CrazyTourists blogging...

Πήρα το χαρτί, ή για να είμαστε πιο ακριβείς το έκανα download, και ήρθε και μένα η ώρα μου να ανδρωθώ... "Έφτασε η μέρα ήλιε δε μου έκανες τη χάρη να μη βγείς έσβησες άστρα και φεγγάρι με το χρώμα της αυγής πήρες της νύχτας το σκοτάδι μου το 'φερες για δώρο τώρα είναι όλο δικό μου η ψυχή μου έκανε χώρο. Τι άλλο να πάρω για εκεί που πάω ξαφνικά ρε ότι βλέπω το γουστάρω το αγαπάω χτυπάει περίεργα η καρδιά μου φοβάται πιο πολύ λες να την ντύσουνε κι εκείνη με στολή. Λες την μαγκιά μου να την πάρω να τρομάξουν ή έξω από την πύλη όταν θα φτάσω να με ψάξουν λες να ζητήσω από την τύχη μου για μια φορά συγνώμη ίσως αυτή να μη με ξέχασε ακόμη. Να πάρω όλες τις ευχές ή θα 'ναι κρίμα που θα 'χω βάλει το θεό και γω για βύσμα να πάρω δρόμο και ‘γω με τη σειρά μου κοίτα ειρωνεία χθες ήπια όλα τα λεφτά μου. Είπα στην γκόμενα αντίο σε μια πουτάνα τον καημό μου για να ξεφύγω από τον βρώμικο εαυτό μου όμως δεν γλίτωσα από τίποτα γιατί την ίδια ώρα γράφει ακόμα π...

Όπως θα έχετε ίσως καταλάβει ταξιδεύουμε συχνά. Και όπως είναι φυσικό αγοράζουμε πού και πού και κανένα σουβενίρ. Εκτός από τα συνήθη, κανένα ποτηράκι, μαγνητάκι και λοιπά ντεκόρ, έχουμε (δηλαδή, εγώ ο τρελοτουρίστας) και άλλη μια απαραίτητη αγορά! Μια επίσημη εμφάνιση ομάδας της πόλης, αν είναι δυνατόν, ή στη χειρότερη των περιπτώσεων της χώρας που επισκεφτήκαμε. As you may have noticed, we travel as much as we can!!! And like all tourists we buy different souvenirs! However from each city or country we visit we always buy a football jersey! We decided to play a little game with the visitors of our blog! Try to find the following five jerseys! No prize but a big BRAVO! Οπότε πριν από κάθε ταξίδι, είναι απαραίτητος ο εντοπισμός της μπουτικ στο χάρτη και ο προγραμματισμός μιας επίσκεψης απαραιτήτως. Αν δεν βρούμε μπουτικ, τότε μια βόλτα στα μαγαζιά ρουχισμού αθλητικών ειδών. Από το 2003 έχουν μαζευτεί πάνω από 100 πλέον στην ντουλάπα, οπότε είπα εκτός από να τις φοράω στα 5x5, να ...

Το θυμάστε εκείνο το Top-5 που είχαμε ξεκινήσει για τους αγαπημένους δίσκους στην ελληνική χιπ χοπ μουσική σκηνή; Όχι, ε; Ε, δε σας αδικώ! Εδώ κοντεύω να το ξεχάσω εγώ... Αλλά πριν το Νοέμβρη πρέπει να το τελειώσουμε (τουλάχιστον το γράψιμο), πριν "νυχτώσει νωρίς και για εμάς"... Λοιπόν συνοψίζοντας είχαμε: 4. FFC - Η Απειλή 5. Low Bap Sessions - Vol.1 5 και μισό. TXC - TXC EP "Μέσα από κόκκινα μάτια το κόσμο βλέπω χίλια κομμάτια και ακουμπάω σιγά σιγά όμως τα όνειρα ξεφεύγουν και μεθάω ξενυχτάω λοιπόν παρέα με την κάθε μου στιγμή τους φίλους έχω εδώ νιώθω καλά και απ’την αρχή..." Όπως ίσως κανά δυό θα καταλάβατε και από τον τίτλο της ανάρτησης, στην τρίτη θέση της καρδιάς μου μπαίνει το πρώτο LP των Razastarr, "Όπως λιώνει το κερί". Οι Razastarr, δηλαδή ο Νικόλας και ο Οδυσσέας, δημιιουργήθηκαν το 1993 και έδωσαν μόνο δύο LP και ένα EP. Έκτοτε, έχουν κυκλοφορήσει και προσωπικές δουλειές, αλλά οι Razastarr ολοκλήρωσαν την πορεία τους με ...

Αν σκοπεύετε να πάτε στο Stokkseyri , τότε έχουμε την κατάλληλη πρόταση για να φάτε νοστιμότατο και φτηνό Nephrops norvegicus . Τώρα, βέβαια, θα αναρωτιέστε τι λέμε! Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Γυρίσαμε από το δεύτερο νησί το οποίο δεν ήταν ελληνικό, ήταν ευρωπαικό. Και το Stokkseyri είναι μια παραθαλάσσια πόλη στο νότο του νησιού ! Πόλη, που λέει ο λόγος βέβαια, διότι έχει 530 κατοίκους, αλλά σε σχέση με τους υπόλοιπους οικισμούς του νησιού, είναι και παρα είναι!! Πάει η πρώτη απορία και πάμε στη δεύτερη! Τι είναι το nephrops norvegicus (γνωστό και ως langoustine); Είναι το σημαντικότερο εμπορεύσιμο καρκινοειδές στην Ευρώπη και πρόκειται για έναν λεπτό αστακό, χρώματος πορτοκαλί, μήκους 25 cm. If you are planning on visiting Stokkseyri , we can recommend the best place to have tasty and cheap Nephrops norvegicus . And by now, you'll probably have two questions! The answer to the first is that Stokkseyri is a small town in Southern Iceland , with a population of arou...

