CrazyTourists blogging...

Πριν από καιρό η αγαπημένη μου Γιάννα, μου είχε ζητήσει να γράψω ένα κείμενο για το tandem, τον δηλαδή ταυτόχρονο θηλασμό παιδιών διαφορετικής ηλικίας. Αυτό το κείμενο της το χρωστάω και προσπαθώ καιρό να το γράψω. Είναι δύσκολο τελικά... Γιατί περιλαμβάνει πολλές εικόνες οι οποίες δυστυχώς αποτελούν ταμπού. Όχι ότι με νοιάζει ή με επηρεάζει κάπως το γεγονός αυτό, αλλά να... Πώς να γράψω για το tandem χωρίς να γράψω για το θηλασμό νηπίου; για το θηλασμό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης; για τον ελεύθερο θηλασμό πάντα και παντού; για τον αποκλειστικό θηλασμό; Γράφοντας και σβήνοντας, κυρίως σβήνοντας, έγραψα αυτό το κείμενο πριν λίγο καιρό. Είναι όσο καλύτερο γίνεται, as good as it gets που λένε και στο τροπικό Huddersfield. "Πριν λίγο καιρό ανέβασα στο προφίλ μου στο fb αυτή τη φωτογραφία: Αν κοιτάξετε καλά, θα δείτε πως δεν κρατάω απλώς τα παιδιά μου αγκαλιά. Ναι, ο μικρός μου, (5,5 μηνών τότε), θηλάζει. Αν κοιτάξετε λίγο καλύτερα, θα δείτε πως και η μεγάλη μου (3 ετών κ...

Και να που κλείσαμε αισίως τις 32 εβδομάδες! Το αγοράκι μας μεγαλώνει, δυναμώνει και κλωτσάει ιδιαιτέρως αποτελεσματικά. Η κοιλούμπα μου επίσης μεγαλώνει και εξίσου αποτελεσματικά με εμποδίζει στον ύπνο. Το ίδιο και ο πόνος στα κόκκαλα της λεκάνης... Μεγάλο ζόρι! Περάσαμε λοιπόν το πρώτο δύσκολο τρίμηνο, με τις ναυτίες και την υπνηλία, που προκάλεσαν διάφορες μικροεκρήξεις θυμού στην άνοιξή μας. Περάσαμε και το δεύτερο τρίμηνο με τον αφόρητο πόνο στη μέση και την επιθετικότητα της μικρής μας προς εμένα, που καλλιέργησαν με επιτυχία όλο το καλοκαίρι οι γιαγιάδες-παππούδες (τα γνωστά "άσε τη μαμά", "δε μπορεί η μαμά", "μην την παίρνεις αγκαλιά" κλπ). Και να που είμαστε στη μέση του τρίτου τριμήνου! Κιόλας! Με έντονους πόνους στα κόκκαλα της λεκάνης που με δυσκολεύουν ακόμα και στον ύπνο. Αλλά η μεγαλύτερη δυσκολία είναι αυτή η αίσθηση, αυτο το αρχέγονο ένστικτο της δημιουργίας της φωλιάς. Που θέλω να χουχουλιάζω στο κρεβάτι, και να πίνω το τσάι μου και...

Να και η ανάρτηση που άργησε 27 εβδομάδες! Τον Ιούλιο του 2012, κράτησα στα χέρια μου το πρώτο θετικό τεστ εγκυμοσύνης, που γέμισε τη ζωή μας πολλά πολλά ροζ συννεφάκια και εννιά μήνες μετά αποκτήσαμε ένα υπέροχο πλάσμα, το κοριτσάκι μας! Σχεδόν τρία χρόνια μετά, τον Απρίλιο του 2015 κράτησα στα χέρια μου το δεύτερο θετικό τεστ εγκυμοσύνης, που στρίμωξε πλάι στα ροζ σύννεφά μας μπόλικα γαλάζια και σε λίγους μήνες θα αγκαλιάσουμε ένα, υπέροχο (είμαι σίγουρη γι αυτό), αγοράκι! Πηγή Οι πρώτοι τρεις μήνες ήταν κάπως δύσκολοι για όλους. Εκτός από την αφόρητη υπνηλία, την οποία είχα και στην πρώτη εγκυμοσύνη, και κυριολεκτικά όπου καθόμουν με έπαιρνε ο ύπνος, είχε και πολύ έντονες ναυτίες. Δε μπορούσα να φάω τίποτε άλλο εκτός από ψωμί, μακαρόνια, μήλα και γλυκά! Και μετά ήρθε το καλοκαίρι, και οι διακοπές και η θάλασσα... Και η κοιλιά μου ήταν ήδη τεράστια από νωρίς. Τότε, το Γενάρη του 2013, στην 29η εβδομάδα αναρωτιόμουν πόσο μεγαλύτερη μπορούσε να γίνει η κοιλιά μου! Εμ, δεν ή...

