CrazyTourists blogging...

«…Για πες μου κυρ Λοχαγέ μου, πως είναι μέσα πόσοι είναι ρουφιάνοι και πόσοι αυτοί που χουν μπέσα Για πες μου τι γίνεται μ’αυτούς που την πίνουν Μέρος της εκπαίδευσης ή έτσι για να γίνουν; […] Θα πηγαίνω όπου μου λένε οι ανώτεροι μου, για να φαίνομαι παλιός θα σκίζω την παραλλαγή μου…» Ουπς, ξεχάστηκα. Περάσανε 9 μήνες και βγήκαμε. Τι 9 δηλαδή, κοντεύουν 10. Αλλά με το που μας αφήσανε, φύγαμε για διακοπές και δεν έδωσα το παρόν. Κι έτσι λέει η τρελοτουρίστρια ότι παραμελώ το βλογ ετούτο. Ε τι να κάνουμε, αφού ήθελε Επίδαυρο. Οπότε την πήγα να δούμε τραγωδία, Αντιγόνη , σε μια πιο μοντέρνα προσέγγιση. Να πω την αλήθεια, δε με ενθουσίασε, τουναντίον θα έλεγα. Βέβαια οι μπροστά σειρές με το που τελείωσε σηκώθηκαν για standing ovation, που λένε και οι εγγλέζοι. Πάντως κατέληξα ότι δεν είναι για μένα… Ε, αφού είχαμε φτάσει Επίδαυρο, πήγαμε και μέχρι το νησί μας. Είχαμε κάνει τα 3/4 του δρόμου, πίσω θα γυρνάγαμε; Μετά πήγαμε και τις διακοπές που είχε κανονίσει, οπότε πώς να γράψω ...

Ήρθε η ώρα το ταλαιπωρημένο αυτό Τοp 5.5 να φτάσει στο τέλος του μετά από δύο περίπου χρόνια. Και στην πρώτη θέση δεν θα μπορόυσε να βρίσκεται αλλος δίσκος πάρα οι "Μύθοι του Βαλτου". Πρόκειται για την πέμπτη κατά σειρά δουλειά των Active Member και τρίτη που κυκλοφόρησε το 1998 από την πολυεθνική εταιρεία, με την οποία συνεργάζονταν εκείνη την εποχή. Είναι ένας δίσκος στον οποίο συνυπάρχουν δύο από τους καλύτερους MC της ελληνικής σκηνής (XRay και Βέβηλος) και ένας από τους καλύτερους στιχουργούς της (B.D.Foxmoor). "Ένα σημάδι απ’ τη φωτιά έχω στον ώμο χαραγμένο έναν ήλιο μικρό με φλόγες τυλιγμένο ένα κρυφό μονοπάτι που βγάζει στην ψυχή μου σ’ ένα κρυμμένο αλήτη που σέρνω μαζί μου [...] Εγώ φταίω που ο αέρας που αναπνέω βρωμάει φωτιά εγώ φταίω στραγγίζω όσα λέω σε μια ματιά εγώ φταίω που έμαθα να πετάω χωρίς φτερά εγώ φταίω για πάρτη μου κρατάω μια ανάσα τη φορά." Πιθανότατα, είναι ο μόνος δίσκος που ξέρω όλους τους στίχους απέξω! Ήταν βέβαια και η περ...

Πριν λίγο καιρό μια αφίσα σε έναν από τους σταθμούς του μετρό διαφήμιζε την παράσταση "Láng Tôi - Tο χωριό μου", στην κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του ιδρύματος Ωνάση, από το Νέο Τσίρκο του Βιετνάμ . Στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών δεν είχαμε ξαναπάει, αποφασίσαμε όμως να κλείσουμε εισιτήρια για την παράσταση για τις 23/12, χτες δηλαδή! Τα εισιτήρια τα κλείσαμε με πιστωτική κάρτα μέσω internet (μπορεί να γίνει και τηλεφωνική κράτηση) και διαλέξαμε και τις θέσεις που θέλαμε να καθήσουμε. Κλείσαμε θέσεις στο δεύτερο θεωρείο με 15€ το άτομο (γενικά τα εισιτήρια κοστίζουν από 10 έως 25€). Παρ'ότι ο καιρός και το μποτιλιάρισμα έκαναν ό,τι μπορούσαν για να χάσουμε την παράσταση φτάσαμε τελικά 10 λεπτά πριν την έναρξη και παραλάβαμε τα εισιτήριά μας αμέσως (η ουρά για την επί τόπου αγορά εισιτηρίων ήταν αρκετά μεγάλη). Βρήκαμε τις θέσεις μας (το προσωπικό είναι πολύ ευγενικό) και σχεδόν αμέσως έκλεισαν οι πόρτες και εσβησαν τα φώτα! Το Láng Tôi, δεν είναι...

