Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη...

Πριν λίγο καιρό, ψάχνοντας κάτι, το οποίο και δεν βρήκα, έπεσα πάνω σε ένα γράμμα...προς τον Άγιο με τα λευκά γένια και τα κόκκινα ρούχα, που φέρνει τα δώρα στα παιδάκια, με εκείνο το μαγικό έλκηθρο με τους ταράνδους που πετάνε!! Εννοείται πως πίστευα στον Άι Βασίλη...Εδώ πίστευα ότι το βράδυ τα λούτρινα κουκλάκια ζωντανεύουν και παίζουν (μη γελάτε) και αν τυχόν ξάπλωνα και διαπίστωνα πως ένα από αυτά δεν ήταν στη θέση του, σηκωνόμουνα και το έβαζα εκεί που έπρεπε γιατί πώς αλλιώς θα έβρισκε τους φίλους του να παίξει; Μη γελάτε!! Αλήθεια λέω!! Βέβαια πάντα πίστευα ότι στο κόλπο των δώρων ήταν κι οι γονείς! Κατόπιν συνεννόησης ο άγιος έφερνε τα δώρα νωρίτερα και τους τα έδινε και μετά αυτοί τα έβαζαν κάτω από το δέντρο, γιατί πού να προλάβει ο δόλιος τόσα παιδιά σε μια μέρα! Ας επιστρέψουμε όμως στο γράμμα! Αντί να σας πώ τι ζήταγα καλύτερα θα είναι να το διαβάσετε μόνοι σας! Το ροζουλί πλαίσιο είναι σύγχρονη εικαστική παρέμβαση ενώ η λογοκρίθηκαν το όνομα και η διεύθυνσή μου! Το γράμμα ήταν σε φάκελο, με με τα στοιχεία του αποστολέα (τα δικά μου) και του παραλήπτη (προς Άγιο Βασίλη, Καισάρια) και δεν είχε γραμματόσημο! Το πώς θα έφτανε ως εκεί το γράμμα δε με είχε απασχολήσει! Άλωστε είχα λύσει το μυστήριο των δώρων, δε μπορούσα να τα κάνω όλα!! Καθώς ξεκάθαρα φαίνεται ζητάω την μπιμπιμπό, τον τζοντζόν και τα παιδιά τους!! Έχω λοιπόν να καταγγείλω ότι ουδέποτε παρέλαβα το τζοντζόν και τα παιδιά (ούτε ξέρω αν υπήρχαν παιδιά βέβαια)!! Μπιμπιμπό είχα πάντως αλλά δε θυμάμαι αν ήταν χριστουγεννιάτικο δώρο... Λέω να γράψω και τώρα ένα γράμμα στον χοντρούλη κοκκινοντυμένο άγιο, είκοσι χρόνια μετά...Χειρόγραφο λέω να είναι, όπως παλιά!! Όπως καταλαβαίνετε, για να παραλάβω το δώρο μου πάλι κάποιος θα πρέπει να συνομωτήσει με τον άγιο!! Τρελοτουρίστα ακούς; Φιλιά πολλά σε όλους και καλές γιορτές! Τρελοτουρίστρια