάψαμε τη μικρή μας έκταση. Προμηθευτήκαμε τα απαραίτητα φυτάκια και το απογευματάκι τα φυτέψαμε. Πήραμε όλα τα συνηθισμένα, τομάτες, πιπεριές, μελιτζάνες (άσπρες και μώβ), κολοκυθάκια και φασολάκια.

Σε μια γωνίτσα, εκεί στο βάθος, δίπλα από την αγκινάρα, ρίξαμε και λιγους σπόρους από βλήτα, τα οποία είναι πολύ παραγωγικά και βγάζουν συνέχεια. Και τώρα τα περιμένουμε να καρποφορήσουν. Στις αρχές του Ιούνη θα περιμένουμε τα πρώτα κολοκυθάκια. Αντε καλη μας σοδειά και καλο καλοκαίρι να έχουμε...

Μελιτζανιά

Ντοματιά

Κολοκυθιά

Πιπεριά

Φασολιά

Φραουλιά

Φρέσκα Μακαρόνια με Κολοκυθάκια

2012-04-29T22:27:00.000+03:00

Το μενού είχε για σήμερα Μακαρόνια με κολοκυθάκια και βασιλικό, εμπνευσμένη από το βιβλίο του Jamie Oliver "The naked chef". Είπαμε, όμως, να το πάμε ένα βήμα παραπέρα και να φτιάξουμε μόνοι μας τα μακαρόνια. Τα υλικά που απαιτούνται είναι δύο, αλεύρι και αυγά.

Για κάθε άτομο που θα φάει βάζουμε 100 γρ. αλεύρι (σκληρό κατά προτίμηση) και 1 αυγό. Βάζουμε σε μια λεκάνη το αλεύρι, κάνουμε μια τρύπα στο κέντρο και σπάμε τα αυγά. Αναμιγνύουμε τα υλικά μέχρι να έχουμε ένα λείο και ελαστικό ζυμάρι και το αφήνουμε καμιά ώρα στο ψυγείο να ξεκουραστεί.

Στη συνέχεια, το χωρίζουμε στα δύο και σιγά σιγά το ανοίγουμε είτε με τον πλάστη, είτε (αν είμαστε τυχεροί) με το μηχάνημα για φρέσκα ζυμαρικά! Στη συνέχεια, το κόβουμε στο επιθυμητό μέγεθος, αλευρώνοντας που και που για να μην κολλήσουν.

Παράλληλα, αρχίζουμε να ετοιμάζουμε και τα λαχανικά μας. Κόβουμε σε λεπτές φέτες (ή όπως αλλιώς προτιμάτε) τα κολοκυθάκια (2 με 3 για κάθε άτομο) και τα τσιγαρίζουμε σε λίγο λάδι στο τηγάνι. Παράλληλα βάζουμε και το νερό για τα μακαρόνια να βράσει.

Όταν τα κολοκύθια έχουν μαλακώσει αρκετά, τα σβήνουμε με λεμόνι, ρίχνουμε και το βασιλικό και τα αφήνουμε στη φωτιά. Ταυτόχρονα, ρίχνουμε τα μακαρόνια για 2-3 λεπτά στο βραστό αλατισμένο νερό.

Μόλις τα μακαρόνια είναι έτοιμα (και θέλει αρκετή προσοχή γιατί γίνονται πολυ γρήγορα και είναι εύκολο να λασπώσουν) τα αναμιγνύουμε με τα λαχανικά μας στο τηγάνι και προσθέτουμε και λίγο τυρί της επιλογής μας για να ενωθούν όλες οι γεύσεις μαζί...

Ανοίγουμε μια μπύρα, καθόμαστε στο μπαλκόνι και απολαμβάνουμε μια καλοκαιρινή, ελαφριά και δροσιστική μακαρονάδα...

Είναι όμορφα στα σύννεφα!

2012-04-25T22:53:00.002+03:00

Ναι, ξέρω, έξω γίνεται χαμός...Τα πράγματα είναι δύσκολα και από ό,τι φαίνεται θα δυσκολέψουν κι άλλο...Το ξέρω, το νιώθω, το ζω...
Αλλά μέσα είναι όμορφα! Φτιάχνουμε το σπίτι μας και κάνουμε όνειρα! Σχέδια και όνειρα! Και είναι όμορφα και είναι αντίθετα στους καιρούς! Κάνουμε σχέδια και όνειρα! Και γινόμαστε οικογένεια, από αυτές που όταν κλείνει η πόρτα είναι μέσα στο σπίτι! Και κοιμόμαστε πιο ανάλαφρα και ξυπνάμε πιο χαρούμενα, γιατί είμαστε αγκαλιά! Κι ας έξω γίνεται χαμός, μέσα έχει ησυχία...
Και ξέρω ότι κάποιοι θα με πουν ηλίθια, ότι οι άνθρωποι δεν τρέφονται με όνειρα και τα παιδιά δε μεγαλώνουν με σχέδια...Το ξέρω, θα μου πείτε ότι πετάω στα σύννεφα, ότι πρέπει να προσγειωθώ, ότι οι άνθρωποι περνάνε δύκολα...
Ναι, το ξέρω, αλλά είναι όμορφα στα σύννεφα, δε θέλω να κατέβω!
Έχουμε ξεκινήσει το ταξίδι μας στο φεγγάρι και δε θα αφήσουμε κανέναν να μας το χαλάσει!

Τρελοτουρίστρια

ΥΓ1. Ναι, είμαι ακόμα ερωτευμένη!
ΥΓ2. Η ζωγραφιά της φωτογραφίας ("διακοπούλες!!!!" και "2012!") ήταν σε ένα παγκάκι στο Λιγονέρι, στις Σπέτσες, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει πια...

Καλό Πάσχα!

2012-04-05T15:03:00.001+03:00

Γεια σας, γεια σας!! Μιας και μπήκε ο Απρίλης και έρχεται και το Πάσχα κι εμείς ετοιμαζόμαστε για την μίνι πασχαλινή απόδρασή μας στο νησάκι μας σκέφτηκα να σας δείξω κάτι ωραίες DIY ιδέες που μου τράβηξαν την προσοχή! Δεν έχω δοκιμάσει να τα φτιάξω (αν και φιλοδοξώ να ξεδιπλώσω τα ταλέντα μου σύντομα) οπότε δε μπορώ να σας πω από πρώτο χέρι πόσο εύκολα ή δύσκολα είναι, δε μου φαίνονται όμως πολύ δύσκολα. Αν δοκιμάσετε κάτι από αυτά, πείτε μου πώς σας φάνηκε η διαδικασία.

1. Κοτοπουλάκι
2. Αυγά-γλαστρούλες
3. Αυγά με έντονα φυτικά χρώματα
4. Αυγά με σχέδια
5. Υφασμάτινο κοτοπουλάκι
6. Κι άλλα αυγά γλαστρούλες
7. Χρωματιστά αυγά με φυτικές βαφές
8. Κεριά σε τσόφλια αυγών

Καλό Πάσχα!! Να περάσετε υπέροχα!!
Τρελοτουρίστρια

Ένα μικρό Hong Kong παρακαλώ!!

2012-03-28T19:18:00.000+03:00

Κι ενώ σκεφτόμουνα τι ανάρτηση να βάλω παρατήρησα ότι υπήρχε μία στο πρόχειρο από τις 28/1/09!! Παραπάνω από δυο χρόνια περιμένει υπομονετικά να δημοσιευθεί! Δε μπορώ να της χαλάσω το χατίρι!! Ιδού λοιπόν:

Μεσημεράκι, στη δουλειά, διάλογος στο msn:
τρελοτουρίστας: θα πάμε cinema σήμερα ε;
τρελοτουρίστρια: ε ναι! Τι θα δούμε;
τρελοτουρίστας: παίζει την Α ταινία στις 20:15, τη Β ταινία στις 20:50 και τη Γ ταινία στις 21:15...Ποια θες;
τρελοτουρίστρια: όλες τις βλέπω, δεν έχω πρόβλημα... Θα φάμε ποκ κορν;
τρελοτουρίστας: αμέ!!