Σίγουρα μια ψυχή στη Μαδρίτη θα γκρινιάζει μόλις το δει στο νούμερο δύο. Δεν πειράζει, ίσως και να έχει δίκιο αλλά η αληθεια είναι πως το εν λόγω συγκρότημα μου δημιούργησε και πάλι την ανάγκη να αγοράσω ένα hip hop CD όταν είχα πια περάσει τα 25-26 χρόνια ζωής, πέραν από αυτούς που αγοράζω μηχανικά... Το εν λόγω συγκρότημα είναι οι Στίχοιμα. Πρώτη επαφή μαζί τους ήταν 12-13 χρόνια πριν, σε μια ιστορική τελευταία εκπομπή του Ονειρολογίου (καταγεγραμμένη ολόκληρη σε κασέτα...), στο Rock FM, όταν και τους είχε φέρει ο Loyal T για ένα freestyle ... "Περπατάω μέσα στη πόλη πάλι, μ'ένα βαρύ κεφάλι νιώθω πως μου κλείνεις το μάτι, Αθήνα είσαι ζάλη εκεί που αλώνιζα παλιά μάγκα με πάει κάτι, κάπου στη Κηφησιά αράζω στο ίδιο σκαλοπάτι στα ίδια τρένα μπαίνω, σε στάσεις περιμένω να δω τον ίδιο ηλεκτρικό όπως παλιά βαμμένο [...] όλα αλλάξαν τόσο, η ίδια τρέλα ωστόσο όσο θυμάμαι τα παλιά τα λαχταράω τόσο τώρα δουλειά και χρήμα να πέφτει κάθε μήνα απόψε φίλε μου μου κλείνει το...

Αν αυτό το μηχάνημα της πρόοδου δουλεύει καλώς τότε την ώρα που αυτομάτως θα δημοσιεύεται η παρούσα ανάρτηση, θα έχω ολοκληρώσει την πρώτη εβδομάδα στην υπηρεσία της μητέρος πατρίδος. Ελπίζω να χαίρω άκρας υγείας, σωματικής τε και ψυχικής, και το ίδιο επιθυμώ και δι'υμάς... "Μάνα σου γράφω απ' τη σκοπιά 27 για στερνή φορά έχω υπηρεσία απόψε τέσσερις μ' εφτά στεκόμενος μέσα σ' ένα κουτί ψάχνω να βρω κάποιον εχθρό αλλά δεν υπάρχει τίποτα εδώ Το μέταλλο απ' το κράνος στενεύει μαζί κι ο νους μου κι έχω πρόβλημα μ' αυτούς που τα παιδιά λένε παλιούς δεν υπάρχει να φυλάξω τίποτα απόψε εδώ μη με ψάξεις να με βρεις,απόψε λέω να χαθώ Ισοπεδώθηκε κι η λογική που είχα για χρόνια από ένα μάτσο κωθώνια που 'χουν στον ώμο γαλόνια Η ησυχία που 'χει μάνα απόψε είναι ένοχη και στ' αυτιά μου έχω τις φωνές τους από το πρωί Δε βλέπω απόψε ουρανό,οι ψυχές δε ξέρω που πάνε πως πάω χαμένος νομίζω σαν το φαΐ που πετάνε οι υπόλοιποι στο θάλαμο πια δ...

Πήρα το χαρτί, ή για να είμαστε πιο ακριβείς το έκανα download, και ήρθε και μένα η ώρα μου να ανδρωθώ... "Έφτασε η μέρα ήλιε δε μου έκανες τη χάρη να μη βγείς έσβησες άστρα και φεγγάρι με το χρώμα της αυγής πήρες της νύχτας το σκοτάδι μου το 'φερες για δώρο τώρα είναι όλο δικό μου η ψυχή μου έκανε χώρο. Τι άλλο να πάρω για εκεί που πάω ξαφνικά ρε ότι βλέπω το γουστάρω το αγαπάω χτυπάει περίεργα η καρδιά μου φοβάται πιο πολύ λες να την ντύσουνε κι εκείνη με στολή. Λες την μαγκιά μου να την πάρω να τρομάξουν ή έξω από την πύλη όταν θα φτάσω να με ψάξουν λες να ζητήσω από την τύχη μου για μια φορά συγνώμη ίσως αυτή να μη με ξέχασε ακόμη. Να πάρω όλες τις ευχές ή θα 'ναι κρίμα που θα 'χω βάλει το θεό και γω για βύσμα να πάρω δρόμο και ‘γω με τη σειρά μου κοίτα ειρωνεία χθες ήπια όλα τα λεφτά μου. Είπα στην γκόμενα αντίο σε μια πουτάνα τον καημό μου για να ξεφύγω από τον βρώμικο εαυτό μου όμως δεν γλίτωσα από τίποτα γιατί την ίδια ώρα γράφει ακόμα π...

