CrazyTourists blogging...

“Υποστηρίξτε τις μητέρες να θηλάσουν, οποτεδήποτε, οπουδήποτε” Στα πλαίσια του εορτασμού της Παγκόσμιας Εβδομάδας Μητρικού Θηλασμού*, το    ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΜΗΤΡΙΚΟΥ ΘΗΛΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ διοργανώνει τον 7ο Πανελλαδικό Ταυτόχρονο Δημόσιο Θηλασμό σε περισσότερες από 50 πόλεις σε όλη την Ελλάδα! Για την Αττική την διοργάνωση έχει αναλάβει και φέτος η  “ Ομάδα Εθελοντών και Υποστηρικτών Μητρικού Θηλασμού και Μητρότητας Αττικής ” https://www.facebook.com/groups/Attiki.Thilasmos/ και σας προσκαλεί την Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2016 και ώρα 11:00 π.μ. (προσέλευση) σε μια εκδήλωση γιορτή για τον μητρικό θηλασμό! Καθώς ο θηλασμός είναι ελεύθερος και δεν υπακούει σε ωράρια, τα μωράκια που θα θέλουν να θηλάσουν γύρω στις 12.00 μ. θα καταμετρηθούν την ίδια ώρα στις συμμετέχουσες πόλεις της χώρας! Σε αυτή τη γιορτή μας δίνεται η αφορμή μητέρες - μέλη των ομάδων του Δικτύου μας να ευαισθητοποιήσουν, να αφυπνίσουν και να υποστηρί...

Τα παιδιά είναι χαρά, ευτυχία. Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από τα παιδικά γέλια και τίποτα πιο τρυφερό από δυο μικρά χεράκια τυλιγμένα γύρω από το λαιμό σου. Το ξέρω αυτό, το νιώθω κάθε μέρα. Μη με παρεξηγήσετε. Τα αγαπώ τα παιδιά μου. Περισσότερο από τον ίδιο μου τον εαυτό προφανώς. Η καρδιά μου χτυπάει γι αυτά, χαμογελώ οταν χαμογελούν, δακρύζω όταν δακρύζουν. Τα έκανα απολύτως συνειδητά με έναν άνθρωπο υπέροχο, που αγαπώ πολύ και με τον οποίο θελω να γεράσω αγκαλιά. Γιατί όμως είναι τόσο δύσκολο να περάσει η μέρα; γιατί με ρουφάει η γκρίνια; γιατί νιώθω να πνίγομαι στις φωνές, τα κλάματα, τις υστερίες; ξέρω πως έχω δυο ήλιους αστραφτερούς μέσα στο σπίτι μου αλλά συχνά δε βλέπω το φως τους. Γιατί μια στιγμή χαράς είναι ακριβώς αυτό, μια στιγμή, ενώ μια στιγμή γκρίνιας δεν τελειώνει ποτέ; Ίσως φταίω εγώ, δεν ξέρω. Ίσως το δικό μου μυαλό είναι έτσι φτιαγμένο, να διογκώνει τα δύσκολα, να χάνει το φως οταν εμφανίζονται τα πρώτα σύννεφα. Δεν ξέρω...

Για το postcrossing σας είχα μιλήσει πριν από δύο περίπου χρόνια. Αυτό που δε σας έχω πει, είναι πόσο πολύ αρέσει στη μικρή μας να λαμβάνουμε κάρτες από όλο τον κόσμο, να κοιτάμε τις φωτογραφίες, να διαβάζουμε τα μηνύματα και να μιλάμε για τις χώρες προέλευσης, Μια μέρα λοιπόν, έλαβα μια κάρτα με ένα υποβρύχιο, από τη Σλοβενία. Αφού διαβάσαμε το μήνυμα του αποστολέα και ακούσαμε το yellow submarine των beatles αρκετές φορές και διαβάσαμε και για τη χώρα και τη βρήκαμε στο βιβλίο της με τους χάρτες και βρήκαμε και τη σημαία της, μου γεννήθηκε μια ιδέα. Να κρεμάσουμε στο σαλόνι μας έναν παγκόσμιο άτλαντα, να κολλάμε τις κάρτες που λαμβάνουμε και μέσω διάφορων παιχνιδιών να μαθαίνουμε για τις χώρες από τις οποίες προέρχονται.  Για να γίνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα η δραστηριότητα, έφτιαξα στο κορίτσι μας ένα δικό της λογαριασμό στο postcrossing, να στέλνει και να λαμβάνει τις δικές της κάρτες. Η πρώτη κάρτα που έλαβε, ήρθε από την πολύ μακρινή Νέα Ζηλανδία και έφερε μαζ...