Μετά από λίγο, ώρα διαλείμματος, εκ του σύνεγγυς:
τρελοτουρίστας: ποια ταινία θα δούμε τελικά;
τρελοτουρίστρια: θα διαλέξεις εσύ όποια θες, ώστε αν είναι βλακεία, να σε κοροϊδεύω εγώ μετά και όχι εσύ όπως συνήθως! Η Β θα είναι λίγο βαριά ε;
τρελοτουρίστας: ε, θα είναι...
τρελοτουρίστρια: και μη διαλέξεις αυτή που νομίζεις ότι θέλω να δώ...

Αρκετές ώρες μετά, στο δρόμο για το cinema:
τρελοτουρίστας: θα δούμε την Α;
τρελοτουρίστρια: ναι αμέ!
τρελοτουρίστας: Θα φάμε ποκ κορν;
τρελοτουρίστρια: αμέ!!
τρελοτουρίστας: και hot dog!

Λίγο αργότερα, στο ταμείο:
τρελοτουρίστας: δύο εισιτήρια, φοιτητικά, για την ταινία Α στις 20:15, τσκ!
(όπου τσκ βλέπε θόρυβος που που γίνεται με τη συνεργασία γλώσσας και πίσω δοντιών)
τρελοτουρίστρια: αυτό το τσκ τι χρειαζότανε γλυκέ μου;

Λιγάκι αργότερα, στην "καντίνα" του cinema:
τρελοτουρίστας: τι μέγεθος;
τρελοτουρίστρια: μικρό; Μικρό!
τρελοτουρίστας: μικρό, εγώ δε θα φάω! Ένα μικρό χοκ πορν, εεε χπκκρν, εεε χονκ κονγκ!!
ταμίας: ;; Χαχα!!!
τρελοτουρίστρια: Χαχαχα!!!
τρελοτουρίστας: Χαχαχα!! Ένα μικρό πόπ κόρν και ένα hot dog!!
τρελοτουρίστρια: Χαχα!!!

Μετά το τέλος της ταινίας:
τρελοτουρίστρια: χαζομαρούλα!! Τι διάλεξες πάλι!!
τρελοτουρίστας: εγώ; Εσύ διάλεξες!!
τρελοτουρίστρια: άντε βρε, ανοητάκι!!!

Λουλούδια παντού!!

2012-03-20T18:22:00.003+02:00

Στις 7:15 το πρωί της Τρίτης μπήκε και επίσημα η άνοιξη, την Κυριακή αλλάζουμε την ώρα, η έμπνευσή μου έχει επιστρέψει και το πόνημα οδεύει προς το τέλος του, το "αφεντικό" δεν είναι έξαλλο, κουζίνα έχουμε...Τι άλλο χρειάζεται για να ανέβει η διάθεσή μου; Λουλούδια!!! Πολλά λουλούδια!! Λουλούδια παντού!!

1. Σε ομπρέλα
2. Στο παλιό ποτιστήρι
3. Σε βάζο διακοσμημένο με ξυλαράκια
4. Σε μπουκάλια και γαλατιέρες
5. Ακόμα και σε κούπες του τσαγιού
6. Σε "ανανεωμένα" ποτιστήρια

Εμείς πάντως πήραμε φρέζες!!
Και κάτι άσχετο...Οι μύγες είναι ήδη θεόπαχες ή είναι η ιδέα μου;

Τρελοτουρίστρια

Ήλιος με δόντια

2012-03-19T19:02:00.000+02:00

"Ναι, εγώ είμ'αυτός. Ο Κωνσταντής με τ'όνομα, που δούλευα κάλφας στο μηχανουργείο του μαστρο-Μιμάκη στη Φτωχιά Προκυμαία, άκρη άκρη στο λιμάνι της Χώρας, εκεί που αράζουνε τα βαπόρια. Μπορείς να με φωνάζεις και Ιδιώνυμον, Ακούω και σ'αυτό ακόμα, δεν το ξέχασα. Μην κοιτάς που τώρα, εν έτει 1969, με λένε Κωνσταντίνο, αφράτεψα και είμαι μες στα μαύρα, ας όψονται εκείνες οι μαύρες μέρες, οι άραχνες..."

Πρόκειται για ένα ακόμα βιβλίο του Γιάννη Μακριδάκη, του συγγραφέα του βιβλίου "Η δεξιά τσέπη του ράσου". Η υπόθεση είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, περιστρέφεται γύρω από τη ζωή του Κωνσταντή, μια δύσκολη ζωή, περίεργη...
Δεν ξέρω αν θα σας αρέσει, η αλήθεια είναι ότι είναι κάπως περίεργο, πάντως σίγουρα έχει ενδιαφέρον, είναι καλογραμμένο, με ωραία γλώσσα και καθόλου μα καθόλου βαρετό!

Τρελοτουρίστρια

Σοκολατένια Cupcakes (Allergen-free chocolate cupcakes)

2012-03-16T12:38:00.001+02:00

Πριν από λίγο καιρό, Πάσχα ήτανε άρα πριν από πολύ καιρό, μας έπιασε λιγούρα για γλυκό! Ψάξαμε λοιπόν και βρήκαμε μια πολύ ωραία συνταγή για cupcakes ιδανικά για όσους έχουν αλλεργία (ή νηστεύουν αφού έχουν μόνο λάδι). Η συνταγή ήταν φυσικά από το βιβλίο "Martha Stewart's Cupcakes" (η προηγούμενη απόπειρά μας εδώ).
Τα υλικά που χρειαστήκαμε για περίπου 12 cupcakes ήταν
1 1/2 φλυτζάνι αλεύρι (όχι από αυτό που φουσκώνει μόνο του)
3/4 φλυτζανιού ζάχαρη
1/4 φλυτζανιού κακάο (χωρίς ζάχαρη)
1 κουταλάκι σόδα
1/2 κουταλάκι αλάτι
1/4 φλυτζάνι λάδι (φυτικό, εμείς βάλαμε ελαιόλαδο)
1 κουταλάκι λευκό ξύδι
1 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας
1 1/4 φλυτζάνια νερό
Εμείς προσθέσαμε και τρίμματα λευκής και μαύρης σοκολάτας

Almost a year ago, around the orthodox Easter, we craved a dessert! After some search, we found a really nice cupcake recipe, from our "Martha Stewart's Cupcakes" book, which is good for people that have allergies but also for those that fast.
For about 12 cupcakes we will need:
1 1/2 cups flour (not self-rising)
3/4 cup granulated sugar
1/4 cup cocoa (unsweetened)
1 teaspoon baking soda
1/2 teaspoon salt
1/4 cup vegetable oil
1 teaspoon distilled white vinegar
1 teaspoon vanilla extract
1 1/4 cups water
We also added some trims of white and black chocolate
Ανακατεύουμε τα στερεά υλικά εκτός της βανίλιας (αλεύρι, κακάο, ζάχαρη, σόδα, αλάτι) σε ένα μπολ και στο μίξερ χτυπάμε σε μεσαία ή γρήγορη ταχύτητα το λάδι, το ξύδι, τη βανίλια και το νερό μέχρι να αναμειχθούν καλά. Σιγά σιγά προσθέτουμε το μίγμα του αλευριού και ανακατεύουμε καλά με μία σπάτουλα (το μείγμα δε θα είναι καθόλου πηχτό) και προσθέτουμε (αν θέλουμε) τα κομματάκια σοκολάτας.
Γεμίζουμε τις φόρμες cupcakes περίπου κατά τα τρία τέταρτα και ψήνουμε σε προθερμασμένο στους 180 βαθμούς για 20-25 λεπτά αλλάζοντας φορά στη λαμαρίνα περίπου στη μέση του χρόνου. Όταν είναι έτοιμα (αν μια οδοντογλυφίδα βγαίνει καθαρή) τα βγάζουμε από το φούρνο πάνω σε μία σχάρα να κρυώσουν και ξεφορμάρουμε.
We mix the flour, sugar, cocoa, baking soda and salt in a bowl, while we use the electric mixer on medium-high speed to combine well the oil, vinegar, vanilla and water. We add the flour mixture and mix until smooth with a spatula (the batter will be very thin). We then divide the batter into the cups, filling each approximately three-quarters full. We bake, rotating tin halfway through, in a preheated oven at 350F (or 180C), until a cake tester inserted into centers comes out clean, 20-250 minutes. We let them cool on a rack.
Μπορούμε να τα φυλάξουμε μέχρι 3 μέρες σε θερμοκρασία δωματίου (σε αεροστεγές δοχείο στην κατάψυξη για ένα περίπου μήνα) και πριν τα φάμε να ρίγουμε από πάνω λίγη ζάχαρη άχνη και κακάο!
These cupcakes can be stored for about 3 days in room temperature (or up to a month frozen in an airtight container) and before serving we can dust them with some cocoa and confectioners' sugar!