Το θυμάστε εκείνο το Top-5 που είχαμε ξεκινήσει για τους αγαπημένους δίσκους στην ελληνική χιπ χοπ μουσική σκηνή; Όχι, ε; Ε, δε σας αδικώ! Εδώ κοντεύω να το ξεχάσω εγώ... Αλλά πριν το Νοέμβρη πρέπει να το τελειώσουμε (τουλάχιστον το γράψιμο), πριν "νυχτώσει νωρίς και για εμάς"... Λοιπόν συνοψίζοντας είχαμε: 4. FFC - Η Απειλή 5. Low Bap Sessions - Vol.1 5 και μισό. TXC - TXC EP "Μέσα από κόκκινα μάτια το κόσμο βλέπω χίλια κομμάτια και ακουμπάω σιγά σιγά όμως τα όνειρα ξεφεύγουν και μεθάω ξενυχτάω λοιπόν παρέα με την κάθε μου στιγμή τους φίλους έχω εδώ νιώθω καλά και απ’την αρχή..." Όπως ίσως κανά δυό θα καταλάβατε και από τον τίτλο της ανάρτησης, στην τρίτη θέση της καρδιάς μου μπαίνει το πρώτο LP των Razastarr, "Όπως λιώνει το κερί". Οι Razastarr, δηλαδή ο Νικόλας και ο Οδυσσέας, δημιιουργήθηκαν το 1993 και έδωσαν μόνο δύο LP και ένα EP. Έκτοτε, έχουν κυκλοφορήσει και προσωπικές δουλειές, αλλά οι Razastarr ολοκλήρωσαν την πορεία τους με ...

Και σίγουρα από τους πέντε αγαπημένους ελληνικούς δίσκους δεν μπορεί να λείπουν οι FF.C ., ένα συγκρότημα που μπορεί να μην υπάρχει πιά, αλλά όσο έζησε έμεινε μακριά από τις όποιες διαμάχες και μας χάρισε πολύ όμορφες δουλείες. Ο Σκηνοθέτης, ο Ρυθμοδαμαστής, ο DJ Everlast ήταν τα τρία μέλη του group ενώ μόνο στον πρώτο δίσκο στη Polygram και δεύτερο κατά σειρά προστέθηκε και o DJ Sparky T, που τον είχαμε γνωρίσει τότε και στο "Τελευταίο Θρανίο" του MEGA!! "...Να δεις που τα δάκρυα θα πάψουν να κυλάνε Βουτάμε σ' ένα ποτήρι τα λάθη μας Ξεχνάμε, μεθάμε, και θα 'ναι σαν να ξημερώνει καινούργια μέρα Ο ήλιος διώχνει τα σύννεφα απ' τον αέρα, χαμογελάμε εμείς Κερνάμε μια γουλιά να πιεις Απ' το βαρέλι της ζωής..." Η Απειλή, ο τρίτος κατά σειρά δίσκους του συγκροτήματος είναι κατά τη γνώμη μου και ο καλύτερος και πιο ολοκληρωμένος. Περιέχει αυτοβιογραφικά στοιχεία (με το " Μια Φορά κι Έναν Καιρό " , ίσως το αγαπημένο μου κομμάτι που ...

