Ήλιος με δόντια

"Ναι, εγώ είμ'αυτός. Ο Κωνσταντής με τ'όνομα, που δούλευα κάλφας στο μηχανουργείο του μαστρο-Μιμάκη στη Φτωχιά Προκυμαία, άκρη άκρη στο λιμάνι της Χώρας, εκεί που αράζουνε τα βαπόρια. Μπορείς να με φωνάζεις και Ιδιώνυμον, Ακούω και σ'αυτό ακόμα, δεν το ξέχασα. Μην κοιτάς που τώρα, εν έτει 1969, με λένε Κωνσταντίνο, αφράτεψα και είμαι μες στα μαύρα, ας όψονται εκείνες οι μαύρες μέρες, οι άραχνες..."

Πρόκειται για ένα ακόμα βιβλίο του Γιάννη Μακριδάκη, του συγγραφέα του βιβλίου "Η δεξιά τσέπη του ράσου". Η υπόθεση είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, περιστρέφεται γύρω από τη ζωή του Κωνσταντή, μια δύσκολη ζωή, περίεργη...
Δεν ξέρω αν θα σας αρέσει, η αλήθεια είναι ότι είναι κάπως περίεργο, πάντως σίγουρα έχει ενδιαφέρον, είναι καλογραμμένο, με ωραία γλώσσα και καθόλου μα καθόλου βαρετό!

Τρελοτουρίστρια

Σοκολατένια Cupcakes (Allergen-free chocolate cupcakes)

Πριν από λίγο καιρό, Πάσχα ήτανε άρα πριν από πολύ καιρό, μας έπιασε λιγούρα για γλυκό! Ψάξαμε λοιπόν και βρήκαμε μια πολύ ωραία συνταγή για cupcakes ιδανικά για όσους έχουν αλλεργία (ή νηστεύουν αφού έχουν μόνο λάδι). Η συνταγή ήταν φυσικά από το βιβλίο "Martha Stewart's Cupcakes" (η προηγούμενη απόπειρά μας εδώ). Τα υλικά που χρειαστήκαμε για περίπου 12 cupcakes ήταν 1 1/2 φλυτζάνι αλεύρι (όχι από αυτό που φουσκώνει μόνο του) 3/4 φλυτζανιού ζάχαρη 1/4 φλυτζανιού κακάο (χωρίς ζάχαρη) 1 κουταλάκι σόδα 1/2 κουταλάκι αλάτι 1/4 φλυτζάνι λάδι (φυτικό, εμείς βάλαμε ελαιόλαδο) 1 κουταλάκι λευκό ξύδι 1 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας 1 1/4 φλυτζάνια νερό Εμείς προσθέσαμε και τρίμματα λευκής και μαύρης σοκολάτας Almost a year ago, around the orthodox Easter, we craved a dessert! After some search, we found a really nice cupcake recipe, from our "Martha Stewart's Cupcakes" book, which is good for people that have allergies but also for those that fast. For about 12 cupcakes we will need: 1 1/2 cups flour (not self-rising) 3/4 cup granulated sugar 1/4 cup cocoa (unsweetened) 1 teaspoon baking soda 1/2 teaspoon salt 1/4 cup vegetable oil 1 teaspoon distilled white vinegar 1 teaspoon vanilla extract 1 1/4 cups water We also added some trims of white and black chocolate Ανακατεύουμε τα στερεά υλικά εκτός της βανίλιας (αλεύρι, κακάο, ζάχαρη, σόδα, αλάτι) σε ένα μπολ και στο μίξερ χτυπάμε σε μεσαία ή γρήγορη ταχύτητα το λάδι, το ξύδι, τη βανίλια και το νερό μέχρι να αναμειχθούν καλά. Σιγά σιγά προσθέτουμε το μίγμα του αλευριού και ανακατεύουμε καλά με μία σπάτουλα (το μείγμα δε θα είναι καθόλου πηχτό) και προσθέτουμε (αν θέλουμε) τα κομματάκια σοκολάτας. Γεμίζουμε τις φόρμες cupcakes περίπου κατά τα τρία τέταρτα και ψήνουμε σε προθερμασμένο στους 180 βαθμούς για 20-25 λεπτά αλλάζοντας φορά στη λαμαρίνα περίπου στη μέση του χρόνου. Όταν είναι έτοιμα (αν μια οδοντογλυφίδα βγαίνει καθαρή) τα βγάζουμε από το φούρνο πάνω σε μία σχάρα να κρυώσουν και ξεφορμάρουμε. We mix the flour, sugar, cocoa, baking soda and salt in a bowl, while we use the electric mixer on medium-high speed to combine well the oil, vinegar, vanilla and water. We add the flour mixture and mix until smooth with a spatula (the batter will be very thin). We then divide the batter into the cups, filling each approximately three-quarters full. We bake, rotating tin halfway through, in a preheated oven at 350F (or 180C), until a cake tester inserted into centers comes out clean, 20-250 minutes. We let them cool on a rack. Μπορούμε να τα φυλάξουμε μέχρι 3 μέρες σε θερμοκρασία δωματίου (σε αεροστεγές δοχείο στην κατάψυξη για ένα περίπου μήνα) και πριν τα φάμε να ρίγουμε από πάνω λίγη ζάχαρη άχνη και κακάο! These cupcakes can be stored for about 3 days in room temperature (or up to a month frozen in an airtight container) and before serving we can dust them with some cocoa and confectioners' sugar! Καλή σας απόλαυση! Enjoy!!