Καλή σας απόλαυση!
Enjoy!!

Βάζω τάξη στο χάος!!

2012-03-12T17:23:00.000+02:00

Εδώ και λίγο καιρό, ο τρελοτουρίστας κι εγώ ετοιμάζουμε το σπίτι μας! Είμαστε και οι δύο ενθουσιασμένοι και αρχίζουμε σιγά σιγά να κάνουμε σχέδια για τα πάντα: για τη διακόσμηση, τα έπιπλα, τα βιβλία μαγειρικής, τα λουλούδια και λαχανικά και αρωματικά που θα φυτέψουμε...
Κι επειδή το internet είναι γεμάτο από ιδέες, οι σελιδοδείκτες μου έχουν χτυπήσει κόκκινο! Έτσι σκέφτηκα ότι κάτι πρέπει να κάνω για να βάλω τάξη σε αυτό το χάος! Αρχικά σκέφτηκα να φτιάξω έναν λογαριασμό pinterest αλλά τελικά αποφάσισα να παίξει αυτό το ρόλο ετούτο το blog! Η ιδέα δεν είναι δικιά μου, την έχω δει σε πολλά άλλα (κυρίως ξένα) ιστολόγια.
Κάπου κάπου λοιπόν θα ετοιμάζω αναρτήσεις με πραγματάκια που μου κέντρισαν το ενδιαφέρον!

Πολύ θα μου άρεσε να αποκτήσω-φτιάξω κάποια από αυτά:
1. σπορείο από ρεσώ
2. βάζα από γυάλινα μπουκάλια
3. "ετικέτες" για βάζα
4. μαγνητικές θήκες μπαχαρικών
5. ζωγραφισμένες κούπες
6. βάζα-δοκιμαστικοί σωλήνες

Εσείς έχετε καμιά καλή ιδέα, δικιά σας ή "δανεισμένη" να μας προτείνετε;

Τρελοτουρίστρια

Μύθοι του Βάλτου

2012-02-28T19:10:00.000+02:00

Ήρθε η ώρα το ταλαιπωρημένο αυτό Τοp 5.5 να φτάσει στο τέλος του μετά από δύο περίπου χρόνια. Και στην πρώτη θέση δεν θα μπορόυσε να βρίσκεται αλλος δίσκος πάρα οι "Μύθοι του Βαλτου". Πρόκειται για την πέμπτη κατά σειρά δουλειά των Active Member και τρίτη που κυκλοφόρησε το 1998 από την πολυεθνική εταιρεία, με την οποία συνεργάζονταν εκείνη την εποχή. Είναι ένας δίσκος στον οποίο συνυπάρχουν δύο από τους καλύτερους MC της ελληνικής σκηνής (XRay και Βέβηλος) και ένας από τους καλύτερους στιχουργούς της (B.D.Foxmoor).

"Ένα σημάδι απ’ τη φωτιά έχω στον ώμο χαραγμένο
έναν ήλιο μικρό με φλόγες τυλιγμένο
ένα κρυφό μονοπάτι που βγάζει στην ψυχή μου
σ’ ένα κρυμμένο αλήτη που σέρνω μαζί μου [...]
Εγώ φταίω που ο αέρας που αναπνέω βρωμάει φωτιά
εγώ φταίω στραγγίζω όσα λέω σε μια ματιά
εγώ φταίω που έμαθα να πετάω χωρίς φτερά
εγώ φταίω για πάρτη μου κρατάω μια ανάσα τη φορά."

Πιθανότατα, είναι ο μόνος δίσκος που ξέρω όλους τους στίχους απέξω! Ήταν βέβαια και η περίοδος των πανελληνίων τότε και η μουσική ήταν πάντα πολυ καλή συντροφιά! Το "Κάνε μου τη χάρη" και το ¨Μη νοιαστεί κανείς" είναι πλέον κλασσικά για τους φίλους του συγκροτήματος και τραγουδιούνται σε κάθε συναυλία προς το τέλος, όταν χαμηλώνουν τα φώτα. Το "Νυχτωσε απόψε νωρίς" με το Σάτυρο και το Βέβηλο, έχει ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου αυτή την περίοδο... Του "Αιώνα το Φευγιό" θέλω να το τραγουδήσω κι εγώ κάποια στιγμή στο γιό μου, και το "Περι Φόβου" να το σιγοψιθυρίσω αύριο πρωι πρωι...

"Δε φοβάμαι τα ξύδια μόνο τ’ άλλα φοβάμαι
δε φοβάμαι τη νύχτα γιατί μέρα κοιμάμαι
δε φοβάμαι ψυχή μου να χαθεί το τομάρι
δε φοβάμαι ν’ αφήσω κάτι απ’ όσα έχω πάρει.
Δε φοβάμαι κανένα παρά μόνο εμένα
όταν τα ’χω χαμένα και κολλάει η πένα
δε φοβάμαι να δω αν είσαι ακόμα μαζί μου
ή πριν αρχίσω είχες δειλιάσει ψυχή μου..."

Η "Κάμπάνα", σε στίχους του Κώστα Βάρναλη, και η "Κοσμογωνιά", με συμμετοχή της Έλλης Πασπαλά, και το σαξόφωνο στο "Εγώ Φταίω" δίνουν το δικό του χρώμα στο δίσκο. Όσο για το Γιάννη τον Αδιάφορο...κανόνισε από τώρα που θα πας την Κυριακή, μπορεί να μην γυρίσεις αλλά αυτός θα ’ναι εκεί.

"Τριάντα χρόνια και κάθε ψέμα μια ανάσα
μέχρι να πάρω επιτέλους χαμπάρι τη φάρσα
που μου ’χες στήσει γλυκιά ζωή καλή μου
θα ’πρεπε να ’σουν λίγο πιο ευγενική μαζί μου. [...]
Σ’ ευχαριστώ τον πόνο έμαθα κοντά σου
χωρίς να θες γέμισε αίμα η αγκαλιά σου
την πατήσαμε κι οι δυο τι ωραία φάρσα
τώρα σειρά μου να σου κλέψω μια ανάσα..."

CrazyTourist1

Y.Γ.1. Η ανάρτηση ντύθηκε μουσικά από τα τραγούδια "Περι Φόβου", "Εγώ Φταίω" και "Φάρσα"...
Υ.Γ.2. Υπάρχει άλλος ένας δίσκος που θα είχε θέση σε αυτό το Top 5 αλλά δεν κυκλοφόρησε ποτέ τελικά... Η μήπως πότε μη λές πότε; Για να δούμε... Καλη αντάμωση!

Κοτοπουλάκι!

2012-01-25T16:05:00.000+02:00

Επειδή η προηγούμενη ανάρτηση ήταν φουλ ρομαντική, λέω νας σας γειώσω λίγο με μια γρήγορη συνταγή με κοτόπουλο!
Για 4 άτομα, θα χρειαστούμε:
Μπουτάκια κοτόπουλου ξεκοκκαλισμένα (εγώ έβαλα 2 συσκευασίες) και κομμένα σε μπουκιές
2 ξερά κρεμμύδια ψιλοκομμένα
λευκό κρασί (κατά βούληση, ανάλογα με το πόση σαλτσούλα θέλετε να έχει)
χυμός από μισό λεμόνι
ζωμός λαχανικών (αυτοί του σούπερ μάρκετ, όχι διαλυμμένος σε νερό)
αλάτι (με προσοχή), πιπέρι
κάρι, μπούκοβο, πάπρικα (κατά βούληση ανάλογα με το πόσο καυτερό το θέλετε)

Σε ένα αντικολλητικό σκεύος, ρίχνουμε λίγο λάδι (να καλύψει τον πάτο) και ρίχνουμε το κρεμμύδι μέχρι να μαραθεί. Προσθέτουμε το κοτόπουλο και αφού πάρει λίγο χρώμα, ρίχνουμε το κρασί, το λεμόνι και το ζωμό λαχανικών, το πιπέρι και τα μπαχαρικά και ελάχιστο αλάτι (ο ζωμός συνήθως έχει υπέρ-αρκετό).
Σκεπάζουμε και αφήνουμε το φαγάκι να μαγειρευτεί σε χαμηλή φωτιά για 20 με 30 λεπτά!