Πριν από ένα χρόνο περίπου έλεγα να ετοιμάσω μια σειρά μουσικών αναρτήσεων για τους πεντέμιση καλύτερους ή μάλλον αγαπημένους ελληνικούς hip hop δίσκους. Μ'αυτά και μ'αυτά ο χρόνος πέρασε και μείναμε μόνο στον μισό ! Αλλά επειδή την παρούσα χρονική περίοδο με τις "Μηχανές" αναμένες ψάχνω τα "Χνάρια" που θα μας βγάλουν από την "Εποχή της Απομόνωσης" και είμαι σε μουσική διάθεση είπα να το επιχειρήσω κι όπου μας βγάλει! Είχαμε μείνει κάπου στο 1995 όταν και κυκλοφόρησε το πρώτο EP των Terror X Crew. "...Ρώτα τα αστέρια όσο έφεγγαν τις νύχτες αν είδαν έναν άγγελο με κόκκινη ματιά ρώτα αν τραγούδαγε μαζί με τους ακρίτες εκεί γύρω στη φωτιά..." Η επόμενη στάση είναι στο 1998 και στην κυκλοφορία της συλλογής "Low Bap Sessions - Vol.1" από τη Freestyle Productions. Η περίοδος 1998-2001 που ξεκινά με την κυκλοφορία των Μύθων του Βάλτου και ολοκληρώνεται με τον Καιρό του Αλλόκοτου Φόβου είναι και η δημιουργικότερη (τόσο από πλε...

Χτες μετά από καιρό επισκεφθήκαμε τη μεγάλη αίθουσα για να δούμε Αγγέλους και Δαιμόνια. Παρά την απογοήτευση γιατί δεν είχε hot dog επειδή ήταν νωρίς, κάτσαμε στα αναπαυτικά καθίσματα καθότι ήμασταν μόνοι και μετά απο καιρό ευχαριστηθήκαμε μια ταινία. Δεν ήταν προφανώς αριστούργημα της 7ης τέχνης ή κάτι εντυπωσιακό αλλά τουλάχιστον είχε αρχή, μέση και τέλος, συνεχείς ανατροπές και δράση... Κάτι που έλειπε από τις 2-3 τελευταίες ταινίες που είχαμε δει. Για το πόσο πιστά ακολούθησε την πλοκή του βιβλίου δε μπορούμε να σας πούμε γιατί είτε δε θυμόμαστε το βιβλίο είτε δεν το έχουμε διαβάσει! Πάντως το προτείνουμε, παρά τη μεγάλη του διάρκεια (140 λεπτά). Βαθμολογία: 7/10 (και χωρίς μπόνους λόγω ηθοποιών! Με το σπαθί του δηλαδή!) Υ.Γ.Crazy1. Τόσο στον πηγαιμό όσο και στο γυρισμό, στο cd player του αυτοκινήτου έπαιζε μια από τις 3-4 συλλογές που είχαν κυκλοφορήσει στα τέλη της δεκαετίας του 90 για τα "15 χρόνια του hip hop". Επηρεάσμενος από τη μουσική αλλά και από το ότι...

Καιρό τώρα έχω τάξει στην τρελοτουρίστρια να γράψω την άποψη μου για μια ταινία που είδαμε, στα πλαίσια της στροφής στην πγοιότητα που επιχειρούμε. Και επείδη η λαϊκή σοφία έχει διδάξει ότι δεν είναι πολύ σώφρον να αθετήσεις την υπόσχεση σου σε ένα τρελό, ήρθε η ώρα να φέρω εις πέρας την αποστολή μου. Ας μου επιτραπεί ένας πρόλογος όμως, to set things straight, που λεν και στη Γηραιά Αλβιώνα, ώστε να είναι σαφή και ξεκάθαρα τα σχόλια μου για τις ταινίες και να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις. Πρώτα απ' όλα δεν είμαι καθόλου του κινηματόγραφου. Προτιμώ την τηλεόραση και την άνεση του καναπέ, του pause, του "όχι πάλι ποπ κόρν ή νάτσος". Ένεκα όμως της σχέσης μου με την προαναφερθείσα τρελή, τι να κάνω, έχω γίνει τακτικός πελάτης. Όσον αφορά τον τρόπο αξιολόγησης των ταινιών, δηλώνω ρητώς, ότι ακολουθούνται οι κάτωθι άκρως υποκειμενικοί κανόνες: α. Ταινία που διαρκεί πάνω από 2 ωρες δεν μπορεί να βαθμολογηθεί με περισσότερο από 8. β. Ταινία με πρωταγωνιστή το Johnny Depp...

