Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Το ημερολόγιο ενός τρελού...

Καινούρια σελίδα στο ημερολόγιο...

Καλησπέρα, καλησπέρα! Καιρό έχω να περάσω από εδώ ( σχεδόν 2.5 χρόνια , δεν το λές και λίγο...) και έχουν γίνει διάφορες αλλαγές, τόσο στο αισθητικό κομμάτι όσο και στο περιεχόμενο. Και αυτό είναι το ωραίο με τα ημερολόγια (και τα e-μερολόγια όπως είναι και τούτο το βλογ). Βλέπεις την εξέλιξη των συγγραφέων, από φοιτητές, συγκάτοικοι και στη συνέχεια γονείς! Και τώρα τελευταία, όπως θα έχετε σίγουρα μάθει, κάτοικοι εξωτερικού και δη Μεγάλης Βρετανίας! Και όταν τα διαβάζεις όλα μαζεμένα, μεταμεσονύχτια, μόνος σου, στο Λονδίνο σε πιάνει μια γλυκιά μελαγχολία... «Περπατάω μέσα στην πόλη πάλι, μ’ ένα βαρύ κεφάλι  νιώθω πως μου κλείνεις το μάτι, Αθήνα είσαι ζάλη  εκεί που αλώνιζα παλιά μάγκα με πάει κάτι,  κάπου στη Κηφησιά αράζω στο ίδιο σκαλοπάτι,  στα ίδια τρένα μπαίνω, σε στάσεις περιμένω,  να δω τον ίδιο ηλεκτρικό όπως παλιά βαμμένο»  Λονδίνο λοιπόν, και η ζωή εδώ στα ξένα είναι αρκετά ενδιαφέρουσα! Η δουλειά κινείται σε πιο χαλαρούς ρυθμούς και η καθημε...

Το δώρο της άνοιξης

«…Στο κρύο γυμνός χωρίς ζέσταμα να μπω  να παίξω μπάλα μια φορά στο γήπεδο μου  να κλείσω τα μάτια, τον εφιάλτη μου να δω  κι όταν ξυπνήσω να κρατάω αγκαλιά το γιό μου…» Κάπως έτσι έκλεινα την τελευταία μου ανάρτηση πριν από 8 μήνες περίπου, ένα αντίστοιχο μελαγχολικό βράδυ, του Αυγούστου τότε. Μετά από δυο μέρες, όταν μίλησα με Ισπανία, μου είπε «Το πέταξες και το υπονοούμενο στην τελευταία γραμμή!». Η αλήθεια είναι πως ήμουνα τόσο χαρούμενος και αγχωμένος που ήθελα να το φωνάξω αλλά κρατήθηκα.. Επίσης, τότε δεν ήξερα το φύλο ακόμα, οπότε το παραπάνω μπορεί να θεωρηθεί ανακριβές. «…Γιατί έχω μάλλον χαζέψει έχω μάλλον χαθεί  λίγο πιο πάνω απ τη γη πατάω κι έχω βουβαθεί.  Μονάχα ψίθυροι φτάνουν στ αυτιά μου από τον κόσμο  Εδώ και μήνες σκάβω μ όλο το κορμί μου δρόμο ξεσυντονίζομαι και κάνω στα όνειρα χώρο  να φέρει τούμπα τα πάντα το ανοιξιάτικο δώρο….» Από τότε βέβαια το νερό μπήκε στο αυλάκι, ο υπέρηχος μίλησε, και όπως θα έχ...