Σερβίρουμε με ό,τι μας αρέσει: πουρέ, ρύζι, μακαρόνια, σαλάτα!
Καλή όρεξη!

Τρελοτουρίστρια

2012!

2012-01-06T17:54:00.004+02:00

Ο χρόνος άλλαξε, νωρίς το θυμήθηκα ε; Και είναι η πρώτη χρονιά που με βρίσκει πλήρη σχεδίων και ονείρων. Περιμένω με αγωνία, ανυπομονησία και κυρίως ενθουσιασμό το καλοκαίρι (ή λίγο πριν) που η ζωή μου θα αλλάξει! Μετά από δέκα χρόνια παράλληλης ουσιαστικά πορείας με τον τρελουρίστα αποφασίσαμε πως ήρθε ο καιρός να ξυπνάμε το πρωί και να βλέπουμε ο ένας τα μάτια του άλλου! Να καθόμαστε αγκαλιά χωρίς να κοιτάμε το ρολόι γιατί ο καθένας θα πρέπει να γυρίσει σπίτι του. Να κοιμόμαστε αγκαλιά, στο ίδιο κρεβάτι κάθε βράδυ! Να πάμε σπίτι μας!

Περιμένω την καινούρια μας ζωή, και την ονειρεύομαι σαν μία βόλτα στο φεγγάρι! Σαν ένα υπέροχο ταξίδι, το καλύτερο από όσα έχουμε πάει ή θα πάμε ποτέ!

Εύχομαι τη νέα χρονιά να κάνουμε όλοι βήματα που θα μας πάνε πιο κοντά στην ευτυχία!

Τρελοτουρίστρια

Βιετναμέζικο τσίρκο!

2011-12-24T22:02:00.004+02:00

Πριν λίγο καιρό μια αφίσα σε έναν από τους σταθμούς του μετρό διαφήμιζε την παράσταση "Láng Tôi - Tο χωριό μου", στην κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του ιδρύματος Ωνάση, από το Νέο Τσίρκο του Βιετνάμ.
Στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών δεν είχαμε ξαναπάει, αποφασίσαμε όμως να κλείσουμε εισιτήρια για την παράσταση για τις 23/12, χτες δηλαδή! Τα εισιτήρια τα κλείσαμε με πιστωτική κάρτα μέσω internet (μπορεί να γίνει και τηλεφωνική κράτηση) και διαλέξαμε και τις θέσεις που θέλαμε να καθήσουμε. Κλείσαμε θέσεις στο δεύτερο θεωρείο με 15€ το άτομο (γενικά τα εισιτήρια κοστίζουν από 10 έως 25€).
Παρ'ότι ο καιρός και το μποτιλιάρισμα έκαναν ό,τι μπορούσαν για να χάσουμε την παράσταση φτάσαμε τελικά 10 λεπτά πριν την έναρξη και παραλάβαμε τα εισιτήριά μας αμέσως (η ουρά για την επί τόπου αγορά εισιτηρίων ήταν αρκετά μεγάλη). Βρήκαμε τις θέσεις μας (το προσωπικό είναι πολύ ευγενικό) και σχεδόν αμέσως έκλεισαν οι πόρτες και εσβησαν τα φώτα!
Το Láng Tôi, δεν είναι το κλασσικό τσίρκο που κάποιος μπορεί να έχει στο μυαλό του: δεν έχει "μάγους", φωτιές ούτε επικίνδυνα νούμερα. Είναι ένας συνδυασμός ακροβατικών και ταχυδαλκτυλουργικών, θεάτρου και μουσικής από τη βιετναμέζικη παράδοση. Οι καλλιτέχνες φορούν παραδιακές αγροτικές ενδυμασίες και τα σκηνικά συμβολίζουν το Βιετνάμ. Όλη η παράσταση δίνει την αίσθηση ότι περιγράφει μια ημέρα σε ένα χωριό του Βιετνάμ μέσα από μουσική και τραγούδι, ακροβατικά με μπαμπού και ταχυδακτυλουργικά με ψάθινα καλάθια και μπάλες!!
Εμείς περάσαμε ένα πολύ όμορφο απόγευμα και είμαστε σίγουροι ότι θα ενθουσιάσει κι εσάς!

Καλές γιορτές σε όλους!

Υ.Γ.1. Η παράσταση (η οποία είναι και για μικρά και για μεγάλα παιδιά) θα παίζει για λίγες ακόμα μέρες, από τις 25 έως τις 29 του μήνα, οπότε βιαστείτε!
Υ.Γ.2. Αν θέλετε να πάρετε μια γεύση από την παράσταση δείτε εδώ.

Γεράκι στο χώμα...

2011-12-12T20:45:00.000+02:00

Σίγουρα μια ψυχή στη Μαδρίτη θα γκρινιάζει μόλις το δει στο νούμερο δύο. Δεν πειράζει, ίσως και να έχει δίκιο αλλά η αληθεια είναι πως το εν λόγω συγκρότημα μου δημιούργησε και πάλι την ανάγκη να αγοράσω ένα hip hop CD όταν είχα πια περάσει τα 25-26 χρόνια ζωής, πέραν από αυτούς που αγοράζω μηχανικά... Το εν λόγω συγκρότημα είναι οι Στίχοιμα. Πρώτη επαφή μαζί τους ήταν 12-13 χρόνια πριν, σε μια ιστορική τελευταία εκπομπή του Ονειρολογίου (καταγεγραμμένη ολόκληρη σε κασέτα...), στο Rock FM, όταν και τους είχε φέρει ο Loyal T για ένα freestyle...

"Περπατάω μέσα στη πόλη πάλι, μ'ένα βαρύ κεφάλι
νιώθω πως μου κλείνεις το μάτι, Αθήνα είσαι ζάλη
εκεί που αλώνιζα παλιά μάγκα με πάει κάτι,
κάπου στη Κηφησιά αράζω στο ίδιο σκαλοπάτι
στα ίδια τρένα μπαίνω, σε στάσεις περιμένω
να δω τον ίδιο ηλεκτρικό όπως παλιά βαμμένο [...]
όλα αλλάξαν τόσο, η ίδια τρέλα ωστόσο
όσο θυμάμαι τα παλιά τα λαχταράω τόσο
τώρα δουλειά και χρήμα να πέφτει κάθε μήνα
απόψε φίλε μου μου κλείνει το μάτι η Αθήνα..."

Έκτοτε βέβαια κύλησε πολυ νερό στ'αυλάκι. Κανά δυό συμμετοχές σε δουλειές της Freestyle Productions, αποχώρηση μαζί με Στοιχεία και Βαβυλώνα, τρείς δίσκοι, γίγαντες και ελπίζω να έχει δρόμο ακόμα... Το "Γεράκι στο Χώμα" ήταν η τελευταία από τις τρείς δουλείες που κυκλοφόρησαν και η πιο ολοκληρωμένη.