Το τελευταίο βιβλίο του Κωνσταντίνου Θεοτόκη έγινε ταινία , σάρωσε τα βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και εμείς πήγαμε να το δούμε και σας μεταφέρουμε εντυπώσεις! Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από μια ξεπεσμένη αριστοκρατική οικογένεια της Κέρκυρας των αρχών του 20ου αιώνα, με μόνη ελπίδα σωτηρίας έναν πλούσιο γάμο στην ουσία μια οικονομική συναλλαγή... Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είδαμε το Γιάννη Φέρτη σε μια συμπαθή ερμηνεία (υποτονική σε ορισμένα σημεία), τον Άκη Σακκελλαρίου ο οποίος ήταν πολύ καλός, την ( κατα ) πληκτική Ρηνιώ Κυριαζή και τον σχεδόν άχρωμο Χρήστο Λούλη. Πιο μικρούς ρόλους είχαν οι Δήμητρα Ματσούκα (στις 3 ατάκες είχε και μια σκηνή ερωτικού περιεχόμενου) , και ο αρκετά καλός Κωνσταντίνος Παπαχρόνης. Σκηνοθέτης της ταινίας ο Τώνης Λυκουρέσης. Το αποτέλεσμα ήταν αρκετά ατμοσφαιρικό ( και συγκινητικό ) αν και θα μπορούσε να είναι (πολύ) μικρότερο σε διάρκεια (άκου 2 ώρες και 10 λεπτά) ... Το προτείνουμε και το βαθμολογούμε με 7/10. (...

Χτές ήταν βραδιά cinema! Φύγαμε γρήγορα γρήγορα (και ψιλοκομμάτια) από το γυμναστήριο και μισή ώρα αργότερα αγοράζαμε τα εισιτηριάκια μας... Θέλαμε να δούμε κάτι ανάλαφρο και μικρό, κι έτσι διαλέξαμε το "Κοίτα τι έγινε" ή αγγλιστί " What just happened "... Το cast φαινόταν πολλά υποσχόμενο: Robert de Niro , Kathrin Keener , Robin Wright Penn , Bruce Wiilis , Sean Penn κλπ. Πήραμε το ποπ κόρν μας και τα νάτσος μας, μπήκαμε στην αίθουσα, βολευτήκαμε και... απογοητευτήκαμε!! Ίσως η πιο βαρετή ταινία που έχουμε δει στο cinema εδώ και πολύ καιρό... Ο Robert de Niro υποδύεται έναν παραγωγό ταινιών που όλα του πάνε στραβά... Προσπαθεί να τα ξαναφτιάξει με την πρώην γυναίκα του αλλά αυτή έχει φίλο, προσπαθεί να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των αφεντικών των κινηματογραφικών στούντιο, να πείσει έναν εκκεντρικό σκηνοθέτη να κάνει αλλαγές στην ταινία του και να αντιμετωπίσει έναν δύστροπο σταρ... Ο πρωταγωνιστής τρέχει από δω κι από κει, σε μία ταινία χωρίς νόημα, βαρε...

Την προηγούμενη εβδομάδα, εντελώς τυχαία, παρακολουθώντας τους Παρολυμπιακούς αγώνες είδα μια διαφήμιση της ΕΤ1 για μια ταινία που θα προβαλλόταν στα πλαίσια της θεματικής ενότητας "Νέο σινεμά από όλο τον κόσμο". Η ταινία λέγεται "Matrubhoomi" , ή αν προτιμάτε "Έθνος χωρίς γυναίκες", είναι δημιουργία του Ινδού σκηνοθέτη Manish Jha και κυκλοφόρησε το 2003. Την ίδια χρονιά κέρδισε και 4 κινηματογραφικά βραβεία: Βραβείο διεθνούς κριτικής στο μη διαγωνιστικό σκέλος του φεστιβάλ Βενετίας Βραβείο κοινού καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ Kozlin της Πολωνίας Βραβείο κοινού καλύτερης ξένης ταινίας στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης Βραβείο κοινού στο φεστιβάλ ινδικού κινηματογράφου της Φλορεντίας Ο τίτλος μου κίνησε το ενδιαφέρον και αποφάσισα να την παρακολουθήσω αν και άρχιζε πολύ αργά, 12:00 τη νύχτα. Η ταινία έχει ως αφορμή την συνήθη πρακτική στη ασιατική αυτή χώρα (αλλά και στην Κίνα) τα θηλυκά βρέφη να χαρακτηρίζονται ανεπιθύμητα τόσο πριν (πολλές εγκυ...