Καλοκαιρινά μυστήρια, εννιά μήνες μετά…

«…Για πες μου κυρ Λοχαγέ μου, πως είναι μέσα πόσοι είναι ρουφιάνοι και πόσοι αυτοί που χουν μπέσα Για πες μου τι γίνεται μ’αυτούς που την πίνουν Μέρος της εκπαίδευσης ή έτσι για να γίνουν; […] Θα πηγαίνω όπου μου λένε οι ανώτεροι μου, για να φαίνομαι παλιός θα σκίζω την παραλλαγή μου…» Ουπς, ξεχάστηκα. Περάσανε 9 μήνες και βγήκαμε. Τι 9 δηλαδή, κοντεύουν 10. Αλλά με το που μας αφήσανε, φύγαμε για διακοπές και δεν έδωσα το παρόν. Κι έτσι λέει η τρελοτουρίστρια ότι παραμελώ το βλογ ετούτο. Ε τι να κάνουμε, αφού ήθελε Επίδαυρο. Οπότε την πήγα να δούμε τραγωδία, Αντιγόνη , σε μια πιο μοντέρνα προσέγγιση. Να πω την αλήθεια, δε με ενθουσίασε, τουναντίον θα έλεγα. Βέβαια οι μπροστά σειρές με το που τελείωσε σηκώθηκαν για standing ovation, που λένε και οι εγγλέζοι. Πάντως κατέληξα ότι δεν είναι για μένα… Ε, αφού είχαμε φτάσει Επίδαυρο, πήγαμε και μέχρι το νησί μας. Είχαμε κάνει τα 3/4 του δρόμου, πίσω θα γυρνάγαμε; Μετά πήγαμε και τις διακοπές που είχε κανονίσει, οπότε πώς να γράψω ...

Μύθοι του Βάλτου

Εικόνα
Ήρθε η ώρα το ταλαιπωρημένο αυτό Τοp 5.5 να φτάσει στο τέλος του μετά από δύο περίπου χρόνια. Και στην πρώτη θέση δεν θα μπορόυσε να βρίσκεται αλλος δίσκος πάρα οι "Μύθοι του Βαλτου". Πρόκειται για την πέμπτη κατά σειρά δουλειά των Active Member και τρίτη που κυκλοφόρησε το 1998 από την πολυεθνική εταιρεία, με την οποία συνεργάζονταν εκείνη την εποχή. Είναι ένας δίσκος στον οποίο συνυπάρχουν δύο από τους καλύτερους MC της ελληνικής σκηνής (XRay και Βέβηλος) και ένας από τους καλύτερους στιχουργούς της (B.D.Foxmoor). "Ένα σημάδι απ’ τη φωτιά έχω στον ώμο χαραγμένο έναν ήλιο μικρό με φλόγες τυλιγμένο ένα κρυφό μονοπάτι που βγάζει στην ψυχή μου σ’ ένα κρυμμένο αλήτη που σέρνω μαζί μου [...] Εγώ φταίω που ο αέρας που αναπνέω βρωμάει φωτιά εγώ φταίω στραγγίζω όσα λέω σε μια ματιά εγώ φταίω που έμαθα να πετάω χωρίς φτερά εγώ φταίω για πάρτη μου κρατάω μια ανάσα τη φορά." Πιθανότατα, είναι ο μόνος δίσκος που ξέρω όλους τους στίχους απέξω! Ήταν βέβαια και η περ...

Γεράκι στο χώμα...

Εικόνα
Σίγουρα μια ψυχή στη Μαδρίτη θα γκρινιάζει μόλις το δει στο νούμερο δύο. Δεν πειράζει, ίσως και να έχει δίκιο αλλά η αληθεια είναι πως το εν λόγω συγκρότημα μου δημιούργησε και πάλι την ανάγκη να αγοράσω ένα hip hop CD όταν είχα πια περάσει τα 25-26 χρόνια ζωής, πέραν από αυτούς που αγοράζω μηχανικά... Το εν λόγω συγκρότημα είναι οι Στίχοιμα. Πρώτη επαφή μαζί τους ήταν 12-13 χρόνια πριν, σε μια ιστορική τελευταία εκπομπή του Ονειρολογίου (καταγεγραμμένη ολόκληρη σε κασέτα...), στο Rock FM, όταν και τους είχε φέρει ο Loyal T για ένα freestyle ... "Περπατάω μέσα στη πόλη πάλι, μ'ένα βαρύ κεφάλι νιώθω πως μου κλείνεις το μάτι, Αθήνα είσαι ζάλη εκεί που αλώνιζα παλιά μάγκα με πάει κάτι, κάπου στη Κηφησιά αράζω στο ίδιο σκαλοπάτι στα ίδια τρένα μπαίνω, σε στάσεις περιμένω να δω τον ίδιο ηλεκτρικό όπως παλιά βαμμένο [...] όλα αλλάξαν τόσο, η ίδια τρέλα ωστόσο όσο θυμάμαι τα παλιά τα λαχταράω τόσο τώρα δουλειά και χρήμα να πέφτει κάθε μήνα απόψε φίλε μου μου κλείνει το...