"Νιώθω κλεισμένος μέσα σε ένα παλιό σινεμά του '60
οι ουρανοί ψηλά μοιάζουν λευκό πανί κοίτα
είναι τα αστέρια που φωτίζουνε επάνω απ'την αθήνα
ο απίστευτος Λάμπρος Κωσταντάρας κ η Μελίνα [...]
η Γώγου να χορεύει τουιστ και ο δίσκος να παίζει
όλη η θάλασσα να χύνεται απ'τα ματιά της Καρέζη
θέλω πάλι Εξαρχακο και Κώστα Χατζηχρήστο
τον Ορέστη Μακρή και τον Ρίζο το Νίκο.
το Σταυριδη και τον μεγάλο Λογοθετίδη
τον Παπαμιχαήλ με μπουζούκι και στυλ
θέλω λίγο από την θλίψη μες στα ματιά της λαμπέτη
όσο φεύγουν αυτοί γινομαστε και πιο φτωχοί... "

Οι στίχοι του Xplicit στο συγκεκριμένο δίσκο, σε 4-5 τραγούδια, έχουν ανέβει επιπεδο ενώ και οι παραγωγές της Μαρίνας βελτιώνονται συνεχώς. Τα δύο τραγούδια-συνεργασίες με το Χρήστο Θηβαίο είναι από τα ωραιότερα hip hop ποιήματα, το πρώτο αφιερωμένο στον παλιό καλό ελληνικό κινηματογράφο και το δεύτερο στα αθώα θύματα των πολέμων...

"Νιώθω στείρος,του μυαλού μου η βίδα έχει λασκάρει
Πάρ' το χαμπάρι!! στο δρεπάνι τους δε γίνομαι στάρι
είμ' ο Σκοπός 27 κι η ώρα πήγε 7 παρά
κι οι άλλοι ετοιμάζονται να μπουν στη σειρά
Βγάζω το κράνος, φοράω απάνω γεμιστήρα
Μάνα! μη με παρεξηγείς που απόψε τα πήρα
είμαι στην ώρα μηδέν, κάπου στη χώρα μηδέν
Σκοπός 27-πατρίδα ένα-μηδέν..."

To "Όπως Τότε", το "Απόψε Βάφουμε" και η "Διαθήκη" ήταν ο πρόαγγελος των γιγάντων, ενώ ο "Σκοπός 27" είναι πολύ πολύ επίκαιρος! Και απόψη μου ότι ο ψηλός έχει κατι παραπάνω από μια αξιοπρεπή πένα. Καλός ο Lebron ρε συ Βαλάντη, αλλά ο Xplicit μου έχει λείψει. Και οι μηχανές δεν έχουν πάρει ακόμα μπροστά... Δυο τρείς τζούρες μόνο έτσι δεν αρκούν...

"...Έχω πεθάνει στ' ολοκαύτωμα χωρίς να φταίω
αντί για δάκρυα βγαίνει αίμα απ' τα μάτια μου όταν κλαίω
ήμουν παιδί στη Παλαιστίνη τη νύχτα εκείνη
έγινα μάρτυρας γιατί τίποτα δεν μου 'χε μείνει
η ζωή μου στους αιώνες μοιάζει με ποιήμα
με τη κοπέλα μου πέθανα αγκαλιά στη Χιροσίμα
ή στο Ιράκ ή στο Αφγανιστάν εντάξει
τουλάχιστον εσείς πουλάτε F-16
ήμουν Αρμένιος την ώρα που μας έσφαζε ο Κεμάλ
και μοναχός επί κουμμουνισμού κάπου στο Νεπάλ..."

CrazyTourist1

Υ.Γ. Την ανάρτηση συνόδεψαν στίχοι από τα τραγούδια "Όπως Τότε", "Λευκό Πανί", "Σκοπός 27" και "Άμαχος".

Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά

2011-12-02T13:06:00.007+02:00

"...Σε όλη της τη ζωή η Λίσμπετ διασκέδαζε με τα αινίγματα και τα παζλ. Στα εννιά της χρόνια η μητέρα της της έδωσε έναν κύβο του Ρούμπικ. Πέρασε σαράντα λεπτά απογοήτευσης δοκιμάζοντας τη λογική της, ώσπου στο τέλος κατάλαβε πώς λειτουργούσε. Από κει και πέρα δεν είχε κανένα πρόβλημα να τον στρέφει με τον σωστό τρόπο. Ποτέ δεν είχε απαντήσει λανθασμένα στα τεστ λογικής των εφημερίδων. Πέντε παράξενα σχηματισμένες φιγούρες, και ποια θα ήταν η έκτη της σειράς. Η απάντηση ήταν για κείνη πάντα προφανής..."

Το δεύτερο βιβλίο της σειράς Millenium του Στιγκ Λαρσον, είναι εξίσου καθηλωτικό με το πρώτο ("Το κορίτσι με το τατουάζ"). Ανατρεπτικό, αγωνιώδες θρίλερ, κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο και δεν αφήνει τον αναγνώστη να βαρεθεί ούτε λεπτό!
Ακόμα κι αν δε σας αρέσουν τέτοιου είδους βιβλία, αξίζει να το διαβάσετε!

Τρελοτουρίστρια

Αθλητικά Σουβενίρ (Μέρος Δεύτερον)

2011-11-18T12:37:00.000+02:00

Παρασκευή μεσημέρι σήμερα και κάποια ψυχή σε ένα γραφείο θα κάθεται και θα περιμένει να έρθει το Σάββατο! Οπότε για να περάσει πιο εύκολα η ώρα της, ήρθε η στιγμή για ένα ακόμα ποδοσφαιρικό κουιζ!
Αλλά μη βάλεις πάλι όλους τους άντρες του γραφείου να ασχοληθούν... Πρώτα μόνη σου!! Συνεννοηθήκαμε;;Second quiz with football jerseys! Try and find them... No prizes, just fun!!!
Και για όσους δεν το έχετε ξαναπετύχει, ειναι το 2ο κουιζ με εμφανίσεις από τα ταξίδια μας! Βάζω 5 φανέλες, τις βρίσκετε και σας αποθεώνουμε!!!
Καλό ΣΚ σε όλους!!
Δρ. Τρελοτουρίστας στα χακί...

Σκόπος 27-Πατρίδα 1-0

2011-11-03T17:07:00.000+02:00

Αν αυτό το μηχάνημα της πρόοδου δουλεύει καλώς τότε την ώρα που αυτομάτως θα δημοσιεύεται η παρούσα ανάρτηση, θα έχω ολοκληρώσει την πρώτη εβδομάδα στην υπηρεσία της μητέρος πατρίδος. Ελπίζω να χαίρω άκρας υγείας, σωματικής τε και ψυχικής, και το ίδιο επιθυμώ και δι'υμάς...

"Μάνα σου γράφω απ' τη σκοπιά 27
για στερνή φορά
έχω υπηρεσία απόψε τέσσερις μ' εφτά
στεκόμενος μέσα σ' ένα κουτί
ψάχνω να βρω κάποιον εχθρό
αλλά δεν υπάρχει τίποτα εδώ
Το μέταλλο απ' το κράνος στενεύει
μαζί κι ο νους μου
κι έχω πρόβλημα μ' αυτούς που τα παιδιά λένε παλιούς
δεν υπάρχει να φυλάξω τίποτα απόψε εδώ
μη με ψάξεις να με βρεις,απόψε λέω να χαθώ
Ισοπεδώθηκε κι η λογική που είχα για χρόνια
από ένα μάτσο κωθώνια που 'χουν στον ώμο γαλόνια
Η ησυχία που 'χει μάνα απόψε είναι ένοχη
και στ' αυτιά μου έχω τις φωνές τους από το πρωί
Δε βλέπω απόψε ουρανό,οι ψυχές δε ξέρω που πάνε
πως πάω χαμένος νομίζω σαν το φαΐ που πετάνε
οι υπόλοιποι στο θάλαμο πια δε μου μιλάνε
αφού δε βρίσκω το λόγο σε κανέναν να μιλώ
στέκομαι μόνος στο κρεβάτι μου απλά και προσποιούμαι
και γράφω όπου βρω τη λέξη αρνούμαι
γιατί αρνούμαι να 'χουμε ειρήνη και να είμαι εδώ
αρνούμαι να τους παρακαλάω για να σε δω
αρνούμαι να γυρίζω στο παντού και πουθενά
για ένα χαρτί που εν τέλει δε σου δίνει τίποτα
Νιώθω στείρος,του μυαλού μου η βίδα έχει λασκάρει
Πάρ' το χαμπάρι!! στο δρεπάνι τους δε γίνομαι στάρυ
είμ' ο σκοπός 27 κι η ώρα πήγε 7 παρά
κι οι άλλοι ετοιμάζονται να μπουν στη σειρά
Βγάζω το κράνος, φοράω απάνω γεμιστήρα
Μάνα! μη με παρεξηγείς που απόψε τα πήρα
είμαι στην ώρα μηδέν, κάπου στη χώρα μηδέν
σκοπός 27-πατρίδα ένα-μηδέν..."

