CrazyTourists blogging...

Επειδή η προηγούμενη ανάρτηση ήταν φουλ ρομαντική, λέω νας σας γειώσω λίγο με μια γρήγορη συνταγή με κοτόπουλο! Για 4 άτομα, θα χρειαστούμε: Μπουτάκια κοτόπουλου ξεκοκκαλισμένα (εγώ έβαλα 2 συσκευασίες) και κομμένα σε μπουκιές 2 ξερά κρεμμύδια ψιλοκομμένα λευκό κρασί (κατά βούληση, ανάλογα με το πόση σαλτσούλα θέλετε να έχει) χυμός από μισό λεμόνι ζωμός λαχανικών (αυτοί του σούπερ μάρκετ, όχι διαλυμμένος σε νερό) αλάτι (με προσοχή), πιπέρι κάρι, μπούκοβο, πάπρικα (κατά βούληση ανάλογα με το πόσο καυτερό το θέλετε) Σε ένα αντικολλητικό σκεύος, ρίχνουμε λίγο λάδι (να καλύψει τον πάτο) και ρίχνουμε το κρεμμύδι μέχρι να μαραθεί. Προσθέτουμε το κοτόπουλο και αφού πάρει λίγο χρώμα, ρίχνουμε το κρασί, το λεμόνι και το ζωμό λαχανικών, το πιπέρι και τα μπαχαρικά και ελάχιστο αλάτι (ο ζωμός συνήθως έχει υπέρ-αρκετό). Σκεπάζουμε και αφήνουμε το φαγάκι να μαγειρευτεί σε χαμηλή φωτιά για 20 με 30 λεπτά! Σερβίρουμε με ό,τι μας αρέσει: πουρέ, ρύζι, μακαρόνια, σαλάτα! Καλή όρεξη! Τρελοτουρίστρια

Ο χρόνος άλλαξε, νωρίς το θυμήθηκα ε; Και είναι η πρώτη χρονιά που με βρίσκει πλήρη σχεδίων και ονείρων. Περιμένω με αγωνία, ανυπομονησία και κυρίως ενθουσιασμό το καλοκαίρι (ή λίγο πριν) που η ζωή μου θα αλλάξει! Μετά από δέκα χρόνια παράλληλης ουσιαστικά πορείας με τον τρελουρίστα αποφασίσαμε πως ήρθε ο καιρός να ξυπνάμε το πρωί και να βλέπουμε ο ένας τα μάτια του άλλου! Να καθόμαστε αγκαλιά χωρίς να κοιτάμε το ρολόι γιατί ο καθένας θα πρέπει να γυρίσει σπίτι του. Να κοιμόμαστε αγκαλιά, στο ίδιο κρεβάτι κάθε βράδυ! Να πάμε σπίτι μας! Περιμένω την καινούρια μας ζωή, και την ονειρεύομαι σαν μία βόλτα στο φεγγάρι! Σαν ένα υπέροχο ταξίδι, το καλύτερο από όσα έχουμε πάει ή θα πάμε ποτέ! Εύχομαι τη νέα χρονιά να κάνουμε όλοι βήματα που θα μας πάνε πιο κοντά στην ευτυχία! Τρελοτουρίστρια

Πριν λίγο καιρό μια αφίσα σε έναν από τους σταθμούς του μετρό διαφήμιζε την παράσταση "Láng Tôi - Tο χωριό μου", στην κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του ιδρύματος Ωνάση, από το Νέο Τσίρκο του Βιετνάμ . Στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών δεν είχαμε ξαναπάει, αποφασίσαμε όμως να κλείσουμε εισιτήρια για την παράσταση για τις 23/12, χτες δηλαδή! Τα εισιτήρια τα κλείσαμε με πιστωτική κάρτα μέσω internet (μπορεί να γίνει και τηλεφωνική κράτηση) και διαλέξαμε και τις θέσεις που θέλαμε να καθήσουμε. Κλείσαμε θέσεις στο δεύτερο θεωρείο με 15€ το άτομο (γενικά τα εισιτήρια κοστίζουν από 10 έως 25€). Παρ'ότι ο καιρός και το μποτιλιάρισμα έκαναν ό,τι μπορούσαν για να χάσουμε την παράσταση φτάσαμε τελικά 10 λεπτά πριν την έναρξη και παραλάβαμε τα εισιτήριά μας αμέσως (η ουρά για την επί τόπου αγορά εισιτηρίων ήταν αρκετά μεγάλη). Βρήκαμε τις θέσεις μας (το προσωπικό είναι πολύ ευγενικό) και σχεδόν αμέσως έκλεισαν οι πόρτες και εσβησαν τα φώτα! Το Láng Tôi, δεν είναι...