«…Στο κρύο γυμνός χωρίς ζέσταμα να μπω  να παίξω μπάλα μια φορά στο γήπεδο μου  να κλείσω τα μάτια, τον εφιάλτη μου να δω  κι όταν ξυπνήσω να κρατάω αγκαλιά το γιό μου…» Κάπως έτσι έκλεινα την τελευταία μου ανάρτηση πριν από 8 μήνες περίπου, ένα αντίστοιχο μελαγχολικό βράδυ, του Αυγούστου τότε. Μετά από δυο μέρες, όταν μίλησα με Ισπανία, μου είπε «Το πέταξες και το υπονοούμενο στην τελευταία γραμμή!». Η αλήθεια είναι πως ήμουνα τόσο χαρούμενος και αγχωμένος που ήθελα να το φωνάξω αλλά κρατήθηκα.. Επίσης, τότε δεν ήξερα το φύλο ακόμα, οπότε το παραπάνω μπορεί να θεωρηθεί ανακριβές. «…Γιατί έχω μάλλον χαζέψει έχω μάλλον χαθεί  λίγο πιο πάνω απ τη γη πατάω κι έχω βουβαθεί.  Μονάχα ψίθυροι φτάνουν στ αυτιά μου από τον κόσμο  Εδώ και μήνες σκάβω μ όλο το κορμί μου δρόμο ξεσυντονίζομαι και κάνω στα όνειρα χώρο  να φέρει τούμπα τα πάντα το ανοιξιάτικο δώρο….» Από τότε βέβαια το νερό μπήκε στο αυλάκι, ο υπέρηχος μίλησε, και όπως θα έχ...

39 εβδομάδες σήμερα! Έχει μπει και επίσημα πια η άνοιξη και το τρελοτουριστάκι μάλλον μας κάνει νάζια και δε λέει να βγει, παρότι έχει πάρει θέση εξόδου και καιρό! Νομίζω ότι έχει βολευτεί στην τεραστίων, πια, διαστάσεων κοιλιά μου!!  Ίσως βέβαια να την έχουν μπερδέψει και οι διαφορετικές επιθυμίες του μπαμπά της και των φίλων μας για το πότε πρέπει να κάνει την εμφάνισή της και περιμένει μια ομόφωνη απόφαση, μάλλον την έχουμε ήδη τρελάνει!!!  Στα highlights των τελευταίων εβδομάδων είναι τα σχέδια που ζωγραφίζει ο τρελοτουρίστας στους τοίχους του παιδικού δωματίου και στα οποία θα βάλουμε σιγά σιγά χρώματα! Η μικρή μάλλον θα αργήσει λίγο να ενθουσιαστεί με την καλλιτεχνική φύση του μπαμπά της, αλλά εγώ, η μαμά (τι λέω;;;;; εγώ μαμά;;;;;), τα έχω ήδη ερωτευτεί!!  Επίσης άνθισε και η πρώτη τουλίπα μας! Τους βολβούς μας τους είχε κάνει δώρο μια καλή μας φίλη στο γάμο μας, τις φυτέψαμε το χειμώνα, και πριν δυο-τρεις μέρες άνοιξε και το πρώτο λουλούδι!!  Ελπί...

Χτες διαπίστωσα ξαφνικά ότι σε δέκα περίπου μέρες κλείνω την 35η εβδομάδα της εγκυμοσύνης μου και άρα μπαίνω στον 9ο! Γεννάμε!! Και μετά σκέφτηκα ότι πρέπει να αρχίσω σιγά σιγά να σκέφτομαι τα του τοκετού, να κάνω και κάποιες ερωτήσεις στην γυναικολόγο...Και μετά άρχισα να σκέφτομαι πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός τελικά. Σα νερό! Και ανάμεσα στις τόσο βαθυστόχαστες σκέψεις, μου ήρθε η ιδέα να γράψω μια ανάρτηση για τα υπέρ και τα κατά της (καθ'όλα ομαλής) εγκυμοσύνης μου, ως τώρα! Υπέρ: 1. Όλοι έχουν κάτι να σου πουν. Έναν καλό λόγο, μια ευχή... 2. Σε περιποιούνται μέχρι αηδίας, τόσο που σχεδόν όλη σου τη μέρα την περνάς αραχτή στον καναπέ. 3. Οι κλωτσιές του μωρού είναι από τα πιο όμορφα πράγματα που έχεις αισθανθεί! 4. Όλοι σου λένε να τρως όσο θες, είναι η μεγάλη σου ευκαιρία να ευχαριστηθείς τα πάντα χωρίς τύψεις... 5. Αγοράζεις ρούχα χωρίς τύψεις. Όλα είναι για το μωρό! 6. Σχεδόν όλοι οι περαστικοί σε χαζεύουν, πρωτίστως την κοιλιά σου... 7. Αναγκαστικά καταφέρνεις ν...