Σας χαιρετώ με περηφάνια, ο ακοίμητος φρουρός σας!
Ευπειθώς αναφέρω,
Στρατιώτης Τρελοτουρίστας aka CrazyTourist1

Υ.Γ. Την ανάρτηση έντυσε ο "Σκοπός 27" των Στίχοιμα.

Νύχτωσε απόψε νωρίς...

2011-10-26T11:00:00.000+03:00

Πήρα το χαρτί, ή για να είμαστε πιο ακριβείς το έκανα download, και ήρθε και μένα η ώρα μου να ανδρωθώ...

"Έφτασε η μέρα ήλιε δε μου έκανες τη χάρη να μη βγείς
έσβησες άστρα και φεγγάρι με το χρώμα της αυγής
πήρες της νύχτας το σκοτάδι μου το 'φερες για δώρο
τώρα είναι όλο δικό μου η ψυχή μου έκανε χώρο.
Τι άλλο να πάρω για εκεί που πάω
ξαφνικά ρε ότι βλέπω το γουστάρω το αγαπάω
χτυπάει περίεργα η καρδιά μου φοβάται πιο πολύ
λες να την ντύσουνε κι εκείνη με στολή.
Λες την μαγκιά μου να την πάρω να τρομάξουν
ή έξω από την πύλη όταν θα φτάσω να με ψάξουν
λες να ζητήσω από την τύχη μου για μια φορά συγνώμη
ίσως αυτή να μη με ξέχασε ακόμη.
Να πάρω όλες τις ευχές ή θα 'ναι κρίμα
που θα 'χω βάλει το θεό και γω για βύσμα
να πάρω δρόμο και ‘γω με τη σειρά μου
κοίτα ειρωνεία χθες ήπια όλα τα λεφτά μου.
Είπα στην γκόμενα αντίο σε μια πουτάνα τον καημό μου
για να ξεφύγω από τον βρώμικο εαυτό μου
όμως δεν γλίτωσα από τίποτα γιατί
την ίδια ώρα γράφει ακόμα πάνω στο χαρτί.
Το ίδιο μέρος και την ίδια γαμημένη μέρα
κι όταν θα φτάσω ψυχή μου κάνε πέρα
κρύψου όπου βρεις κι όπου μπορείς
νύχτωσε απόψε νωρίς.

Πήρα μια απόφαση ψυχή μου έξω απ'την πύλη
να σε χωρίσω αλλά να μείνουμε δυο φίλοι
και μπήκα μέσα κάθισα πίσω στη σειρά
είδα πολλούς που το 'χαν πάρει σοβαρά.
Τότε μ'ανοίξανε την τσάντα και σε βρήκανε μαγκιά μου
μαζευτήκαν και σ' αδειάσανε μπροστά μου
πρώτη φορά σε είδα πεσμένη κάπου εκεί
και δε μ' αφήσαν να σε ντύσω στα χακί.
Μου δώσαν όμως πατρίδα και γράψαν στο χρεωστικό
πως αν ντρέπεσαι γι' αυτό κράτησέ το μυστικό
κουμάντο εδώ κάνει η σημαία κανένα σχόλιο
έχει αρχίσει και με πιάνει το εμβόλιο.
Λες να γεμίσω περηφάνια ανοχή και αντοχή
και τα όνειρά μου να βαράνε προσοχή
μα δεν πρέπει να με νοιάζει αφού μου δώσανε κρεβάτι
είμαι εντάξει έχω δικό μου κάτι.
Απ' ότι ακούω θα μας πάνε πιο μετά και για φαΐ
ότι και να 'χει θα γουστάρω έχω να φάω απ' το πρωί
θα μας βάλουν στη σειρά μετά απ' το δείπνο
και θα μας πάνε για τον πρώτο μας τον ύπνο.
Μας το 'πε ένας λοχίας που παράξενα μιλούσε
έτσι δεν είναι ρε μεγάλε εσύ από που 'σαι
απ' όπου και νά 'ρθες κοίτα να το χαρείς
νύχτωσε απόψε νωρίς.

Νύχτωσε απόψε νωρίς
ψυχή μου κρύψου όπου βρεις
νύχτωσε απόψε νωρίς
και ξέρεις που θα με βρεις"

Σας χαιρετώ και ελπίζω να τα λέμε που και που!! Υπάρχουν 2-3 αναρτήσεις σκόρπιες και μελωδικές που περιμένουν δημοσίευση και η τρελοτουρίστρια θα σας κρατάει καλή παρέα, τόσο εδώ όσο και στο ταξιδιωτικό ιστολόγιο...

CrazyTourist1

Y.Γ. Την ανάρτηση έντυσε το τράγουδι "Νύχτωσε Απόψε Νωρίς" των Active Member από το δίσκο "Μύθοι του Βάλτου".

Αθλητικά Σουβενίρ

2011-10-05T01:15:00.001+03:00

Όπως θα έχετε ίσως καταλάβει ταξιδεύουμε συχνά. Και όπως είναι φυσικό αγοράζουμε πού και πού και κανένα σουβενίρ. Εκτός από τα συνήθη, κανένα ποτηράκι, μαγνητάκι και λοιπά ντεκόρ, έχουμε (δηλαδή, εγώ ο τρελοτουρίστας) και άλλη μια απαραίτητη αγορά! Μια επίσημη εμφάνιση ομάδας της πόλης, αν είναι δυνατόν, ή στη χειρότερη των περιπτώσεων της χώρας που επισκεφτήκαμε.
As you may have noticed, we travel as much as we can!!! And like all tourists we buy different souvenirs! However from each city or country we visit we always buy a football jersey! We decided to play a little game with the visitors of our blog! Try to find the following five jerseys! No prize but a big BRAVO!
Οπότε πριν από κάθε ταξίδι, είναι απαραίτητος ο εντοπισμός της μπουτικ στο χάρτη και ο προγραμματισμός μιας επίσκεψης απαραιτήτως. Αν δεν βρούμε μπουτικ, τότε μια βόλτα στα μαγαζιά ρουχισμού αθλητικών ειδών.
Από το 2003 έχουν μαζευτεί πάνω από 100 πλέον στην ντουλάπα, οπότε είπα εκτός από να τις φοράω στα 5x5, να τις μοιραστούμε και μαζί. Και με την ευκαιρία μπορούμε να παίξουμε και λίγο...
Να δουμε αν θα έχει ενδιαφέρον. Βάζω 5 φωτογραφίες και βρίσκετε τις πέντε ομάδες... Και τι κερδίζετε; Μια θέση στο πάνθον των ποδοσφαιρόφιλων!
Και αν έχει ενδιαφέρον μπορεί να ξαναπαίξουμε...
CrazyTourist1

Ένα αστέρι από τη φυλή του ουρανού...

2011-09-26T03:15:00.005+03:00

Το θυμάστε εκείνο το Top-5 που είχαμε ξεκινήσει για τους αγαπημένους δίσκους στην ελληνική χιπ χοπ μουσική σκηνή; Όχι, ε; Ε, δε σας αδικώ! Εδώ κοντεύω να το ξεχάσω εγώ... Αλλά πριν το Νοέμβρη πρέπει να το τελειώσουμε (τουλάχιστον το γράψιμο), πριν "νυχτώσει νωρίς και για εμάς"...
Λοιπόν συνοψίζοντας είχαμε:
4. FFC - Η Απειλή
5. Low Bap Sessions - Vol.1
5 και μισό. TXC - TXC EP

"Μέσα από κόκκινα μάτια
το κόσμο βλέπω χίλια κομμάτια
και ακουμπάω
σιγά σιγά όμως τα όνειρα ξεφεύγουν και μεθάω
ξενυχτάω λοιπόν παρέα με την κάθε μου στιγμή
τους φίλους έχω εδώ νιώθω καλά και απ’την αρχή..."

