CrazyTourists blogging...

Το σχόλιο της ενεσούλας στην προηγούμενη τρελοανάρτηση , πυροδότησε κύμα παράνοιας στους τρελοτουρίστες! Για άλλη μια φορά δεν καταφέραμε να συνεννοηθούμε!! Ακολουθεί διάλογος στο msn, στο οποίο μιλάμε συνεχώς διότι η απόσταση της μιας πόρτας που χωρίζει τα γραφεία μας είναι τεράστια! Τρελοτουρίστρια: i ennesoula ti ennoei??? Τρελοτουρίστας: τι εννοεί;; καλά δεν περνάμε; Τρελοτουρίστρια: oi kisses kai oi kosses kale mou Τρελοτουρίστας: κίσσες κι κιόσσες Τρελοτουρίστρια: ? Τρελοτουρίστας: άλλα κισσες=kisses, φιλάκια Τρελοτουρίστρια: aaaaaaaaaaaaa.... kai kiosses? Τρελοτουρίστας: κίσσες και κιόσσες, πτηνα, κόρακες Τρελοτουρίστρια: ti les? Τρελοτουρίστας: κτλ Τρελοτουρίστρια: klosses exei grapsei Τρελοτουρίστας: πτηνά, κίσσα θηλυκό: * πτηνό με καστανό σώμα, γαλαζόμαυρες λωρίδες στα φτερά, μακριά μαύρη ουρά, ενώ μαύρο είναι και το πάνω μέρος της κεφαλής. Η κίσσα έχει ιδιαίτερα αναπτυγμένη νοημοσύνη, αγαπάει τα έντονα χρώματα και τα λαμπερά αντικείμενα, και συχν...

"...Με ένα ποτήρι στο χέρι, το πληκτρολόγιο κάτω απ'τ'άλλο σας έστειλα δαιμόνια μου στο διάολο..." Παραφράζοντας τα λόγια του Πυροβάτη, ξεκινάει μια μελαγχολική και παράξενη ανάρτηση. Παράξενη σαν και τη νυχτιά τη σημερινή. Έξω βρέχει... "...Κάθε σταγόνα ένα χαμένο όνειρό μου κι όλα τα σύννεφα ξανά στο μυαλό μου κι ενώ μιλάω στο Θεό μια ευχή μόνο κάνω να κλαιει ο ουρανός για μένα σαν πεθάνω..." Περνάει ο καιρός ρε γαμώτο και φεύγουν όλα τόσο γρήγορα. Πότε ήμασταν στο σχολείο, πότε το τελειώσαμε, πότε μπήκαμε στα Πολυτεχνεία, πότε τα τελειώσαμε κι αυτά, πότε μπήκαμε στη ρουτίνα... "...Δώστε μου πίσω το φως, τον αέρα, τον ήλιο τον χαμένο καιρό μου, τον καλό μου τον φίλο Της μάνας το γέλιο, της γιαγιάς το φιλί τη μπάλα του μπάσκετ που μου λείπει πολύ το παλιό μου το ράδιο, το μουσαμά να χορέψω την παλιά μου κουζίνα και ίσως να μαγειρέψω. Μια στιγμή απ' το σχολείο, το παλιό μου θρανίο μια κοπάνα καλή και μια βόλτα στο κρύο το παλιό μου δωμάτιο, το σπασμ...

Ιστορίες καθημερινής (αλλά καθημερινής, τςεντυ φοθρ σεωεν που λένε!...ουπσ! Twenty four seven λικε τηευ σαυ!) τρελοτουριστοτρέλας!! Τρελοτουρίστας: ...Πού είναι τα Βριλήσσια; Τρελοτουρίστρια: Εκεί που ζούν τα Βριλ φαντάζομαι!!! Τρελοτουρίστας: ??? Τρελοτουρίστας: ...Μα πού έβαλα τα κλειδιά μου; Τρελοτουρίστρια: Μήπως τα ξέχασες στο αυτοκίνητο; Τρελουτουρίστας: Όχι! Τα βρήκα! Τα είχα στη θήκη του σερβιτόρου! Τρελοτουρίστρια: Μα τι είχα κάνει στην προηγούμενη ζωή μου και ο Θεός με τιμωρεί έτσι; (με αναγκάζει να υφίσταμαι (ουάου!!!) ώρες ατελείωτης παράνοιας!) Τρελοτουρίστας: Μπορεί να ήσουνα λιοντάρι, οπότε σου έδωσε εμένα, την κρυμμένη απόλαυση!! Κρυμμένη για να κρατάει τα προσχήματα αφού ήσουν λιοντάρι, απόλαυση επεiδή στο βάθος ήθελες να είσαι χορτοφάγο!! Τρελοτουρίστρια: Σνιφ!! CrazyTourist2