Το νέο κόλλημα, μεγαλύτερο από το pinterest , είναι το Etsy . Το ήξερα εδώ και αρκετό καιρό, αλλά το γνώρισα μόλις πρόσφατα! Κάναμε μάλιστα και τις πρώτες μας αγορές, με μεγάλη επιτυχία! Ανάμεσα στα πραγματάκια που αγοράσαμε, ήταν και το δεύτερο "δωράκι" για το τρελοτουριστάκι μας, που σε λίγο καιρό θα είναι εδώ! Ένα πολύ όμορφο σκουφάκι! Για την ώρα περιμένει στη ντουλάπα, αλλά ανυπομονώ να το δω στο μικροσκοπικό κεφαλάκι του ζουζουνιού μας! Και επειδή ο διαθέσιμος χρόνος μου είναι απεριόριστος, έχω κάνει μια τεράστια λίστα από "αγαπημένα" αντικείμενα, τα περισσότερα, τι έκπληξη!, για το μωράκι μας! Για την ώρα αντιστέκομαι και δεν τα έχω αγοράσει όλα, αλλά πόσο ακόμα να κρατηθώ; Θέλετε να σας δείξω μερικά; Και να μη θέλετε, εγώ θα σας δείξω! Μαζί και το σκουφάκι μας! 1. Το σκουφάκι που πήραμε για τη ζουζούνα μας! Το έφτιαξε η Crystal Johnson του Beansknots 2. Κρεμάστρα για το παιδικό δωμάτιο από τη Wanda  του MapleShadeKids 3. Παιδικό καδράκι από ...

...και αναρωτιέμαι Πόσο πιο μεγάλη μπορεί να γίνει η κοιλιά μου; Οκ, η λογική μου λέει ότι αφού το μωρό θα μεγαλωσει πολύ ακόμα, το ίδιο θα συμβεί και με την κοιλιά μου...Αλλά, σοβαρά τώρα! Πόσο μεγάλη!! Ήδη τη νιώθω έτοιμη να εκραγεί! Επίσης δε βλέπω πια τις πατούσες μου!! Πότε θα ξανακοιμηθώ; Έχω να κοιμηθώ καλά (ξυπνώντας φυσικά το βράδυ για το κάλεσμα της φύσης) περίπου από τον τέταρτο μήνα, οπότε και έκοψα το μπρούμυτα αφού η κοιλιά άρχιζε να φουσκώνει και δε μπορούσα να βολευτώ...Από τότε, με εξαίρεση τον σημερινό ύπνο (τρία μαξιλάρια επιστρατεύτηκαν και απόψε το βράδυ ψήνω κι ένα τέταρτο),  ο ύπνος είναι μεγάλη ταλαιπωρία...Πάντως πριν καιρό κάπου είχα διαβάσει ότι όταν γίνεις γονιός δεν ξανακοιμάσαι ποτέ... Το πορτ μπεμπέ είναι κάτι χρήσιμο; Τι καρότσι να πάρουμε; Θα χωράει στο αυτοκίνητο (ας είναι καλά η πωλήτρια που μας θύμησε κι αυτή την παράμετρο, γιατί σίγουρα θα πέρναμε καρότσι που να μην χωράει πουθενά!); Γιατί το 90% των ρούχων είναι ή ροζ ή γαλάζια; Να αγορ...

Πριν μέρες στολίσαμε το πρώτο μας δέντρο! Το Σάββατο φτιάξαμε και τα πρώτα μας μελομακάρονα !  Κοντεύουμε πια να συνηθίσουμε στην ιδέα ότι πλέον μένουμε μαζί και έχουμε το σπίτι μας, το δέντρο μας, τα μελομακάρονά μας!!   Του χρόνου τέτοια εποχή, θα έχουμε και κάτι μικρά μικρά χεράκια να παίζουν με τη ζύμη! Απίστευτο μου φαίνεται!! Αϊ Βασίλη, τα έχουμε όλα φέτος!! Καλές γιορτές!! Τρελοτουρίστρια ΥΓ. Με αυτή την ανάρτηση συμμετέχω στο Coffee Break and Chat #35