Σκόπος 27-Πατρίδα 1-0

Αν αυτό το μηχάνημα της πρόοδου δουλεύει καλώς τότε την ώρα που αυτομάτως θα δημοσιεύεται η παρούσα ανάρτηση, θα έχω ολοκληρώσει την πρώτη εβδομάδα στην υπηρεσία της μητέρος πατρίδος. Ελπίζω να χαίρω άκρας υγείας, σωματικής τε και ψυχικής, και το ίδιο επιθυμώ και δι'υμάς... "Μάνα σου γράφω απ' τη σκοπιά 27 για στερνή φορά έχω υπηρεσία απόψε τέσσερις μ' εφτά στεκόμενος μέσα σ' ένα κουτί ψάχνω να βρω κάποιον εχθρό αλλά δεν υπάρχει τίποτα εδώ Το μέταλλο απ' το κράνος στενεύει μαζί κι ο νους μου κι έχω πρόβλημα μ' αυτούς που τα παιδιά λένε παλιούς δεν υπάρχει να φυλάξω τίποτα απόψε εδώ μη με ψάξεις να με βρεις,απόψε λέω να χαθώ Ισοπεδώθηκε κι η λογική που είχα για χρόνια από ένα μάτσο κωθώνια που 'χουν στον ώμο γαλόνια Η ησυχία που 'χει μάνα απόψε είναι ένοχη και στ' αυτιά μου έχω τις φωνές τους από το πρωί Δε βλέπω απόψε ουρανό,οι ψυχές δε ξέρω που πάνε πως πάω χαμένος νομίζω σαν το φαΐ που πετάνε οι υπόλοιποι στο θάλαμο πια δ...

Νύχτωσε απόψε νωρίς...

Πήρα το χαρτί, ή για να είμαστε πιο ακριβείς το έκανα download, και ήρθε και μένα η ώρα μου να ανδρωθώ... "Έφτασε η μέρα ήλιε δε μου έκανες τη χάρη να μη βγείς έσβησες άστρα και φεγγάρι με το χρώμα της αυγής πήρες της νύχτας το σκοτάδι μου το 'φερες για δώρο τώρα είναι όλο δικό μου η ψυχή μου έκανε χώρο. Τι άλλο να πάρω για εκεί που πάω ξαφνικά ρε ότι βλέπω το γουστάρω το αγαπάω χτυπάει περίεργα η καρδιά μου φοβάται πιο πολύ λες να την ντύσουνε κι εκείνη με στολή. Λες την μαγκιά μου να την πάρω να τρομάξουν ή έξω από την πύλη όταν θα φτάσω να με ψάξουν λες να ζητήσω από την τύχη μου για μια φορά συγνώμη ίσως αυτή να μη με ξέχασε ακόμη. Να πάρω όλες τις ευχές ή θα 'ναι κρίμα που θα 'χω βάλει το θεό και γω για βύσμα να πάρω δρόμο και ‘γω με τη σειρά μου κοίτα ειρωνεία χθες ήπια όλα τα λεφτά μου. Είπα στην γκόμενα αντίο σε μια πουτάνα τον καημό μου για να ξεφύγω από τον βρώμικο εαυτό μου όμως δεν γλίτωσα από τίποτα γιατί την ίδια ώρα γράφει ακόμα π...

Ένα αστέρι από τη φυλή του ουρανού...