Όπως ίσως κανά δυό θα καταλάβατε και από τον τίτλο της ανάρτησης, στην τρίτη θέση της καρδιάς μου μπαίνει το πρώτο LP των Razastarr, "Όπως λιώνει το κερί". Οι Razastarr, δηλαδή ο Νικόλας και ο Οδυσσέας, δημιιουργήθηκαν το 1993 και έδωσαν μόνο δύο LP και ένα EP. Έκτοτε, έχουν κυκλοφορήσει και προσωπικές δουλειές, αλλά οι Razastarr ολοκλήρωσαν την πορεία τους με τα όμορφα ανώνυμα όνειρα τους.

"Κυνήγι μέρα με τη μέρα γύρω από τον ίδιο μας εαυτό,
Τρόπος ζωής ή τάσεις αυτοκαταστροφής,
παρ’ το όπως θες, και αυτό όμως λιώνει το κερί
ο χρόνος φεύγει, άντε γεια σου
ζήσε την κάθε στιγμή σε αυτή τη ζωή, είναι η σειρά σου..."

Το συγκεκριμένο CD, η μαλλον κασέτα, υπήρχε μια περίοδος της ζωής μου που το είχα συνέχεια στο walkman. Είναι αυτή η διαφορετικότητα από τα υπόλοιπα hip hop συγκροτήματα της εποχής, αυτή η αισιοδοξία, τα θετικά μηνύματα που περνάγαν ορισμένα από τα τράγουδια που με είχαν μαγέψει. Και κάποια από αυτά είναι πραγματικά ποιήματα...

"...Άνθρωπος στον γκρίζο δρόμο γυρνά
ελπίδα ζητάει και χρυσά κλειδιά
να ταξιδέψει πιο πέρα από το φεγγάρι
να επισκεφτεί το αστέρι που τον φλερτάρει...

Γκρίζος ο κόσμος που ζω,
παίρνω από τα σύννεφα λίγο νερό,
για να πλυθούν οι πληγές
μακρυά να φύγουνε σκέψεις κακές..."

Ειδικά το "Όταν ταξιδεύω" ακόμα και σήμερα για να μην πω ειδικά σήμερα, με χαλαρώνει οταν χρειαστεί, ενώ το "Όπως τότε" πάντα με μελαγχολεί. Αλλά είναι αυτή η όμορφη μελαγχολία που σε κάνει τελικά να νιώθεις καλύτερα... Φυσικά, υπάρχει και το πιο αιχμηρό "Μ.Μ.Ε. - Μέσα Μαζικής Επίδρασης" καθώς και μια συνεργασία με τους FFC, που μαζί αποτελούσαν την Κλίκα της Σταχτής.

"Ονειροπολώντας σε μια ήρεμη ψυχική κατάσταση,
πέρασα ζώνες φωτός , πέρασα όμορφα σ’ άλλη διάσταση,
γαλήνια ομίχλη, μουσική γλυκιά, όμορφο φως
καθώς δύει ο ήλιος σιωπηλός με γοητεύει ο ουρανός ,
χρυσάφι, χρώμα γέμισε όλη η πλάση,
πόσο όμορφη είναι η γη, πόσο όμορφα είναι τα δάση..."

Σε μια δύσκολη εποχή, τα τραγούδια τους παραμένουν επικαιρα και είναι το κατάλληλο αγχολύτικο... Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

CrazyTourist1

Υ.Γ. Την ανάρτηση συνόδεψαν, η μάλλον δημιούργησαν, στίχοι από τα τραγούδια των Razastarr "Όταν ταξιδεύω", "Όπως λιώνει το κερί" και "Γκρίζος κόσμος".

Nephrops norvegicus in Stokkseyri

2011-09-02T22:53:00.000+03:00

Αν σκοπεύετε να πάτε στο Stokkseyri, τότε έχουμε την κατάλληλη πρόταση για να φάτε νοστιμότατο και φτηνό Nephrops norvegicus. Τώρα, βέβαια, θα αναρωτιέστε τι λέμε! Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Γυρίσαμε από το δεύτερο νησί το οποίο δεν ήταν ελληνικό, ήταν ευρωπαικό. Και το Stokkseyri είναι μια παραθαλάσσια πόλη στο νότο του νησιού! Πόλη, που λέει ο λόγος βέβαια, διότι έχει 530 κατοίκους, αλλά σε σχέση με τους υπόλοιπους οικισμούς του νησιού, είναι και παρα είναι!! Πάει η πρώτη απορία και πάμε στη δεύτερη! Τι είναι το nephrops norvegicus (γνωστό και ως langoustine); Είναι το σημαντικότερο εμπορεύσιμο καρκινοειδές στην Ευρώπη και πρόκειται για έναν λεπτό αστακό, χρώματος πορτοκαλί, μήκους 25 cm.
If you are planning on visiting Stokkseyri, we can recommend the best place to have tasty and cheap Nephrops norvegicus. And by now, you'll probably have two questions! The answer to the first is that Stokkseyri is a small town in Southern Iceland, with a population of around 530 inhabitants. The answer to the second one is that Nephrops norvegicus is "the most important commercial crustacean in Europe". Also known as langoustine, it is a slim, orange-pink lobster which grows up to 25 cm.
Οπότε αναδιατυπώνουμε! Αν σκοπεύετε να πάτε στη Νότια Ισλανδία, τότε έχουμε την κατάλληλη πρόταση για να φάτε νοστιμότατο και φτηνό αστακό! Το Fjöruborðið, το οποίο είναι ένα συμπαθητικό παραθαλλάσιο εστιατόριο, όπου δειπνήσαμε πριν από δύο βδομάδες. Φάγαμε από μια σούπα αστακού για ορεκτικό και 300 γραμμάρια ψητού αστακού με σκόρδο και βούτυρο. Το κυρίως πιάτο συνοδευόταν από κουσκους, σαλάτα με ρόκα, ψητές πατάτες και αγγουροντομάτα ενώ ήπιαμε 2 ποτήρια κρασι. Δοκιμάσαμε και ένα από τα γλυκά του μαγαζιού, το skyrmisu, το οποίο ήταν στην ουσία tiramisu με skyr αντι για mascarpone. Δεν ήταν του ίδιου επιπέδου με τα αλμυρά του πιάτα, αλλά χαλάλι τους! Όλα αυτά μαζί με ένα καφέ μας κόστισαν 11440 ISK.
So we rephrase!! If you are planning on visiting Southern Iceland, we can recommend the best place to have tasty and cheap lobster. Fjöruborðið, a nice restaurant by the seaside, where we had dinner two weeks ago! We had a lobster soup as an hors d’oeuvre and 300 gr lobster grilled in garlic butter, served with cucumber salad, tomatoes, couscous, fresh green salad & potatoes. Both dishes were delicious. We also tasted one dessert, a skyr-misu, a tiramisu with skyr (Icelandic dairy product) instead of mascarpone, but wasn’t as tasty as the savory dishes. We had two glasses of wine with our dinner and one coffee afterwards and paid 11440 ISK. We definitely recommend it, if you are around!

Καλό Φθινόπωρο
CrazyTourists

Υ.Γ.1 Η Ισλανδία είναι υπέροχη!!!
Υ.Γ.2 Η τρίτη φωτογραφία είναι από την ιστοσελιδα του εστιατοριου.
P.S.1 Iceland is amazing!!!
P.S.2 The third photo is from the restaurant's website!

ανεμώλια

2011-08-08T11:03:00.005+03:00

"...Στην αρχή έκλεισα τα μάτια, μόνο άκουγα και μύριζα. Πιο πολύ ήταν τα θαλερά τζιτζίκια απ'τα δέντρα της ακτής αλλά και οι φωνές των παιδιών και οι θόρυβοι του νερού, τα πλατσουρίσματα και οι βουτιές στη θάλασσα. Στη μύτη μου έριζαν δυο μυρωδιές, τα τηγανητά της καντίνας και η αναπνοή του πεύκου. Κάποια απ'τις τσιρίδες που άκουγα ίσως να ήταν και του γιου μου, που τότε, τη χρονιά της φυγής, ήταν εφτά χρονών..."

