Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούλιος, 2008

Φεύγουμε!!!!!

Ανθέλετεναμάθετεπούπάμε.....δείτεεδώ!!
Καλάναπεράσουμεεεεε!!!!
Θαταπούμεσελίγεςμέρες!!
Φιλιά!!

Κλειδωμένες Ξαπλώστρες και Ξεκλείδωτες Απλώστρες

Εικόνα
Η κατάσταση στον ελληνικό τουρισμό έχει φτάσει στο ναδίρ…Δεν υπάρχει κράτος παιδί μου σου λέω. Άκου να δεις τι έπαθα τούτο το ΣΚ. Είχαμε πάει με την τρελοτουρίστρια στο νησί, το γνωστό καλέ που πάμε όποτε δεν προλαβαίνουμε να κανονίσουμε κάτι πιο μακρινό. Εδώ δίπλα… Και στο δίπλα ενοικιαζόμενο είχε 3 ξανθά και εντυπωσιακά κορίτσια από το Βορρά, τον πολύ Βορρά. Οι πολυλογίες είναι περιττές από τη στιγμή που είχα πάει με την τρελοτουρίστρια, καταλαβαίνετε, τα τυπικά. Αν, παρ’ ελπίδα, είχα πάει με δυο τρεις φίλους ίσως να είχε νόημα να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες, να βάζαμε κι ένα κόκκινο Χ εκεί ψηλά ψηλά στην ανάρτηση και να σας τα έλεγα όλα. Τεσπα, ξεφύγαμε! Άλλο είναι το θέμα μας.

Γνωριστήκαμε με τα κορίτσια και καθώς μας είδαν ότι είμαστε almost dopioi, μας ρώτησαν που να πάνε για μπάνιο, που να πάνε να φάνε, που να πιούνε… Μη γνωρίζοντας τις νέες εξελίξεις και επειδή ήταν ασπρούλες, τους συστήσαμε μια κοντινή παραλία με ομπρελίτσες (μην αρπάξουνε από τον ήλιο) και μπαράκι να π…

Παλιές φωτογραφίες....

Εικόνα
Τις τελευταίες μέρες είμαι χωμένη ανάμεσα σε αρνητικά περασμένων χρόνων, παλιές φωτογραφίες, παλιούς φίλους, παλιές αναμνήσεις...

Περίεργα συναισθήματα να βάζεις πάλι στη ζωή σου, έστω και ρίχνοντας μια φευγαλέα ή παρατεταμένη ματιά σε μια παλιά φωτογραφία, ανθρώπους που έφυγαν ή "έφυγαν"...
Περίεργο είναι να βλέπεις παλιούς φίλους με τους οποίους μεγάλωσες και έκανες παρέα από τα 5 σου χρόνια μέχρι τα 18 και που ήξεραν τα πάντα για σένα και ήξερες τα πάντα γι' αυτούς και να διαπιστώνεις πως τώρα πια είστε ξένοι....
Περίεργο είναι να βλέπεις ανθρώπους που επέλεξες να βγάλεις από τη ζωή σου ή το επέλεξαν αυτοί και τώρα να τους βλέπεις με νοσταλγία...
Περίεργο είναι να βλέπεις στιγμές με ανθρώπους που δεν είναι πια κοντά σου και ό,τι έχει μείνει από αυτούς να είναι μια πολυκαιρισμένη φωτογραφία και κάποιες πολύτιμες αναμνήσεις...

Θυμήθηκα εκδρομές στα βουνά και τις θάλασσες, παιδικά πάρτυ, κατασκηνωτικές περιόδους...Εποχές που δεν έλειπε κανείς...Γέλια και παιχνίδια παιδικά…

Παιχνίδι!!!