Εικόνα
Το θυμάστε εκείνο το Top-5 που είχαμε ξεκινήσει για τους αγαπημένους δίσκους στην ελληνική χιπ χοπ μουσική σκηνή; Όχι, ε; Ε, δε σας αδικώ! Εδώ κοντεύω να το ξεχάσω εγώ... Αλλά πριν το Νοέμβρη πρέπει να το τελειώσουμε (τουλάχιστον το γράψιμο), πριν "νυχτώσει νωρίς και για εμάς"... Λοιπόν συνοψίζοντας είχαμε: 4. FFC - Η Απειλή 5. Low Bap Sessions - Vol.1 5 και μισό. TXC - TXC EP "Μέσα από κόκκινα μάτια το κόσμο βλέπω χίλια κομμάτια και ακουμπάω σιγά σιγά όμως τα όνειρα ξεφεύγουν και μεθάω ξενυχτάω λοιπόν παρέα με την κάθε μου στιγμή τους φίλους έχω εδώ νιώθω καλά και απ’την αρχή..." Όπως ίσως κανά δυό θα καταλάβατε και από τον τίτλο της ανάρτησης, στην τρίτη θέση της καρδιάς μου μπαίνει το πρώτο LP των Razastarr, "Όπως λιώνει το κερί". Οι Razastarr, δηλαδή ο Νικόλας και ο Οδυσσέας, δημιιουργήθηκαν το 1993 και έδωσαν μόνο δύο LP και ένα EP. Έκτοτε, έχουν κυκλοφορήσει και προσωπικές δουλειές, αλλά οι Razastarr ολοκλήρωσαν την πορεία τους με ...

Τέλος και αρχή...

Τοκ τοκ... Με δέχεστε ή λόγω παρατεταμένης απουσίας προσωπικής επαφής θα μου κλείσετε την πόρτα στα μούτρα; Ας είναι, εγώ μπαίνω γιατί ήρθε η ώρα να χαλαρώσουμε και να επανέλθουμε. Και επιστρέφω στο πρώτο σκέλος του τίτλου. Τέλος. Μετά από 11 συναπτά έτη που διέθετα φοιτητικό πάσο, φέτος θα είναι το πρώτο καλοκαίρι που θα πληρώσω πλήρες εισητήριο... "Ήταν το αντάμωμα μικρό κι ήρθε κι από το πουθενά, μα το'χα χρεός, γι'αυτό το φερα στη σκέψη μου ξανά Και μια που μύρισε παλιό καλοκαίρι αγαπημένο, οσο βαστάει θα το χαρώ το γαμημένο..." Τέλος! 11 καλοκαίρια πριν, τέτοιες μέρες περίπου, είχαμε καταθέσει μηχανογραφικό, και μετά με τον Αντώνη πήραμε το ΚΤΕΛ και κινήσαμε... Και η επιστροφή με τον ΟΣΕ, μετά από κανά 2 βδομάδες, με πολλές πολλές αναμνήσεις. Οι πρώτες διακοπές μόνοι μας και το πιο ανέμελο καλοκαίρι που θυμάμαι! Τουλάχιστον μέχρι το φετινό! "Παλιέ καιρέ μου, καλοί μου φίλοι!! Πω, πω γουστάρω αυτή την όμορφή ζάλη, πίσω στο χρόνο αχ να μπορούσε να μας στείλει ...

Ήταν ο νέος τρόπος σκέψης...

Εικόνα
Και σίγουρα από τους πέντε αγαπημένους ελληνικούς δίσκους δεν μπορεί να λείπουν οι FF.C ., ένα συγκρότημα που μπορεί να μην υπάρχει πιά, αλλά όσο έζησε έμεινε μακριά από τις όποιες διαμάχες και μας χάρισε πολύ όμορφες δουλείες. Ο Σκηνοθέτης, ο Ρυθμοδαμαστής, ο DJ Everlast ήταν τα τρία μέλη του group ενώ μόνο στον πρώτο δίσκο στη Polygram και δεύτερο κατά σειρά προστέθηκε και o DJ Sparky T, που τον είχαμε γνωρίσει τότε και στο "Τελευταίο Θρανίο" του MEGA!! "...Να δεις που τα δάκρυα θα πάψουν να κυλάνε Βουτάμε σ' ένα ποτήρι τα λάθη μας Ξεχνάμε, μεθάμε, και θα 'ναι σαν να ξημερώνει καινούργια μέρα Ο ήλιος διώχνει τα σύννεφα απ' τον αέρα, χαμογελάμε εμείς Κερνάμε μια γουλιά να πιεις Απ' το βαρέλι της ζωής..." Η Απειλή, ο τρίτος κατά σειρά δίσκους του συγκροτήματος είναι κατά τη γνώμη μου και ο καλύτερος και πιο ολοκληρωμένος. Περιέχει αυτοβιογραφικά στοιχεία (με το " Μια Φορά κι Έναν Καιρό " , ίσως το αγαπημένο μου κομμάτι που ...

Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει...

Εικόνα
Πριν από ένα χρόνο περίπου έλεγα να ετοιμάσω μια σειρά μουσικών αναρτήσεων για τους πεντέμιση καλύτερους ή μάλλον αγαπημένους ελληνικούς hip hop δίσκους. Μ'αυτά και μ'αυτά ο χρόνος πέρασε και μείναμε μόνο στον μισό ! Αλλά επειδή την παρούσα χρονική περίοδο με τις "Μηχανές" αναμένες ψάχνω τα "Χνάρια" που θα μας βγάλουν από την "Εποχή της Απομόνωσης" και είμαι σε μουσική διάθεση είπα να το επιχειρήσω κι όπου μας βγάλει! Είχαμε μείνει κάπου στο 1995 όταν και κυκλοφόρησε το πρώτο EP των Terror X Crew. "...Ρώτα τα αστέρια όσο έφεγγαν τις νύχτες αν είδαν έναν άγγελο με κόκκινη ματιά ρώτα αν τραγούδαγε μαζί με τους ακρίτες εκεί γύρω στη φωτιά..." Η επόμενη στάση είναι στο 1998 και στην κυκλοφορία της συλλογής "Low Bap Sessions - Vol.1" από τη Freestyle Productions. Η περίοδος 1998-2001 που ξεκινά με την κυκλοφορία των Μύθων του Βάλτου και ολοκληρώνεται με τον Καιρό του Αλλόκοτου Φόβου είναι και η δημιουργικότερη (τόσο από πλε...

H Οδύσσεια ενός Ξεριζωμένου

Εικόνα
Ήμασταν που λέτε στο μαγευτικό Casalecchio di Reno πριν από 3 βδομάδες, Τρίτη μεσημέρι, λίγες ώρες πριν αναχωρήσω για να επιστρέψω. Χάρη στην τεχνολογία είχα ενημερωθεί πως την Τετάρτη η χώρα θα ήτο νεκρή λόγω της απεργίας αλλά δεν ανησύχησα καθότι έφτανα πριν τις δώδεκα το βράδυ στα πάτρια εδάφη και θεωρούσα πως δεν θα συναντήσω πρόβλημα. Παρενθετικά να αναφέρω πως επιλέξαμε για μετακίνση της Lufthansa και όχι την Alitalia, γιατί όσες φορές το είχαμε κάνει στο παρελθόν κάποιος είχε χάσει τουλάχιστον μία βαλίτσα. Κι εκεί που βλέπαμε στο DVD "Amazing Race" και αναρωτιόμασταν αν θα πηγαίναμε σε ένα τέτοιο τηλεπαιχνίδι, χτυπά το τηλέφωνο και μια ευγενική φωνή με ενημέρωσε πως η πτήση ακυρώνεται καθότι η Lufthansa (όπως και άλλες ξένες εταιρίες) αποφάσισε πως δεν θέλει το αεροπλάνο της να μείνει μια μέρα καθηλωμένο στην Ελλάδα. Η μόνη λύση αν ήθελα να φτάσω Ελλάδα ήταν να κάνω την ακόλουθη διαδρομή: Μπολόνια-Φρανκφούρτη-Ρώμη-Αθήνα με Lufthansa και ΟΑ και με την πρώτη πτήση να φ...

Την λεν παιδεία, τι κοροιδία...

