CrazyTourists blogging...

Η Άννα μου έστειλε ένα απολαυστικό κείμενο για τη "γνωριμία" της με το τρέξιμο και φυσικά το αναρτώ με πολλή χαρά! Άννα σε ευχαριστώ πολύ πολύ και καλή (μας) συνέχεια! "Τέλη Ιουνίου και εγώ κάθομαι οκλαδόν πάνω στο κρεβάτι έχοντας ανοιχτή την τηλεόραση και ταυτόχρονα σερφάρω από εδώ και από εκεί. Το σχολείο έχει κλείσει και έχουν ξεκινήσει οι διακοπές. Ναι ναι , είμαι δασκάλα. Αυτή που για τους πολλούς δουλεύει λίγο και κάθεται πολύ. Χμ κάθεται πολύ…..Η αλήθεια είναι πως η ζωή που έκανα ήταν καθιστική. Το πρωί στο σχολείο (εντάξει εκεί γράφω χιλιόμετρα μέσα στην τάξη) και μετά κυρίως σπίτι. Τη χρονιά που πέρασε το σχολείο μου ήταν περίπου 20 λεπτά από το σπίτι (με χαλαρό περπάτημα, αναμονή στο φανάρι). Δεν έπαιρνα συγκοινωνία ενώ υπήρχε η επιλογή οπότε κάθε πρωί και κάθε μεσημέρι περπατούσα 15-20 λεπτά. Το Σαββατοκύριακο κάποιες φορές ακολουθούσα τον σύζυγο στο πάρκο Τρίτση, εκείνος έτρεχε και εγώ χαλαρά περπατούσα. Ας πάμε πάλι από την αρχή. Κάθομαι που λέτε στο ...

Εδώ και αρκετό καιρό δεν έχω καταφέρει μα βρω το χρόνο να ετοιμάσω ανάρτηση. Επειδή ομως το blog αυτό το αγαπώ, ζήτησα στη σελιδα του στο facebook , για guest posts. Και είμαι πολύ πολύ χαρούμενη, που η πρώτη που ανταποκρίθηκε ηταν η αγαπημένη μου (και αγαπημένη σας) Ελένη, από το καρυδότσουφλο . Μου έστειλε λοιπόν το κείμενό της, και φυσικά το δημοσιεύω εδώ με πολλή χαρά και χωρίς να προσθέσω ούτε κόμμα. Απολαύστε το! "Αύριο είναι μια καινούρια μέρα. Φυσικά θα έχει και αυτή το ελάττωμα (όπως όλες οι μέρες δηλαδή) πως έτσι και περάσει δεν ξανά γυρίζει πίσω. Οπότε λέω να κάνω μερικά πραγματάκια μπας και καταφέρω να την κάνω ξεχωριστή. Να μείνει ας πούμε στην ιστορία. Να, πραγματάκια όπως: Αύριο λοιπόν λέω να θυμηθώ να κοιτάξω τον ουρανό και να χαθώ στο απέραντο γαλάζιο του! Αύριο λέω επίσης να θυμηθώ να γελάσω. Μμμμ καλύτερα να βρω έναν καλό λόγο για να ξεκαρδιστώ στα γέλια! Αύριο λέω να θυμηθώ μόλις πάρω τα παιδιά από το σχολείο να διαβάσουμε στα γρήγορα και μετά να...