Βάζω τάξη στο χάος!!

Εδώ και λίγο καιρό, ο τρελοτουρίστας κι εγώ ετοιμάζουμε το σπίτι μας! Είμαστε και οι δύο ενθουσιασμένοι και αρχίζουμε σιγά σιγά να κάνουμε σχέδια για τα πάντα: για τη διακόσμηση, τα έπιπλα, τα βιβλία μαγειρικής, τα λουλούδια και λαχανικά και αρωματικά που θα φυτέψουμε... Κι επειδή το internet είναι γεμάτο από ιδέες, οι σελιδοδείκτες μου έχουν χτυπήσει κόκκινο! Έτσι σκέφτηκα ότι κάτι πρέπει να κάνω για να βάλω τάξη σε αυτό το χάος! Αρχικά σκέφτηκα να φτιάξω έναν λογαριασμό pinterest αλλά τελικά αποφάσισα να παίξει αυτό το ρόλο ετούτο το blog! Η ιδέα δεν είναι δικιά μου, την έχω δει σε πολλά άλλα (κυρίως ξένα) ιστολόγια. Κάπου κάπου λοιπόν θα ετοιμάζω αναρτήσεις με πραγματάκια που μου κέντρισαν το ενδιαφέρον! Πολύ θα μου άρεσε να αποκτήσω-φτιάξω κάποια από αυτά: 1. σπορείο από ρεσώ 2. βάζα από γυάλινα μπουκάλια 3. "ετικέτες" για βάζα 4. μαγνητικές θήκες μπαχαρικών 5. ζωγραφισμένες κούπες 6. βάζα-δοκιμαστικοί σωλήνες Εσείς έχετε καμιά καλή ιδέα, δικιά σας ή "δανεισμένη" να μας προτείνετε; Τρελοτουρίστρια