H παραπάνω είδηση έφτασε στα χέρια μας σήμερα: "Σας πληροφορούμε ότι λόγω των γνωστών προβλημάτων που υπάρχουν με τις ανανεώσεις των συμβάσεων, ο εκδοτικός οίκος Elsevier ενημέρωσε ότι από τη Δευτέρα 01-03-2010 θα διακόψει την πρόσβαση στα περιοδικά του ScienceDirect καθώς και στη βιβλιογραφική βάση Scopus." Τα γνωστά προβλήματα, για όσους δεν γνωρίζουν, είναι, σύμφωνα με το Σύνδεσμο Ελληνικών Ακαδημαικών Βιβλιοθηκών, πως οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες δεν εντάχθηκαν στο ΕΣΠΑ, ούτε υπήρξε πρόβλεψη για την κάλυψη του κόστους των συνδρομών στις ηλεκτρονικές πηγές από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, όπως συνέβαινε ανελλιπώς από το 2003. "...Τα ίδια μάτια με την τόση αδιαφορία, καλά στημένη κι η αλώβητη ιστορία, βλέπεις τώρα είναι μπανάλ η ωμή ολιγαρχία, κυβερνάει η γκλαμουριά κι σινιέ αληταρχία..." Βέβαια η είδηση δεν ήρθε ξαφνικά αλλά αποτέλεσε συνέχεια της πρόσφατης ενημέρωσης που είχαμε πως: "Σας ενημερώνουμε ότι λόγω της μη ανανέωσης των συμβάσεων με τους εκδότε...

Agapimu, μου λειψές...

Εικόνα
Τοκ τοκ! Να μπω… Εγώ είναι ο τρελοτουρίστας! Μέρα που είναι είπα να επανέλθω! Θα μου πεις τι θέλω εγώ με τους ερωτευμένους που λέει και η αοιδός! Μα κι εγώ από αυτούς είμαι, από αυτούς που γιορτάζουν κάθε μέρα όμως! Όχι μόνο την ημέρα του λουλουδάδων και των κοσμηματοπωλών και τον μπιχλιμπιδοπωλών! Αλλά από μια μέρα σαν κι αυτή δεν μπορεί να λείπει η αναφορά στην παραδοσιακή ταβέρνα με cucina greca που εντοπίσαμε στα στενά της Ferrara!! Εκεί που προχωράγαμε χεράκι χεράκι της λέω: Κοίτα! Agapi mu! Μου απαντάει: Τι μωράκι μου; Και της λεω: Όχι!!! Το εστιατόριο σου δείχνω… Όλα τα λεφτά είναι το καρεκλάκι με τους καταλόγους και τη ντομάτα για πρες παπιέ!! Όπως θα έχετε καταλάβει το κοριτσάκι μου λείπει εδώ και ενάμιση μήνα στην Ιταλία και καιρού επιτρέποντος θα επιστρέψει σήμερα! Κι εγώ εδώ την περιμένω… Δεν πέρασε όμως και πολύ καλά! Είχε κρύο, ήταν μονάχουλα σε μια χώρα που δεν μιλάγαν αγγλικά, δεν πήγε και καλά η δουλειά για την οποία είχε πάει, της έλειπα κι εγώ… Αμε! Μέχρι και καρδούλ...

Να τους δω να τρέχουν...

Εικόνα
H ιδέα γεννήθηκε ένα απόγευμα της περασμένης εβδομάδας καθώς γυρνάγαμε με την ΤΤ σπίτι. Την ΤρελοΤουρίστρια εννοώ, μην παρεξηγηθώ! Κάποια στιγμή στο ραδιόφωνο έβαλε το υπέροχο τραγούδι των Magic de Spell “Εμένα οι φίλοι μου είναι…”, αλλά εμένα το μυαλό μου πήγε στη εξίσου υπέροχη διασκευή των Στίχοιμα! Για το λόγο αυτό όλη την υπόλοιπη εβδομάδα είχαμε στο CD Player του αυτοκινήτου το εν λόγω δισκίο που περιέχει το προαναφερθέν άσμα… " Κάντε χώρο για το μανιακό ριμαδόρο τον αγγελιοφόρο κάθε φτηνής για εσένα είδησης είμαστε όλοι εδώ αντιρρησίες συνείδησης και πάμε, να πάμε, να πάμε, να πάμε, να πάμε, να πάμε, να πάμε με το 1, 2, 3 με πιάνει αηδία με την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία... " Το παραπάνω μου έδωσε την αφορμή να σκεφτώ αγαπημένα τραγούδια του παρελθόντος και αγαπημένα δισκάκια που τον τελευταίο καιρό σκονίζονται στα ράφια του δωματίου μου! Αποφάσισα να τα ξεσκονίσω, να βρω τα πέντε αγαπημένα μου και να σας τα παρουσιάσω! Μιλάμε πάντα για ελληνικό hip hop από τη γένν...