Να' μαστε πάλι...Πέρασε ένας μήνας από την τελευταία ανάρτηση και ούτε που το καταλάβαμε. Σήμερα κανονικά ετοίμαζαμε ανάρτηση μόνο για το ταξιδιωτικό ιστολόγιο αλλά είπα να αιφνιδιάσω την τρελοτουρίστρια και να αυθαιρετήσω...! Φωτογραφικό παραλήρημα λοιπόν, με μια Πέρφεκτ Κολέκσιον οφ Φότος... Ως γνωστόν, η τέχνη είναι υποκειμένική ...Άλλος ζει σε σπίτι με μυρμήγκια στους τοίχους... ...κι άλλος βάζει μεσαία δάχτυλα υψωμένα στους δρόμους της πόλης... Ο κίτρινος στρατός, όπως τον αποτύπωσε ο φωτογραφικός φακός του φίλου μας του Μιχάλη... ...και η οδός Τρόμπα; Δεν σημαίνει αυτό αλλά πολύ μ'αρέσει το όνομα! Είναι ρηχός ο ωκεανός ή συμβαίνουν θαύματα και τη σήμερον ημέρα; Κάποιος περίμενε πολύ βαρύ χειμώνα φέτος και έβαζε ξύλα όπου μπορούσε... Και μια φωτογραφία που δεν είναι από ταξιδάκι με την τρελοτουρίστρια αλλά ταιριάζει στο θέμα μας! Όποιος μπορεί να μαντέψει πως προέκυψε το παραπάνω αυτοσχέδιο σύστημα ψύξης μπύρας έχει σφηνάκι κερασμένο... Καλή βδομάδα, καλό μήνα, γεν...

Η σχέση μου με την τηλεόραση έχει, ευτυχώς, περιοριστεί αισθητά τα τελευταία χρόνια. Ο μόνος λόγος για τον οποίο την ανοίγω είναι τα αθλητικά (πάντα σε μη-κρατικό κανάλι), Travel Channel, άντε και καμιά ταινία. Δυστυχώς, ετούτο το ΣΚ, ένεκα της ερημιάς στο νησί-καταφύγιο, της ακατάσχετης βροχόπτωσης του Σαββάτου και μιας ελαφράς αδιαθεσίας, το κουτί έμεινε ανοιχτό πολλές ώρες την ημέρα. Η κατάσταση είναι τραγική...Φερ'ειπείν, το Σαββάτο το πρωί οι επιλογές ήταν: Ο πολυλογάς μαθηματικός με την πρώην, τη νύν και την ιέρεια του θεάτρου Μιμή Η πρωταγωνίστρια του Θηλυκού Θηριοτροφείου (ταινιάρα!) με τις μαθήτριες του Πόπωτα Επίκαιρες ερωτήσεις από το θέατρο των 300 Η Βίκυ και τα μπαλέτα της σε επανάληψη και Στρουμφάκια Μια απογοήτευση...Αναρωτιέμαι τι βλέπουν τα παιδιά πλέον τα πρωινά του ΣΚ... Ως εκ τούτου είδα διάφορα το γουικέντ (5 επεισόδια Φιλαράκια, Ενόργανη Γυμναστική και πολλά άλλα...) αλλά δυο σκηνές μου έμειναν χαραγμένες, όλως τυχαίως και οι δυο από την εκπομπή τη...

Μετά την μπορά έρχεται η νηνεμία δε λένε... Έτσι κι εγώ τις τελευταίες μέρες έχω αφεθεί σε ένα ταξίδι αναμνήσεων. Είναι που χαλαρώνω ελαφρώς μετά από ένα έντονο, από άποψης δουλειάς, δίμηνο, είναι που λείπει και το κοριτσάκι μου στα εξωτερικά, είναι που χαζεύοντας στο δίκτυο είδα φωτογραφίες του Αλέξανδρου... Ακούγοντας χτες λοιπόν τη βροχή να ξεσπά στα κεραμίδια και τον Dask να σιγοψυθιρίζει από τα ηχεία: "...θυμάμαι κάπου στο '96 να χαζεύω τα κομμάτια του J-one και του Αρτέμη...", κάτι με ώθησε σε ένα (δυστυχώς) ξεχασμένο μπαουλάκι στη γωνία του δωματίου. Σκέφτηκα, ρε συ το '96..., πάνε 12 χρόνια... Και το ταξίδι ξεκίνησε... ARTEMIS - TXC (Πευκάκια, 1996) Παρασκευή μεσημέρι, μετά το σχολείο, με μια φωτογραφική μηχανή (αναλογική φυσικά), με τον Αλέξανδρο και το Μάνο αρχίσαμε τη βόλτα... Μια βόλτα που την είχα εντελώς διαγράψει από το μυαλό μου μέχρι και χτες το βράδυ. ΤΧC (Καθέτως και Οριζοντίως, Περισσός, 1996) Ωραίες εποχές...Τότε η φάση που λές ...

First things first, που λεν κι οι φίλοι μας οι εγγλέζοι... Επροσεκλήθην σε παιχνίδι από τον Τζονάκο , με κανόνες: Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα, άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο), βρες την πέμπτη περίοδο και ανάρτησε τις επόμενες τρεις. Επειδή, δεν μ'αρέσει να αφήνω προσκλήσεις αναπάντητες θα παίξω κι εγώ. Όταν δέχτηκα την πρόσκληση, μόλις το'χα αρχίσει το βιβλίο, οπότε περίμενα να φτάσω πρώτα στη σελίδα 123 για να παίξω... ...Η συμμορία διαλύθηκε, αλλά συγκεντρώθηκε στην απέναντι πλευρά του δρόμου. "Άντε ντε!" "Όποτε θέλετε!" "Μας θέλετε; Εδώ είμαστε..." Η Σιβόν ήξερε τι ήθελαν... Απόσπασμα από το καινούριο βιβλίο του Ι. Ράνκιν, "Μνήμη Νεκρών" από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο. Σε όποιον αρέσουν τα αστυνομικά μυθιστορήματα τον συνιστώ ανεπιφύλακτα... Απ' ότι κατάλαβα οι περισσότεροι από εσάς έχετε παίξει στο παιχνίδι εν τη απουσία...