Μύθοι του Βάλτου

Ήρθε η ώρα το ταλαιπωρημένο αυτό Τοp 5.5 να φτάσει στο τέλος του μετά από δύο περίπου χρόνια. Και στην πρώτη θέση δεν θα μπορόυσε να βρίσκεται αλλος δίσκος πάρα οι "Μύθοι του Βαλτου". Πρόκειται για την πέμπτη κατά σειρά δουλειά των Active Member και τρίτη που κυκλοφόρησε το 1998 από την πολυεθνική εταιρεία, με την οποία συνεργάζονταν εκείνη την εποχή. Είναι ένας δίσκος στον οποίο συνυπάρχουν δύο από τους καλύτερους MC της ελληνικής σκηνής (XRay και Βέβηλος) και ένας από τους καλύτερους στιχουργούς της (B.D.Foxmoor). "Ένα σημάδι απ’ τη φωτιά έχω στον ώμο χαραγμένο έναν ήλιο μικρό με φλόγες τυλιγμένο ένα κρυφό μονοπάτι που βγάζει στην ψυχή μου σ’ ένα κρυμμένο αλήτη που σέρνω μαζί μου [...] Εγώ φταίω που ο αέρας που αναπνέω βρωμάει φωτιά εγώ φταίω στραγγίζω όσα λέω σε μια ματιά εγώ φταίω που έμαθα να πετάω χωρίς φτερά εγώ φταίω για πάρτη μου κρατάω μια ανάσα τη φορά." Πιθανότατα, είναι ο μόνος δίσκος που ξέρω όλους τους στίχους απέξω! Ήταν βέβαια και η περίοδος των πανελληνίων τότε και η μουσική ήταν πάντα πολυ καλή συντροφιά! Το "Κάνε μου τη χάρη" και το ¨Μη νοιαστεί κανείς" είναι πλέον κλασσικά για τους φίλους του συγκροτήματος και τραγουδιούνται σε κάθε συναυλία προς το τέλος, όταν χαμηλώνουν τα φώτα. Το "Νυχτωσε απόψε νωρίς" με το Σάτυρο και το Βέβηλο, έχει ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου αυτή την περίοδο... Του "Αιώνα το Φευγιό" θέλω να το τραγουδήσω κι εγώ κάποια στιγμή στο γιό μου, και το "Περι Φόβου" να το σιγοψιθυρίσω αύριο πρωι πρωι... "Δε φοβάμαι τα ξύδια μόνο τ’ άλλα φοβάμαι δε φοβάμαι τη νύχτα γιατί μέρα κοιμάμαι δε φοβάμαι ψυχή μου να χαθεί το τομάρι δε φοβάμαι ν’ αφήσω κάτι απ’ όσα έχω πάρει. Δε φοβάμαι κανένα παρά μόνο εμένα όταν τα ’χω χαμένα και κολλάει η πένα δε φοβάμαι να δω αν είσαι ακόμα μαζί μου ή πριν αρχίσω είχες δειλιάσει ψυχή μου..." Η "Κάμπάνα", σε στίχους του Κώστα Βάρναλη, και η "Κοσμογωνιά", με συμμετοχή της Έλλης Πασπαλά, και το σαξόφωνο στο "Εγώ Φταίω" δίνουν το δικό του χρώμα στο δίσκο. Όσο για το Γιάννη τον Αδιάφορο...κανόνισε από τώρα που θα πας την Κυριακή, μπορεί να μην γυρίσεις αλλά αυτός θα ’ναι εκεί. "Τριάντα χρόνια και κάθε ψέμα μια ανάσα μέχρι να πάρω επιτέλους χαμπάρι τη φάρσα που μου ’χες στήσει γλυκιά ζωή καλή μου θα ’πρεπε να ’σουν λίγο πιο ευγενική μαζί μου. [...] Σ’ ευχαριστώ τον πόνο έμαθα κοντά σου χωρίς να θες γέμισε αίμα η αγκαλιά σου την πατήσαμε κι οι δυο τι ωραία φάρσα τώρα σειρά μου να σου κλέψω μια ανάσα..." CrazyTourist1 Y.Γ.1. Η ανάρτηση ντύθηκε μουσικά από τα τραγούδια "Περι Φόβου", "Εγώ Φταίω" και "Φάρσα"... Υ.Γ.2. Υπάρχει άλλος ένας δίσκος που θα είχε θέση σε αυτό το Top 5 αλλά δεν κυκλοφόρησε ποτέ τελικά... Η μήπως πότε μη λές πότε; Για να δούμε... Καλη αντάμωση!

Κοτοπουλάκι!

Επειδή η προηγούμενη ανάρτηση ήταν φουλ ρομαντική, λέω νας σας γειώσω λίγο με μια γρήγορη συνταγή με κοτόπουλο!
Για 4 άτομα, θα χρειαστούμε:
Μπουτάκια κοτόπουλου ξεκοκκαλισμένα (εγώ έβαλα 2 συσκευασίες) και κομμένα σε μπουκιές
2 ξερά κρεμμύδια ψιλοκομμένα
λευκό κρασί (κατά βούληση, ανάλογα με το πόση σαλτσούλα θέλετε να έχει)
χυμός από μισό λεμόνι
ζωμός λαχανικών (αυτοί του σούπερ μάρκετ, όχι διαλυμμένος σε νερό)
αλάτι (με προσοχή), πιπέρι
κάρι, μπούκοβο, πάπρικα (κατά βούληση ανάλογα με το πόσο καυτερό το θέλετε)

Σε ένα αντικολλητικό σκεύος, ρίχνουμε λίγο λάδι (να καλύψει τον πάτο) και ρίχνουμε το κρεμμύδι μέχρι να μαραθεί. Προσθέτουμε το κοτόπουλο και αφού πάρει λίγο χρώμα, ρίχνουμε το κρασί, το λεμόνι και το ζωμό λαχανικών, το πιπέρι και τα μπαχαρικά και ελάχιστο αλάτι (ο ζωμός συνήθως έχει υπέρ-αρκετό).
Σκεπάζουμε και αφήνουμε το φαγάκι να μαγειρευτεί σε χαμηλή φωτιά για 20 με 30 λεπτά!