Χάσμα Γενεών

Εικόνα
Επ! Τι γίνεται; Εδώ είμαστε, στο διήμερο ανασύνταξης πριν τον επόμενο προορισμό, τον οποίο ούτε κι αυτόν θα σας αποκαλύψουμε. Μετά τη Νότια Ελλάδα, από όπου και το quiz το οποίο παραμένει αναπάντητο στο έτερο ιστολόγιο (αν και κάποιος ανώνυμος φαίνεται πως το γνωρίζει) και την Κεντρική Ελλάδα, τι μένει;;; Ακριβώς! Η Βόρεια Ελλάδα! Τα μπαγκάζια φορτώθηκαν, το αμάξι πλύθηκε και η αναχώρηση είναι λιγότερο από 12 ώρες μακριά! Λοιπόν, χτες πηγαμε και είδαμε το "Public Enemies" και με έπιασε η νύστα! Ξέρω, ξέρω τρελοτουρίστριά μου, ήθελες να το βάλουμε σε κινηματογραφική ανάρτηση... Το κάνω για να προλάβω όσους έχουν ξεμείνει στην Αθήνα και σκέφτονται να πάνε να το δούνε! Αφήστε το καλύτερα! Χίλιες φορές το Ice Age μεταγλωτισμένο! Τι μου 'μεινε από την ταινία;; Οι τεράστιες ατάκες του Τζόνι όταν έκανε καμάκι (Γίγαντας, τι να λέμε τώρα) καθώς και το ότι έμαθα επιτέλους ποιός είναι αυτός ο Pretty Boy Floyd που μνημονεύεται σε έναν από τους ύμνους της ραπ μουσικής... Άραγε ξέρει ...

Απλά, μαγεμένα και θολά...

Εικόνα
Γεια χαρά! Τι γίνεστε; Χαθήκαμε τον τελυταίο καιρό! Στο άλλο ιστολόγιο όλο και κάπως συνεισφέρω στις ταξιδιωτικές αναμνήσεις αλλά σε τούτο σας κρατάει συντροφιά μόνο η τρελοτουρίστρια... Παρεπιπτόντως, δεν φεύγουμε ακόμα!! Ευχαριστούμε για τις ευχές αλλά το κοριτσάκι μου είναι σε ταξιδιάρικη διάθεση και σας παραπλάνησε! 10 και σήμερα και μετά μη μας είδατε για ένα μήνα! Σας διαβάζω διαρκώς από τον Aναγνώστη του Πραγματικά Απλού Πρακτορείου Ειδήσεων (βαρβαριστί RSS Reader) αλλά σπάνια προλαβαίνω να αφήσω κανά σχόλιο! Είναι που τα πρωινά στη δουλειά βρισκόμαστε στα τελειώματα της διατριβής και κάνουμε το τελευταίο σπριντ πριν μας αναγορεύσουνε δόκτωρες (με το καλό του χρόνου τέτοια εποχή... :P). Είναι που τα Σάββατα με τρέχει για μπάνιο. Είναι που τις Κυριακές κάνω αποτοξίνωση από τον Η/Υ όσο μπορώ. Ήταν και ένα έκτακτο ατυχές περιστατικό που μας έφαγε μερικά απογεύματα. Οπότε πού καιρός για ιστολογείν (βαρβαριστί blogging, που θα λεγε κι ο γέροντας). Κατά καιρούς είχα ετοιμάσει και 2-3 ...

Καλη μας νύχτα και όνειρα γλυκά...