Το βιβλίο "ανεμώλια", τα λόγια του ανέμου, του Ισίδωρου Σγουρού, καταπιάνεται με την αντρική φιλία, το κυνήγι της χαμένης ευτυχίας και των χαμένων ονείρων... Πέντε φίλοι από τα σχολικά χρόνια, "δραπετεύουν" από τη ζωή τους με ένα ιστιοπλοϊκό και σηκωνουν πανιά προς τη χαμένη τους νεότητα, τη γεμάτη όνειρα και υποσχέσεις για ευτυχία...

Για τον Ισίδωρο Ζουργό είχα διαβάσει κατά καιρούς πολύ καλές κριτικές, έτσι αποφάσισα αυτό το καλοκαίρι να διαβάσω κάτι δικό του. Διάλεξα την "ανεμώλια" γιατί το θέμα της μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Δυστυχώς όμως, ο τρόπος γραφής του συγγραφέα με κούρασε...πολύ. Είναι τελικά από εκείνα τα βιβλία που θα μπορούσαν αν ήταν 200 σελίδες αντί 450 να είναι εξαιρετικά. Ο συγγραφέας, ο οποίος περιγράφει μια πολύ ενδιαφέρουσα, είναι η αλήθεια, ιστορία, προσπαθεί να γίνει ποιητικός, περισσότερο από όσο χρειάζεται και τελικά κουράζει, ίσως και λίγο εκνευρίζει...Εμένα τουλάχιστον.
Παρ' όλα αυτά αν κάποιος με ρωτούσε θα του το πρότεινα, με κάποια επιφύλαξη βέβαια...

Καλό καλοκαίρι σε όλους!
Τρελοτουρίστρια

Τέλος και αρχή...

2011-07-18T00:10:00.003+03:00

Τοκ τοκ... Με δέχεστε ή λόγω παρατεταμένης απουσίας προσωπικής επαφής θα μου κλείσετε την πόρτα στα μούτρα; Ας είναι, εγώ μπαίνω γιατί ήρθε η ώρα να χαλαρώσουμε και να επανέλθουμε. Και επιστρέφω στο πρώτο σκέλος του τίτλου. Τέλος. Μετά από 11 συναπτά έτη που διέθετα φοιτητικό πάσο, φέτος θα είναι το πρώτο καλοκαίρι που θα πληρώσω πλήρες εισητήριο...

"Ήταν το αντάμωμα μικρό κι ήρθε κι από το πουθενά,
μα το'χα χρεός, γι'αυτό το φερα στη σκέψη μου ξανά
Και μια που μύρισε παλιό καλοκαίρι αγαπημένο,
οσο βαστάει θα το χαρώ το γαμημένο..."

Τέλος! 11 καλοκαίρια πριν, τέτοιες μέρες περίπου, είχαμε καταθέσει μηχανογραφικό, και μετά με τον Αντώνη πήραμε το ΚΤΕΛ και κινήσαμε... Και η επιστροφή με τον ΟΣΕ, μετά από κανά 2 βδομάδες, με πολλές πολλές αναμνήσεις. Οι πρώτες διακοπές μόνοι μας και το πιο ανέμελο καλοκαίρι που θυμάμαι! Τουλάχιστον μέχρι το φετινό!

"Παλιέ καιρέ μου, καλοί μου φίλοι!!
Πω, πω γουστάρω αυτή την όμορφή ζάλη,
πίσω στο χρόνο αχ να μπορούσε να μας στείλει
Για λίγο να μαστε στα δώδεκα και πάλι..."

Διότι φέτος, είπαμε, τέλος! Την Πέμπτη, φορτώνουμε το αμάξι και φεύγουμε! Για που; Ε, ποτέ δε σας το λέμε από πριν, αλλά σας το δείχνουμε μετά. Πάντως οι κύριοι προορισμοί είναι 2 νησιά. Στο πρώτο έχουμε ξαναπάει και είναι υπέροχο, στο δεύτερο δεν έχουμε ξαναπάει αλλά δείχνει υπέροχο.

"Βλέπεις λαχτάρισα στιγμές αλαργινές μας,
και τι δε θα δινα για μια απ'τις διαολιές μας
ή τα ποδόσφαιρα που κατελήγαν μάχη
και τις σφεντόνες μας που φτιάχναμε μονάχοι.
Τη βαρεμάρα μας, ντάλα μεσημέρι
στο χωρίο μου κάποιο αγαπημένο καλοκαίρι..."

11 χρόνια στο ίδιο κτίριο, τα τελευταία 6 και στο ίδιο γραφείο. Περάσανε πολλά, λύπες, χαρές, ξεσπάσματα, απογοητεύσεις που και που, αλλά στο τέλος λες ότι άξιζε τον κόπο. Μια από τις χαρές ήσουν κι εσύ. Τα 10 από τα 11 τα περάσαμε και μαζί, και τα περνάμε ακόμα δηλαδή, και θα τα περναμε και παραπέρα.

"Ήταν ωραίες εποχές, δε θέλω να τις ξεχάσω.
Θέλω ένα βράδυ λίγο φως, περιπέτεια να διαβάσω
ή να ανοίξω το κουτί να με πάει στη Θαντέρα,
μήπως μυρίσει κάτι απ'τα παλιά η καινούρια μου μέρα.
Θα το γουστάρω γιατί κι αυτά θα με θυμούνται
αφου όσα αγάπησες μικρός δε λησμονιούνται..."

Τώρα που το σκέφτομαι είμαστε μαζί όσο καιρό έκανε κι o Harry Potter να αποφοιτήσει από το Hogwarts και να εξοντώσει τον κακό αμούτσουνο μάγο. O Harry 10, εγώ 11... Ε, εντάξει είπαμε δεν είμαστε και μάγοι.

"...Όπως χρωστάω και στο βουνίσιο τον αέρα,
που'ταν για μένα συντροφιά αγαπημένη
κι αν την κοπάνησα μακριά του κάποια μέρα,
παντα μ'αγκάλες ανοιχτές θα με προσμένει..."

Είπαμε τέλος! Αλλά και μια καινούρια αρχή... Αυτά όμως από Σεπτέμβρη... Τώρα ξεκούραση... Καλο καλοκαίρι σε όλους!

Μετα τιμής,
Δρ.Τρελουρίστας

Υ.Γ. Την ανάρτηση έντυσε μελωδικώς, το τραγούδι "Tις παιδικές μου συντροφίες" των Social Waste, ενός συγκροτήματος που κι αυτο στα 11 χρόνια, εμφανίστηκε, έδωσε πανέμορφα κομμάτια και μετά τέλος...

Του γάτου τα καμώματα...

2011-07-14T19:40:00.003+03:00

Ο τρομερός μου γάτος έφτασε πλέον σε μια ηλικία που δε χρειάζεται εμβόλια, που πονάει το (πρώην) διαλυμένο του πόδι είτε έχει ζέστη είτε κρύο, που ξεχνάει κάπου κάπου τι θέλει να κάνει, που έχει γίνει απίστευτα χαδιάρης (όταν δεν έχει ζέστη), που πεινάει όλη μέρα αλλά δεν του αρέσει το φαγητό του, που νιαουρίζει όταν αλλάζει κρεβάτι, όταν μπαίνει στο σπίτι, όταν βγαίνει στο μπαλκόνι, όταν πάει για ύπνο, όταν ξυπνάει...

Αυτή την εποχή με τους (μίνι) καύσωνες χύνεται στο πάτωμα και δεν αντιδρά παρά μόνο αν ζεσταθεί το μέρος που έχει απλώσει την κορμάρα του και μόνο για να πάει δυο βήματα πιο κει! Δεν αντιδρά ούτε στο χτένισμα, αρκείται στη γκρίνια και στο νευρικό κούνημα της ουράς! Ανάμεσα στο φρεσκοσερβιρισμένο φαΐ και το φρέσκο νερό ψυγείου διαλέγει το νερό!
Και τα καλύτερα έρχονται!

Τρελοτουρίστρια

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από τα ταραχώδη νιάτα του, το 1996!