"...Στην αρχή έκλεισα τα μάτια, μόνο άκουγα και μύριζα. Πιο πολύ ήταν τα θαλερά τζιτζίκια απ'τα δέντρα της ακτής αλλά και οι φωνές των παιδιών και οι θόρυβοι του νερού, τα πλατσουρίσματα και οι βουτιές στη θάλασσα. Στη μύτη μου έριζαν δυο μυρωδιές, τα τηγανητά της καντίνας και η αναπνοή του πεύκου. Κάποια απ'τις τσιρίδες που άκουγα ίσως να ήταν και του γιου μου, που τότε, τη χρονιά της φυγής, ήταν εφτά χρονών..." Το βιβλίο "ανεμώλια", τα λόγια του ανέμου, του Ισίδωρου Σγουρού, καταπιάνεται με την αντρική φιλία, το κυνήγι της χαμένης ευτυχίας και των χαμένων ονείρων... Πέντε φίλοι από τα σχολικά χρόνια, "δραπετεύουν" από τη ζωή τους με ένα ιστιοπλοϊκό και σηκωνουν πανιά προς τη χαμένη τους νεότητα, τη γεμάτη όνειρα και υποσχέσεις για ευτυχία... Για τον Ισίδωρο Ζουργό είχα διαβάσει κατά καιρούς πολύ καλές κριτικές, έτσι αποφάσισα αυτό το καλοκαίρι να διαβάσω κάτι δικό του. Διάλεξα την "ανεμώλια" γιατί το θέμα της μου κέντρισε το ενδιαφέρον....

Τοκ τοκ... Με δέχεστε ή λόγω παρατεταμένης απουσίας προσωπικής επαφής θα μου κλείσετε την πόρτα στα μούτρα; Ας είναι, εγώ μπαίνω γιατί ήρθε η ώρα να χαλαρώσουμε και να επανέλθουμε. Και επιστρέφω στο πρώτο σκέλος του τίτλου. Τέλος. Μετά από 11 συναπτά έτη που διέθετα φοιτητικό πάσο, φέτος θα είναι το πρώτο καλοκαίρι που θα πληρώσω πλήρες εισητήριο... "Ήταν το αντάμωμα μικρό κι ήρθε κι από το πουθενά, μα το'χα χρεός, γι'αυτό το φερα στη σκέψη μου ξανά Και μια που μύρισε παλιό καλοκαίρι αγαπημένο, οσο βαστάει θα το χαρώ το γαμημένο..." Τέλος! 11 καλοκαίρια πριν, τέτοιες μέρες περίπου, είχαμε καταθέσει μηχανογραφικό, και μετά με τον Αντώνη πήραμε το ΚΤΕΛ και κινήσαμε... Και η επιστροφή με τον ΟΣΕ, μετά από κανά 2 βδομάδες, με πολλές πολλές αναμνήσεις. Οι πρώτες διακοπές μόνοι μας και το πιο ανέμελο καλοκαίρι που θυμάμαι! Τουλάχιστον μέχρι το φετινό! "Παλιέ καιρέ μου, καλοί μου φίλοι!! Πω, πω γουστάρω αυτή την όμορφή ζάλη, πίσω στο χρόνο αχ να μπορούσε να μας στείλει ...

Ο τρομερός μου γάτος έφτασε πλέον σε μια ηλικία που δε χρειάζεται εμβόλια, που πονάει το (πρώην) διαλυμένο του πόδι είτε έχει ζέστη είτε κρύο, που ξεχνάει κάπου κάπου τι θέλει να κάνει, που έχει γίνει απίστευτα χαδιάρης (όταν δεν έχει ζέστη), που πεινάει όλη μέρα αλλά δεν του αρέσει το φαγητό του, που νιαουρίζει όταν αλλάζει κρεβάτι, όταν μπαίνει στο σπίτι, όταν βγαίνει στο μπαλκόνι, όταν πάει για ύπνο, όταν ξυπνάει... Αυτή την εποχή με τους (μίνι) καύσωνες χύνεται στο πάτωμα και δεν αντιδρά παρά μόνο αν ζεσταθεί το μέρος που έχει απλώσει την κορμάρα του και μόνο για να πάει δυο βήματα πιο κει! Δεν αντιδρά ούτε στο χτένισμα, αρκείται στη γκρίνια και στο νευρικό κούνημα της ουράς! Ανάμεσα στο φρεσκοσερβιρισμένο φαΐ και το φρέσκο νερό ψυγείου διαλέγει το νερό! Και τα καλύτερα έρχονται! Τρελοτουρίστρια ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από τα ταραχώδη νιάτα του, το 1996!