Σίγουρα μια ψυχή στη Μαδρίτη θα γκρινιάζει μόλις το δει στο νούμερο δύο. Δεν πειράζει, ίσως και να έχει δίκιο αλλά η αληθεια είναι πως το εν λόγω συγκρότημα μου δημιούργησε και πάλι την ανάγκη να αγοράσω ένα hip hop CD όταν είχα πια περάσει τα 25-26 χρόνια ζωής, πέραν από αυτούς που αγοράζω μηχανικά... Το εν λόγω συγκρότημα είναι οι Στίχοιμα. Πρώτη επαφή μαζί τους ήταν 12-13 χρόνια πριν, σε μια ιστορική τελευταία εκπομπή του Ονειρολογίου (καταγεγραμμένη ολόκληρη σε κασέτα...), στο Rock FM, όταν και τους είχε φέρει ο Loyal T για ένα freestyle ... "Περπατάω μέσα στη πόλη πάλι, μ'ένα βαρύ κεφάλι νιώθω πως μου κλείνεις το μάτι, Αθήνα είσαι ζάλη εκεί που αλώνιζα παλιά μάγκα με πάει κάτι, κάπου στη Κηφησιά αράζω στο ίδιο σκαλοπάτι στα ίδια τρένα μπαίνω, σε στάσεις περιμένω να δω τον ίδιο ηλεκτρικό όπως παλιά βαμμένο [...] όλα αλλάξαν τόσο, η ίδια τρέλα ωστόσο όσο θυμάμαι τα παλιά τα λαχταράω τόσο τώρα δουλειά και χρήμα να πέφτει κάθε μήνα απόψε φίλε μου μου κλείνει το...

"...Σε όλη της τη ζωή η Λίσμπετ διασκέδαζε με τα αινίγματα και τα παζλ. Στα εννιά της χρόνια η μητέρα της της έδωσε έναν κύβο του Ρούμπικ. Πέρασε σαράντα λεπτά απογοήτευσης δοκιμάζοντας τη λογική της, ώσπου στο τέλος κατάλαβε πώς λειτουργούσε. Από κει και πέρα δεν είχε κανένα πρόβλημα να τον στρέφει με τον σωστό τρόπο. Ποτέ δεν είχε απαντήσει λανθασμένα στα τεστ λογικής των εφημερίδων. Πέντε παράξενα σχηματισμένες φιγούρες, και ποια θα ήταν η έκτη της σειράς. Η απάντηση ήταν για κείνη πάντα προφανής..." Το δεύτερο βιβλίο της σειράς Millenium του Στιγκ Λαρσον, είναι εξίσου καθηλωτικό με το πρώτο (" Το κορίτσι με το τατουάζ "). Ανατρεπτικό, αγωνιώδες θρίλερ, κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο και δεν αφήνει τον αναγνώστη να βαρεθεί ούτε λεπτό! Ακόμα κι αν δε σας αρέσουν τέτοιου είδους βιβλία, αξίζει να το διαβάσετε! Τρελοτουρίστρια

Παρασκευή μεσημέρι σήμερα και κάποια ψυχή σε ένα γραφείο θα κάθεται και θα περιμένει να έρθει το Σάββατο! Οπότε για να περάσει πιο εύκολα η ώρα της, ήρθε η στιγμή για ένα ακόμα ποδοσφαιρικό κουιζ! Αλλά μη βάλεις πάλι όλους τους άντρες του γραφείου να ασχοληθούν... Πρώτα μόνη σου!! Συνεννοηθήκαμε;; Second quiz with football jerseys! Try and find them... No prizes, just fun!!! Και για όσους δεν το έχετε ξαναπετύχει, ειναι το 2ο κουιζ με εμφανίσεις από τα ταξίδια μας! Βάζω 5 φανέλες, τις βρίσκετε και σας αποθεώνουμε!!! Καλό ΣΚ σε όλους!! Δρ. Τρελοτουρίστας στα χακί...

Αν αυτό το μηχάνημα της πρόοδου δουλεύει καλώς τότε την ώρα που αυτομάτως θα δημοσιεύεται η παρούσα ανάρτηση, θα έχω ολοκληρώσει την πρώτη εβδομάδα στην υπηρεσία της μητέρος πατρίδος. Ελπίζω να χαίρω άκρας υγείας, σωματικής τε και ψυχικής, και το ίδιο επιθυμώ και δι'υμάς... "Μάνα σου γράφω απ' τη σκοπιά 27 για στερνή φορά έχω υπηρεσία απόψε τέσσερις μ' εφτά στεκόμενος μέσα σ' ένα κουτί ψάχνω να βρω κάποιον εχθρό αλλά δεν υπάρχει τίποτα εδώ Το μέταλλο απ' το κράνος στενεύει μαζί κι ο νους μου κι έχω πρόβλημα μ' αυτούς που τα παιδιά λένε παλιούς δεν υπάρχει να φυλάξω τίποτα απόψε εδώ μη με ψάξεις να με βρεις,απόψε λέω να χαθώ Ισοπεδώθηκε κι η λογική που είχα για χρόνια από ένα μάτσο κωθώνια που 'χουν στον ώμο γαλόνια Η ησυχία που 'χει μάνα απόψε είναι ένοχη και στ' αυτιά μου έχω τις φωνές τους από το πρωί Δε βλέπω απόψε ουρανό,οι ψυχές δε ξέρω που πάνε πως πάω χαμένος νομίζω σαν το φαΐ που πετάνε οι υπόλοιποι στο θάλαμο πια δ...