Μετά την μπορά έρχεται η νηνεμία δε λένε... Έτσι κι εγώ τις τελευταίες μέρες έχω αφεθεί σε ένα ταξίδι αναμνήσεων. Είναι που χαλαρώνω ελαφρώς μετά από ένα έντονο, από άποψης δουλειάς, δίμηνο, είναι που λείπει και το κοριτσάκι μου στα εξωτερικά, είναι που χαζεύοντας στο δίκτυο είδα φωτογραφίες του Αλέξανδρου... Ακούγοντας χτες λοιπόν τη βροχή να ξεσπά στα κεραμίδια και τον Dask να σιγοψυθιρίζει από τα ηχεία: "...θυμάμαι κάπου στο '96 να χαζεύω τα κομμάτια του J-one και του Αρτέμη...", κάτι με ώθησε σε ένα (δυστυχώς) ξεχασμένο μπαουλάκι στη γωνία του δωματίου. Σκέφτηκα, ρε συ το '96..., πάνε 12 χρόνια... Και το ταξίδι ξεκίνησε... ARTEMIS - TXC (Πευκάκια, 1996) Παρασκευή μεσημέρι, μετά το σχολείο, με μια φωτογραφική μηχανή (αναλογική φυσικά), με τον Αλέξανδρο και το Μάνο αρχίσαμε τη βόλτα... Μια βόλτα που την είχα εντελώς διαγράψει από το μυαλό μου μέχρι και χτες το βράδυ. ΤΧC (Καθέτως και Οριζοντίως, Περισσός, 1996) Ωραίες εποχές...Τότε η φάση που λές ...

Είχα παραμελήσει τούτο το ιστολόγιο είναι η αλήθεια, και η πρόσκληση της Natassas για να παίξω στο παιχνίδι ήταν η αφορμή να ασχοληθώ λίγο παραπάνω. Βέβαια, η τρελοτουρίστρια μου έπαιξε πρώτη και έδωσε τη δική της εκδοχή στο "Αντισταθείτε. Γιατί κάπως πρέπει να αντιδράσουμε. Αρκετά." Λέω να συμμετάσχω και γω στο παιχνίδι, συνδυάζοντας κάποιους στίχους με μια όμως διαφορετική μορφή έκφρασης που μου'χει λείψει, και ελπίζω η Natassa και η Εαρινή Συμφωνία , που ξεκίνησε το παιχνίδι να μη μου θυμώσουν που αλλάζω λίγο τους κανόνες. Ας αντισταθούμε και με λίγο χρώμα παραπάνω... “Νύχτες με χρώμα, σκοτεινές κάτω απ τ’ αστέρια Μια ευκαιρία είναι καλή γι’ αυτά τα χέρια Που χαρά μου τάζουν όταν φτιάχνουν εικόνες Έξω από φτιασιδωμένους καλλιτεχνικούς κανόνες Με χρώματα όνειρο και σχέδιο τη ζωή Απέναντι απ’ τον τοίχο να ζητάνε μια αφορμή Για να αραδιάσουν πιο χύμα όλα τα τερτίπια Που καμαρώνει ακόμα ο δρόμος για όσα άσχημα ήπια Για όσα σκίτσαρε για πάρτη μου η καρδιά ...

...Φίλε μου, θρονιάστηκες πλάι στο δέντρο τους τ' αρίζωτο με λόγια καλοπλασμένα. Κέρδισες, κατάφερες το απίστευτο, έσβησες χρόνια πυροθρεμμένα. Καλό ταξίδι στα όνειρά σου τ' αφύτευτα και στης ψυχής σου τα χιλιοζήλευτα. Χίλιες κρυψώνες να 'χεις να ξεχνάς. Μη λιγώνεσαι, θα γίνεις ό,τι θες, μην αγχώνεσαι. Είδες τ' ασύγκριτα σε καιρούς φοβισμένους. Μόνο την αλήθεια να καρπώνεσαι, γεννήθηκες να 'σαι στους κερδισμένους. Εκείνους με τ' ανάλαφρα χνάρια που λοιδορούν τα σφαχτάρια. Χίλιες αγάπες να' χεις να ξεχνάς. Φίλε μου, πάνω στο χαμό δε σου 'πα χαιρετίσματα απ' το δέντρο μου το λατρεμένο, από το μάγο και απ' της βροχής τα ξεχειλίσματα στο φράγμα, το ξωτικό το λαβωμένο. Τους είδα μες στα ονειροπαλέματα, τους είπα ψέμματα για σένα, τα ίδια ψέμματα, αλλά εσύ χίλιες αλήθειες να λες για να ξεχνάς. Φίλε μου, εγώ ακόμα τραγούδια φτιάχνω, τραγούδια λέω κι επειδή γουστάρεις τη βροχή... Βάλτο, όταν βρ...