Η gatti μας κάλεσε σε παιχνιδάκι και φυσικά δε μπορούμε να πούμε να πούμε όχι!
Αφού λάβαμε πρόσκληση και την οποία αποδεχτήκαμε,
1...Κάνουμε ανάρτηση με το ερωτηματολόγιο που ακολουθεί,
2...Δίνουμε τις απαντήσεις μας στα σχόλια τής ανάρτησής μας, σε αυτόν που μας κάλεσε και κυρίως πάντα, στo xeblogarisma,
3...Καλούμε 3-7 φίλους να κάνουν το ίδιο και
4...Στην ανάρτησή μας δεν ξεχνάμε να βάλουμε τη διεύθυνση του xeblogarisma (xeblogarisma.blogspot.com/παιχνίδι)
για τη διευκόλυνση τού παιχνιδιού και των 127 κριτών (βιοχημικών και ερευνητών της πυρηνικής φυσικής......!!!!).

Επειδή είμαστε δύο, με κοκκινάκι θα είναι οι απαντήσεις της τρελοτουρίστριας και με μπλεδάκι του τρελοτουρίστα! Οι κοινές μας απαντήσεις θα είναι μωβ!!!
Λοιπόν...

1. ΣΕΞ...

α) είμαι γυναίκα με προτίμηση στους άντρες
β) είμαι άντρας με προτίμηση στις γυναίκες
γ) είμαι γυναίκα με προτίμηση στις γυναίκες
δ)είμαι άντρας με προτίμηση στους άντρες
ε) είμαι απ΄ όλα με προτίμηση σε όλα

2. HOBBY

α) μαγειρική - γυμναστήριο
β) μασάζ - ποδη…

"...μόνο τα δικά σου χέρια δε μ΄ εγκαταλείπουνε..."

Εικόνα
Μερικές φορές λέμε πράγματα που δε θα έπρεπε και πικραίνουμε τους ανθρώπους που είναι δίπλα μας...
Επειδή ακριβώς αυτό έκανα και ήμουνα άδικη και παράλογη σου χρωστάω μια συγνώμη και μια τεράστια αγκαλιά...
Μπορεί να μη σου το λέω τόσο συχνά όσο θες να το ακούς αλλά σ'αγαπάω ζουζουνάκι μου ...

Τρελοτουρίστρια

Το ημερολόγιο ενός τρελού... (Part 2)

Χαίρετε χαίρετε...Καιρό έχουμε να τα πούμε. Αν εξαιρέσεις το παχνιδάκι με τα ψέματα και τις αλήθειες, τα χαμε πει τελευταία φορά Μάιο και μπήκε ο Ιούλης. Και να πεις ότι δεν έχω τι να γράψω... Τόσα μου ρχονται κατά καιρούς αλλά που! Προσπαθώ να μειώσω τα ξενύχτια στον υπολογιστή ένεκα του φόρτου εργασίας στο γραφείο. Άντε ένα δεκαπενθήμερο έμεινε ακόμα και μετά χαλαρώνουμε.

Μέσα σε όλη την παραζάλη της δουλειάς, χτες για πρώτη φορά συνειδητοποίησα ότι μεγαλώνω... Είχα πάει να δω μπάλα σε μια καφετέρια και ξάφνου μπαίνει ο Γιώργης. Είχα να τον δω 6-7 χρόνια. Από τότε που βάφαμε το σπίτι του Μάνου. Συνοδευόταν από νέαρα ύπαρξη, ξανθή και θελκτική. Λέω μέσα μου: "Κοίτα πιπινάκι ο Γιώργος"! Να φανταστείτε είναι και 2 χρόνια μεγαλύτερος μου! Καθώς τους κοίταγα λέω δεν μπορεί ρε, αυτοί μοιάζουν. Καθότι, είμαι και φιλοπερίεργος πήγα να πω ένα γεια, και δεν κρατήθηκα, τον ρώτησα: "Ρε συ, η αδερφή σου είναι αυτή;" Μετά τη θέτική απάντηση, με πιάσαν τα γέλια. Σαν χτες μου φαί…