Δε θέλω καθόλου να γίνω από εκείνες τις εγκύους που μιλάνε μόνο για την εγκυμοσύνη τους η εκείνες τις μαμάδες που μιλάνε μόνο για τα παιδιά τους και μετά από αυτά το χάος... Και όμως με πιάνω συνέχεια να χαϊδεύω την κοιλιά μου, ειδικά τώρα που το ανθρωπάκι μας κλωτσάει με όλη του τη λίγη δύναμη και μπορεί να το καταλάβει και ο τρελοτουρίστας! Υπέροχη αίσθηση σας λέω, στ'αλήθεια! Και η πρώτη φορά που το κατάλαβε ο τρελοτουρίστας ασύγκριτα καλύτερη από την πρώτη φορά που το κατάλαβα εγώ!!.Τώρα που διανύω την πρώτη εγκυμοσύνη μου, δε θα άλλαζα με τίποτα αυτή τη γλυκιά αναμονή του τι θα δείξει το τεστ, την υπέροχη στιγμή αμηχανίας όταν βλέπεις το θετικό αποτέλεσμα και το μοιράζεσαι με το σύντροφό σου, την υπέροχη πρώτη εικόνα μιας μαύρης κουκίδας σαν φασόλι στον υπέρηχο, τη φανταστική μελωδία μιας τοσοδούλικης καρδούλας που χτυπά δυνατά, το πρώτο πετάρισμα του μικρού ανθρώπου που είναι σαν μπουρμπουλήθρα, την πρώτη "δυνατή" κλωτσιά και την έκπληξη και τη χαρά στα μάτια του ...

Σήμερα έχω όρεξη για λίγα μαθηματικά! Για να δούμε: η σχέση μου με τον τρελοτουρίστα (όχι η γνωριμία, αυτή πάει ένα χρόνο και κάτι πίσω) μετράει 3982 μέρες, δηλαδή 10 χρόνια, 10 μήνες και 25 μέρες ή αλλιώς 95.568 ώρες!  Το πρώτο μας ταξίδι ως ζευγάρι, μόνοι μας, το κάναμε στο Παρίσι πριν 3235 μέρες, ή 8 χρόνια, 10 μήνες και 8 ημέρες!!  Σήμερα κλείνουμε 4.233.600 δευτερόλεπτα ή καλύτερα 1 μήνα και 19 μέρες γάμου! Τι άλλο; Α ναι!! 99 μέρες πριν (3 μήνες και 7 ημέρες δηλαδή), 99 υπέροχες μέρες πριν μάθαμε ότι θα πια στα ταξίδια μας θα έχουμε και παρεΐτσα και 96 μέρες πριν είδαμε το "ανθρωπάκι" μας (οοοοκ, αυτό που λίγο καιρό μετά θα γινόταν το ανθρωπάκι μας) σε μια οθόνη! 2 μέρες πριν το γάμο μας, δηλαδή πριν από 51 μέρες ακούσαμε μια υπέροχη καρδούλα να χτυπάει δυνατά! Σήμερα κλείνουμε 135 μέρες εγκυμοσύνης (μετρώντας όπως οι γυναικολόγοι από την τελευταία περίοδο δηλαδή) και σήμερα γίνεται χαμός!! Το ανθρωπάκι που χτες αρνιόταν πεισματικά (σχεδόν) να μας δείξει τα απόκρυφ...

Την Παρασκευή που μας πέρασε δόθηκε το τέλος σε ένα κύκλο 7 ετών, με κούραση, άγχος, απογοήτευση αλλά και δημιουργία και ικανοποίηση. Τέλειωσα το διδακτορικό μου χωρίς να τρελαθώ!! Εεε, σχεδόν χωρίς να τρελαθώ!! Την Παρασκευή που μας πέρασε συμπληρώθηκε επίσης ένας χρόνο από τότε που παρουσιάστηκε ο τρελοτουρίστας στο στρατό για να κάνει τη θητεία του..." Πάνω στην τρέλα του... " Ο πρώτος καιρός ήταν πολύ δύσκολος και για τους δυο μας, το μεγαλύτερο διάστημα που έχουμε μείνει χωριστά χωρίς ούτε καν να μπορούμε να μιλήσουμε στο τηλέφωνο περισσότερο από 2-3 λεπτά... Και να 'μαστε τώρα, μαζί φυσικά, παντρεμένοι, στο σπίτι μας, πιο αγαπημένοι από ποτέ, αν αυτό γίνεται και πάνω σε ενα τεράστιο, ροζ ή γαλάζιο, σύννεφο!! Πολλά φιλιά Τρελοτουρίστρια