Σερβίρουμε με ό,τι μας αρέσει: πουρέ, ρύζι, μακαρόνια, σαλάτα!
Καλή όρεξη!

Τρελοτουρίστρια

2012!

Ο χρόνος άλλαξε, νωρίς το θυμήθηκα ε; Και είναι η πρώτη χρονιά που με βρίσκει πλήρη σχεδίων και ονείρων. Περιμένω με αγωνία, ανυπομονησία και κυρίως ενθουσιασμό το καλοκαίρι (ή λίγο πριν) που η ζωή μου θα αλλάξει! Μετά από δέκα χρόνια παράλληλης ουσιαστικά πορείας με τον τρελουρίστα αποφασίσαμε πως ήρθε ο καιρός να ξυπνάμε το πρωί και να βλέπουμε ο ένας τα μάτια του άλλου! Να καθόμαστε αγκαλιά χωρίς να κοιτάμε το ρολόι γιατί ο καθένας θα πρέπει να γυρίσει σπίτι του. Να κοιμόμαστε αγκαλιά, στο ίδιο κρεβάτι κάθε βράδυ! Να πάμε σπίτι μας! Περιμένω την καινούρια μας ζωή, και την ονειρεύομαι σαν μία βόλτα στο φεγγάρι! Σαν ένα υπέροχο ταξίδι, το καλύτερο από όσα έχουμε πάει ή θα πάμε ποτέ! Εύχομαι τη νέα χρονιά να κάνουμε όλοι βήματα που θα μας πάνε πιο κοντά στην ευτυχία! Τρελοτουρίστρια

Βιετναμέζικο τσίρκο!

Πριν λίγο καιρό μια αφίσα σε έναν από τους σταθμούς του μετρό διαφήμιζε την παράσταση "Láng Tôi - Tο χωριό μου", στην κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του ιδρύματος Ωνάση, από το Νέο Τσίρκο του Βιετνάμ. Στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών δεν είχαμε ξαναπάει, αποφασίσαμε όμως να κλείσουμε εισιτήρια για την παράσταση για τις 23/12, χτες δηλαδή! Τα εισιτήρια τα κλείσαμε με πιστωτική κάρτα μέσω internet (μπορεί να γίνει και τηλεφωνική κράτηση) και διαλέξαμε και τις θέσεις που θέλαμε να καθήσουμε. Κλείσαμε θέσεις στο δεύτερο θεωρείο με 15€ το άτομο (γενικά τα εισιτήρια κοστίζουν από 10 έως 25€). Παρ'ότι ο καιρός και το μποτιλιάρισμα έκαναν ό,τι μπορούσαν για να χάσουμε την παράσταση φτάσαμε τελικά 10 λεπτά πριν την έναρξη και παραλάβαμε τα εισιτήριά μας αμέσως (η ουρά για την επί τόπου αγορά εισιτηρίων ήταν αρκετά μεγάλη). Βρήκαμε τις θέσεις μας (το προσωπικό είναι πολύ ευγενικό) και σχεδόν αμέσως έκλεισαν οι πόρτες και εσβησαν τα φώτα! Το Láng Tôi, δεν είναι το κλασσικό τσίρκο που κάποιος μπορεί να έχει στο μυαλό του: δεν έχει "μάγους", φωτιές ούτε επικίνδυνα νούμερα. Είναι ένας συνδυασμός ακροβατικών και ταχυδαλκτυλουργικών, θεάτρου και μουσικής από τη βιετναμέζικη παράδοση. Οι καλλιτέχνες φορούν παραδιακές αγροτικές ενδυμασίες και τα σκηνικά συμβολίζουν το Βιετνάμ. Όλη η παράσταση δίνει την αίσθηση ότι περιγράφει μια ημέρα σε ένα χωριό του Βιετνάμ μέσα από μουσική και τραγούδι, ακροβατικά με μπαμπού και ταχυδακτυλουργικά με ψάθινα καλάθια και μπάλες!! Εμείς περάσαμε ένα πολύ όμορφο απόγευμα και είμαστε σίγουροι ότι θα ενθουσιάσει κι εσάς! Καλές γιορτές σε όλους! Υ.Γ.1. Η παράσταση (η οποία είναι και για μικρά και για μεγάλα παιδιά) θα παίζει για λίγες ακόμα μέρες, από τις 25 έως τις 29 του μήνα, οπότε βιαστείτε! Υ.Γ.2. Αν θέλετε να πάρετε μια γεύση από την παράσταση δείτε εδώ.