Τις τελευταίες μερες, οι αγαπητές μου φίλες / φίλες της συντρόφου μου   Μαρίνα , Τέσση και Γιάννα , μοιράζονται μαζί μας 59+1 "μυστικά" για τον εαυτό τους. Μετα από τόσο καιρό / τόσα χρόνια που εχω να ανεβάσω ανάρτηση, αποφάσισα οτι αυτή η ιδέα είναι ότι πρέπει για την επιστροφή μου. Ορίστε λοιπόν 59+1 πράγματα που (μάλλον/ σίγουρα ) δε γνωρίζετε για εμένα. 1. Γνώρισα τον έρωτα της ζωής μου όταν ήμουν 17 ετών και γίναμε ζευγάρι ενα χρόνο αργότερα. Τότε θεωρούσα πως το πολύ σε 6 μήνες θα τον εχω παρατήσει. Παρόλα αυτά σε λίγους μήνες κλείνουμε 15 χρόνια. / Κοιτα να δεις! Κι εγώ... Αλλά της έδινα μερικά χρόνια παραπάνω. Να τελειώσουμε το πανεπιστήμιο τουλάχιστον... 2.  Δε μου αρέσουν οι φούστες, δε βάφομαι και δε φοράω τακούνια. Δε μου αρέσουν τα γυναικεία περιοδικά ούτε να φτιάχνω τα μαλλιά μου. / Ουτε εμένα! Από γυναικεία περιοδικά, μόνο COSMO pocket στην ξαπλώστρα... 3. Μου αρέσει πολύ να με λούζουν και να μου φτιάχνουν τα νύχια / Μπα, με παίρνει ο ύπνος! 4. Ότα...

"Ένας σκατζόχοιρος έφτιαξε τη φωλιά του για το χειμώνα κάτω από τη μηλιά, όταν... Άουτς! ...ένα ζουμερό κόκκινο μήλο έπεσε πάνω του. Πώς θα χωρέσει τώρα στη φωλιά του;" Ένα μικρό, αστείο βιβλιαράκι των εκδόσεων Παπαδόπουλος το οποίο παρότι απευθύνεται σε ηλικίες 3+, εμείς αγοράσαμε τρεις μήνες πριν τα δευτερα γενέθλια της μικρής μας και το έχουμε καταευχαριστηθεί! Ιδίως οταν το διαβάζουμε με αστείες φωνές το κορίτσι μας ξεκαρδίζεται! Αντίστοιχα όμορφη με την ιστορία είναι και η εικονογράφηση! Του αξίζει οπωσδήποτε μία θέση στη βιβλιοθήκη σας!

Μην αφήνετε τον τίτλο της ανάρτησης να σας παραπλανά... Πέρασαν κιόλας πέντε μήνες (και τέσσερις μέρες) από τη γέννηση του μικρούλη μας. Το μικρό μας αγόρι, που αγαπήσαμε από την πρώτη στιγμή, που δεν ήταν παρά μια γραμμή σε ένα τεστ εγκυμοσύνης, έφερε τα πάνω κάτω στην οικογένειά μας. Έριξε μια δυνατή κλωτσιά και γκρέμισε όλες τις ισορροπίες. Ή μάλλον όχι κλωτσιά, ένα δυνατό κλάμα... Αν είστε ακόμα εδώ και περιμένετε να σας πω πόσο τυχερή νιώθω που αυτό το αγόρι είναι στη ζωή μας και πώς δε θα άλλαζα ούτε στιγμή των τελευταίων πέντε μηνών, καλύτερα να διαβάσετε κάτι άλλο. Γιατί, παρότι είμαι στα αλήθεια απίστευτα τυχερή που αυτο το πλάσμα με έκανε μητέρα για δεύτερη φορά και δε μπορώ να βρω τις λέξεις να περιγράψω πόσο το αγαπώ, θα άλλαζα πολλές στιγμές των τελευταίων πέντε μηνών. Θα άλλαζα πολλές στιγμές... Θα άλλαζα τα ουρλιαχτά του μικρού που πονούσε λόγω παλινδρόμησης και μέχρι να καθαρίσει ο οργανισμός μας από γαλακτοκομικά και σόγια (κάνω αποχή 4 μήνες σχεδόν) υπέφερε. Θα άλ...

Τη θυμάστε τη Φωτογραφική μου ιδέα ; Πρέπει να σας εξομολογηθώ ότι δεν ήμουν ιδιαιτέρως συνεπής! Ω ναι, δεν ήμουν συνεπής στη δική μου ιδέα! Αντιμετώπισα "προβλήματα", γι αυτό! Τι προβλήματα; Σοβαρά και ανυπέρβλητα! Είχα πει πως μια φορά την εβδομάδα, θα φωτογράφιζα τη θέα του σαλονιού μας! Ξεκίνησα, γεμάτη ενθουσιασμό και κατάφερα να βγάλω μόλις τέσσερις φωτογραφίες! Ένα από τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν, είναι πως άλλαξα γνώμη και αποφάσισα να συνεχίσω την πρόκληση με άλλες φωτογραφίες. Έτσι φωτογράφισα τη θέα από το παιδικό δωμάτιο άλλες τέσσερις φορές... ...και τελικά η θέα που με κέρδισε ήταν αυτή του υπνοδωματίου μας. Έβγαλα έντεκα φωτογραφίες, μία για κάθε εβδομάδα! Και τότε ήταν που παρουσιάστηκε το πραγματικό πρόβλημα! Μια ακόμη αλλαγή είναι επιβεβλημένη! Κι αυτό όχι επειδή άλλαξα πάλι γνώμη, αλλά επειδή αλλάξαμε σπίτι! Και πόλη! Να λοιπόν, η πρώτη, από τη νέα σειρά φωτογραφιών! Ο κήπος μας!!