"...Κλήσεις σε εγκληματίες με παπάκια ξύλο σε επικίνδυνα παιδάκια έξτρα φράγκα από μπαράκια καλό παιδί η μαμά το κάνει μάκια. Σαν τον Zorro θα τιμωρώ με δερμάτινα και Ζ ήμουν στο ζήτα μπροστά μου όλοι πίτα έχω μπιστόλι και στολή θα βρω γυναίκα ένας πολισμάνος μύθος σαν τον Μπέκα..." " Εκ μέρους της κυβέρνησης, του Πρωθυπουργού και εμου προσωπικά εκφράζω την οδύνη για το περιστατικό και ιδίως για το θάνατο του νεαρού παιδιού. Θέλω να διαβεβαιώσω οτι η ερευνα ήδη ξεκίνησε για τις συνθήκες με τις οποίες συνέβη ο θάνατος αυτός, η ερευνα θα οδηγήσει στην ανακάλυψη των αιτίων και των υπαιτίων, θα υπάρξει παραδειγματική τιμωρία και το κυριώτερο η λήψη των μέτρων εκείνων ώστε να μην επαναληφθούν τέτοια φαινόμενα. Η αστυνομία εχει ως σκοπό να είναι δίπλα στον πολίτη, οποιοδήποτε τέτοιο περιστατικό το οποίο μάλιστα εχει αυτή την κατάληξη οχι απλώς είναι καταδικαστέο είναι πέρα και εξω απο τη λογική της αστυνομίας σύμφωνα με το κράτος δικαίου και σύμφωνα με την αποστολή της " ...

God damn that DJ made my day...

Καιρό τώρα ήθελα να γράψω μια μουσική ανάρτηση αλλά δεν έβρισκα από που να αρχίσω. Την αφορμή μου έδωσε άθελά του ο αδερφός μου με τα γενέθλιά του, καθώς θυμήθηκα ότι 6 χρόνια πριν, τέτοια μέρα, διάβαζα στα διαδίκτυα την είδηση της διάλυσης των Run DMC, μετά το θανατό του Jason Mizell, ή όπως τον ήξεραν οι περισσότεροι Jam Master Jay, καθώς δεν μπορούσαν να συνεχίσουν στη δισκογραφία χωρίς το DJ τους. "...And we got the master of a disco scratch There's not a break that he can't catch Jam Master Jay that is his name And all wild DJ's he will tame Behind the turntables is where he stands Then there is the movement of his hands So when asked who's the best, y'all should say: Run-D.M.C. and Jam Master Jay..." Οι Run DMC ήταν ένα ξεχωριστό συγκρότημα και σίγουρα ένα από τα συγκροτήματα που επηρεασαν σημαντικά τα μουσικά μου ακούσματα. Δεν είχαν τον αξεπέραστο πολιτικό στίχο των Public Enemy, το μεγαλείο των Furious Five ή το rappin του KRS One, αλλά σίγουρα εί...

Ελλας Ελλήνων vol.2.

"...Καλό ξεκίνημα ρε, για πρωινο έφαγα γκρίνια, με μπαγιάτικα προβλήματα και λίγο γκίνια πήρα μια ανάσα βαθιά να μαζέψω λίγο αέρα όμως το ίδιο μου βρωμάει κι αυτή η μέρα.. Πρωι, πρωι οι ίδιες φάτσες τα ίδια γαμώτο για το ρημάδι της γραμμής που χάθηκε το πρώτο Κι εκεί στο κρύο πόσο γουστάρω, κάπως έτσι ρε θα είναι όταν θα σαλτάρω, και θα με χάσετε όλοι και χάρισμά σας η πόλη..." Γυρνάς κάθε μέρα σπίτι σου από την Εθνική Οδό και πληρώνεις 2 ευρώ διόδια. Χρόνια ακους ότι για τους μόνιμους κατοίκους πρέπει να δοθεί κάποια κάρτα. Ακόμα την περιμένεις... Ξαφνικά αποφασίζουν να το κάνουν 2.75 ευρώ το αντίτιμο γιατί δόθηκε λέει σε κάποια ισπανική κοινοπραξία ο δρόμος. Τι λες ρε μαγκα, ένα χιλιάρικο για να πηγαίνω σπίτι μου με το έτσι θέλω; Μα σου λέει, υπάρχει κι άλλος δρόμος να γυρίσετε σπίτι σας. Εμείς είμαστε καλυμένοι... Η απάντηση ότι ο άλλος δρόμος είναι χωρίς φώτα, γεμάτος λακούβες, οδηγούς Ι.Χ. που βιάζονται να πάνε σπίτι, και οδηγούς φορτηγών που αρνούνται να πληρώσουν 10 ευ...